Omdat even bijkletsen altijd fijn is en ik zeker heel wat te vertellen heb over de afgelopen tijd. Uiteraard ben ik wat meer offline geweest en heb fijne uurtjes gespendeerd met Noa. Ik geniet zoveel mogelijk van de weken dat we (nog) samen zijn en maak steeds vaker wat fijne uitstapjes.

Ik vertel graag wat ik allemaal de afgelopen dagen heb gedaan & over hoe het nu met ons en Noa gaat.

Hoe gaat het met Noa?

Met Noa gaat het vanaf dag 1 erg goed. het is een heel rustig en tevreden kindje. Hij huilt alleen zodra er wat aan de hand is (krampjes, voeding of vechten tegen zijn slaap) en verder slaapt hij veel of kijkt hij tevreden om zich heen. Het enige waar hij moeite mee heeft is het inslapen ’s avonds. Hij vecht dan tegen zijn slaap en we kunnen zo’n 1.5 á 2 uur met hem bezig zijn in slaap te krijgen. Daarna slaapt hij meestal wel hele nachten door. Zijn voedingen drinkt hij goed en hij is steeds meer aan het ontdekken. Hij volgt M. en mij zodra we weglopen/praten met zijn ogen, hij maakt steeds meer geluidjes en lacht bewust naar je *smelt. Mijn telefoon staat dan ook helemaal vol met foto’s.

Alle controles bij deskundige waren goed. Hij heeft echter wel een voorkeurshouding waardoor we met hem bij de fysio lopen. Noa heeft waarschijnlijk vanaf week 31 in mijn buik op deze manier gelegen, en deze vind hij nog steeds het meest prettig. Hij heeft dan ook aan 1 kant een beetje een platter hoofd, vandaar de fysio. De 2de afspraak staat gepland en het gaat al stukken beter: hij ligt uit zichzelf steeds vaker op zijn andere kant.

Hoe gaat het met mij?

Ik heb mijn ups & downs. Lichamelijk zijn de klachten wel al een stuk verbeterd en ik kan steeds meer & meer. Super fijn ook waardoor ik wat vaker erop uit kan (wat ik hieronder uitgebreider ga vertellen) Emotioneel is het nog 1 warboel merk ik. Ik heb soms betere dagen en soms slechte dagen. Ook kan ik op sommige situaties nog heftig reageren. Ik pak dus deze dagen veel mijn rust en probeer van dag tot dag te kijken hoe het gaat (een lastig klusje voor iemand die graag dingen van te voren weet/indeelt…)

Daarbij was ik vorige week ineens uit het niets flauw gevallen (gelukkig had ik Noa niet vast). De maandelijkse periode diende zich alweer aan en die dag was de stop ervan. Ik heb 2 dagen lang last gehad van een beurse arm en duizelingen. Ik had toevallig een (eind)afspraak bij de verloskundige en het kwam erop neer dat ik beter voor mezelf moet zorgen: tijdig eten en mijn bloeddruk was wat aan de lage kant. Dit in combi met de stop heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat ik neer ging. Ik probeer dus nu wat meer regelmaat te vinden in mijn dagen, wat deze begin periode soms wel lastig is.

Gedaan…

Zoals ik al zei voel ik me steeds beter en kan dan ook meer. Zo ging ik na de verloskundige langs bij de hertjes, ging ik met een collegaatje eten bij een café in ons dorp, ging ik met mijn moeder een dagje winkelen en maak ik elke dag samen met Noa een wandeling in ons dorp. Steeds een beetje meer, steeds een beetje verder. Het is super fijn om er elke dag eventjes uit te zijn.

Daarbij is het alsof we altijd al ouders zijn geweest, alles gaat zo vanzelf. Het is ook prachtig om mijn man na 12 jaar als papa te zien. ❤ Wel zijn we nog bezig een ritme te vinden, een ritme die als ik weer ga werken weer anders gaan worden. Ben erg benieuwd hoe alles gaat zijn, maar voor nu nog heel wat weekjes eventjes samen genieten. Daarbij stelde ik een aantal vragen via Instagram Stories (wat ik eigenlijk pas ontdekt heb en super leuk vind te maken…)

Devragen die ik kreeg via Instagram Stories

• Welke namen hadden jullie nog op je lijstje? (tussenmarsenjupiter)
  Ik had jaren lang een lijstje bijgehouden van namen om ‘als we zwanger zouden zijn’ te kunnen bespreken. Dan is het nog de kunst om er samen uit te komen. De jongens namen gingen makkelijk, meisjes namen hadden we niet.
  
  De namen die we hadden deel ik niet, aangezien je nooit-nooit zegt en we de namen ooit nog zouden willen gebruiken. Wel waren het korte namen, net als Noa. Hoewel ik wel denk dat het bij 1 kindje gaat blijven.
  


• Welke naam zou het zijn geworden bij een meisje? (tussenmarsenjupiter)
  Een meisjesnaam hadden we dus niet, oops. Daar kwamen we echt niet uit en het was dus erg fijn bij de 20 weken echo dat het toch een jongen werd 😉 De dag na de 20 weken echo hebben we de 2 namen voor onze zoon gekozen. Toch vraag ik telkens bij meisjes namen van: wat vind je ervan? Van de week hadden we eindelijk een meisjesnaam die we beide leuk vonden. Wederom deel ik deze niet en is het een korte naam.
  


• Is het idee van je moederschap uitgekomen? (writtenbyelaine) Ik had er niet echt een idee bij en stond er heel blanco in. Ik denk dat je dit ook gewoon moet ervaren wil je er een voorstelling bij hebben. Natuurlijk heb ik al een basis door mijn werk met kinderen, maar echt een kleintje van jezelf is toch anders. Gelukkig hebben we een makkelijk en tevreden mannetje wat het moederschap ook super fijner maakt.


• Was de bevalling en het leven nu als moeder wat je verwacht had? (rachelleke789) De bevalling had ik me ook geen voorstelling van, en wederom moet je zoiets echt ervaren. Je kan wel iets indenken maar het echt wéten is lastig. De bevalling ging beter en sneller dan ik had verwacht (net als mijn herstel) Daarover ga ik misschien nog een beveilig artikel maken: mijn bevallingsverhaal.