Het voelt als ééuwen dat ik bezig was met mijn blog. Ja, achter de schermen liep mijn blog door maar zelf was ik een hoop offline. En ik miste het bloggen! Ik had het in 1 woord gewoon: druk. Maar dan écht druk. Een hoop gebeurd en gedaan op mijn werk.
Aangezien dit over mijn werk gaat staat er een slotje op dit artikel. Ik vertel hier beneden even random wat dingen van afgelopen week om even van me af te schrijven. Het is dan ook op de oppervlakte, ga niet te diep op de situaties in. Daarbij uiteraard namen en persoonlijke dingen beschrijf ik hieronder niet.
Het is de laatste week deze week van mijn stagiaire. En de afgelopen maand liep ze de kantjes ervan af. Vaak niet aanwezig, eerder weg en als ze er al was deed ze niet wat was afgesproken. Meerdere gesprekken al met haar gehad, zo de laatste vorige week. Ik heb haar flink moeten aanspreken op haar gedrag, en heb haar opdrachten niet op tijd afgetekend. Madam had namelijk een erg strakke planning, kwam een dag te laat dingen naar mij brengen maar verwachtte wel dat ik het even in 1 dag allemaal zou nakijken en ondertekenen. Nou nee dus. Deze week haar laatste week, dus veel energie ga ik er niet meer insteken. Wel worden dit soort dingen in haar laatste gesprek a.s. Donderdag zeker besproken bij haar eindbeoordeling. Super jammer, aangezien het de rest van het jaar prima ging. De laatste maand heeft ze er gewoon geen zin meer in en dat is voor ons erg merkbaar.
Het was zomerfeest. En dezelfde dag het afscheid van mijn vaste collegaatje. En nog een gesprek. Die dag werkte ik van 07:00 en ging (door het afscheid) pas 20.00 weg van werk. Tussendoor had ik maar zo’n 15 min pauze gehad en gezeten. Ik was hélemaal kapot ook al was het een super fijn zomerfeest. De dag erna werkte ik bij de peuters ook nog met inval, met eentje die de kids en de werkwijze niet kent. Super handig *not.
Daarbij nog een gebeurtenis met een ouder, met een kind die het letterlijk op een schreeuwen zetten toen hij mee moest. Het is nog al een ‘probleem familie’ en ze dacht dat het wel verstandig was om hem aan zijn voeten mee te trekken. Ook een gesprek mee gehad en om een lang verhaal kort te maken heb ik hem uiteindelijk rustig gekregen. Maar man, wat een toestand was dat. Hoewel ik heb geleerd niet meer mee te bemoeien als de ouder er is (verantwoordelijkheid hebben hun dan) móest ik me hier wel even mee bemoeien. Dit ging over een grens heen. Dit uiteraard bij leidinggevende en collega’s gemeld.
Bij de tussenschoolse had ik een heftig gesprek met een meisje L. Zit in groep 6 en is altijd en alleen maar boos. Er zit een woede in. Ze nam me in vertrouwen en heeft echt alles bloot op tafel gelegd. Over haarzelf, de thuis situatie en alles. Heftig om te horen maar mooi om te zien dat ze daarna een stuk rustiger werd. Ze vertelde me dat ze niemand heeft om mee te praten. Super sneu als je al in die situatie zit als je zo jong bent.
Daarbij tig overleggen die ze de laatste 3 weken voor de afsluiting van het schooljaar hebben gepland. Net als alle rapportages en dergelijke die moeten worden afgesloten. Ook het zomervakantie rooster zowel het programma als het werkrooster zit ik bij in een groepje. Tel daar de nieuwe relening van het AVG bij op waar we vollop bezig zijn en je kan wel begrijpen waarom ik even afwezig was. Het is gewoon TE DRUK.
Normaliteit kan ik het wel handelen, maar nu werd het me even te veel. Zodat ik juist even wat meer tijd voor mezelf heb genomen. Mijn werk kan zoals je hierover leest soms best wel heftig zijn qua situaties en ben al lang blij dat ik dit soort dingen thuis kan vertellen en dan loslaten.
Oke, en dan even een korte samenvatting van aankomende week…
Ik ga een ouderochtend doen met een collega (die ook lekker onvoorbereid is), heb een gesprek met leidinggevende en school hoe we dingen willen combineren… Eindgesprek stagiaire, die dus niet zo heel positief gaat verlopen. Ik heb bij de peuterspeelzaal een overleg, en het weekend zit ook vol met een reünie in verjaardagen. Sommige dingen ook zeker leuk maar rust zit er niet echt in. Vandaar dat ik aankomende week wel wat vaker offline ga spenderen om even bij te tanken.
Zo. Dat was even mijn klaagzang. Alles is verder goed en leuk hoor maar ik ben even een beetje op! Gelukkig is het bijna zomervakantie en kom ik vast weer terug in balans. Degene die alles in de laatste weken stopt zouden ze moeten ontslaan.. Pfff.
I’ll be back..
Als de rust een beetje is wedergekeerd.
Uiteraard gaat mijn blog achter de schermen gewoon door 🙂
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Logisch dat het je soms even teveel wordt! Hopelijk is de rust inmiddels weer wat meer wedergekeerd.
Ik kan me wel inbeelden dat als je met kinderen werkt, je wel regelmatig in situaties terecht komt die heftig zijn. Dat had ik, als leerkracht zijnde, ook wel eens.
Zeker goed dus dat je even tijd neemt voor jezelf. Rust goed uit en geniet ervan!
Och, zo’n meiske toch. Fijn dat ze bij jou terecht kan en dat nu ook weet. Logisch dat je het even gehad hebt. Nog even doorbijten en vooral veel rust pakken. Succes met alles wat op de planning staat!
Wow, klinkt allemaal best heftig allemaal. Raar dat we allemaal zomaar kinderen mogen krijgen zonder dat we echt een cursus hoeven te volgen of we dat opvoeden nou eigenlijk wel kunnen nietwaar?
En oh, dat kindje uit groep 6. Mijn hart bloedt … 🙁
Wat een drukte! En wat jammer dat er een wat negatieve sfeer hangt op het werkgebied. Hopelijk gaat dit snel beter. Wel een compliment dat een kindje jou in vertrouwen neemt en haar verhaal doet. Dat lijkt me heel dankbaar. <3
Pfoe, dat klinkt zeker druk! Lijkt me heel bijzonder dat zo’n meisje dan toch jou in vertrouwen neemt. Mooi om zo een beetje achter de schermen te kunnen kijken.