Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!







Van die momenten dat je hart even stil staat…

Ik heb ze gelukkig niet vaak gehad: momenten op werk dat je hart even stil staat. Ik werk nu al ruim 10 jaar in de kinderopvang en heb alle werksoorten wel gehad. Zo begon in bij baby’s, peuters en na schoolse opvang. Tot op heden doe ik het allemaal (lees hier over mijn werk als pedagogisch medewerker) In al die jaren had ik 2 keer wat meegemaakt waarbij mijn EHBO van pas kwam..

Zo was er een peutertje die ik een knikker in haar mond zag stoppen. Voordat ik met mijn ogen kon knipperen had ik haar al gepakt, over mijn knie gelegd en was aan het kloppen tussen haar schouderbladen. Ze was erg geschrokken maar gelukkig was er verder niets gebeurd. Dan het 2de incident: een wat jonger kind dat pindakaas op haar brood had. Waardoor het tegen haar gehemelte aan bleef plakken. Dat heb ik er dus uit moeten trekken wat ze kreeg het niet naar binnen en begon ook te hoesten en proesten.

10 jaar tijd en maar 2 incidenten, gelukkig. Totdat het 3de incident vorige week aan deze lijst kon worden toegevoegd…

 photo IMG_20170217_151415_386_zpscp7m5byt.jpg


Het was een fijn dagje bij de peuters en we zaten ‘s middags aan tafel. Het broodmoment. Mijn collega was nét even naar de wc en er zaten nog maar 5 kinderen aan tafel, de rest was aan het spelen. Totdat ik een kindje (van 3.5) hoor hoesten. En proesten. Gelijk gaan mijn alarmbellen af en ik klop hem op zijn rug. En nog eens. En nog eens. En harder. Maar er gebeurd niets. In plaats daarvan zie ik hem paars aanlopen. Ik sprint naar hem toe en klop hem nog harder tussen de schouderbladen. Ondertussen zeg ik tegen hem dat als het lukt hij het uit moet spugen. ‘Spuug het maar uit, geeft niet’ (ik merk namelijk aan hem dat hij het liefste het wil binnen houden)

Ik pak hem op en hou hem in de Heimlich greep. Gelukkig schiet zowaar een heel groot aan elkaar geplakt (sorry voor de details) brood eruit. Hij was er niet van onder de indruk, ik daar in tegen…

Hij zei doodleuk: ‘Het was een beetje veel en toen moest ik spugen’.
Mijn collega is inmiddels weer terug en ik vertel haar wat er is gebeurd. Ik ben er zelf nog een beetje beduusd van. Want, alles gebeurde in een aantal seconden. Zonder erover na te denken. De bovenstaande situaties op mijn oude werk had ik dit ook al ondervonden. Je handelt. Meteen. Je denkt niet na, pas naderhand besefte ik wat er was gebeurd.

Ik moest er naderhand even van bijkomen en merk dat ik dit toch even wilde delen op mijn blog. Dit is namelijk ook een stukje verantwoording wat wij dragen als PM’ers. Want ‘wat als’ speelt dan zeker door je hoofd. Wat als je niet meteen handelt of je niet per direct door hebt wat er aan de hand is? Het had zomaar een hele andere wending kunnen nemen.

Dan denk ik altijd maar… Wat is het goed dat ik mijn BHV/EHBO heb…

Hebben jullie wel eens een (levensbedreigende) situatie meegemaakt waarin je moest handelen?

1
Lifestyle
Previous Story
Next Story

21 Comments

 photo bannerthing_zpsjw5m6818.png

  • Reply
    Anneleen
    23/06/2017 at 11:42

    Wat knap dat je meteen hebt gereageerd en dat alles zo goed is afgelopen. Werken met kindjes draagt inderdaad een heel grote verantwoordelijkheid met zich mee, waar niet alle mensen zo bij stil staan. Ik heb gelukkig nog zo geen situaties meegemaakt (afkloppen!). Ik doe nachtdiensten en zorg dan voor een groep van 10 kindjes. Voor ik altijd zelf ga slapen, ga ik nog even langs elk kind om te zien of hij/zij mooi ligt te slapen. Dan ben ik pas gerust! 🙂

  • Reply
    Nicky
    21/06/2017 at 09:39

    Phoe! Da’s schrikken! Maar wat goed van je! Wist je trouwens dat knakworstjes heel gevaarlijk zijn voor kleine kinderen? Ik heb ooit dochterlief uit de kinderstoel gesleurd en van de verstikkingsdood gered (denk ik). Daarna was ik helemaal van de kaart. Zij af gewoon rustig verder 🙂
    En nou ja, Vriendje dus laatst. Achteraf vond ik het wel bijzonder hoe rustig ik bleef . Heel kalm 112 gebeld, de kat opgesloten en de voordeur open gezet.

    • Reply
      SAS
      24/06/2017 at 17:10

      Goed dat je zo hebt gehandeld zeg! Ja knakworstjes, lijkt me ook iets om mee op te passen.

  • Reply
    Sheila
    20/06/2017 at 11:19

    Oh, wat fijn dat je zo rustig en snel handelde!! Ik moet niet denken hoe het anders had kunnen aflopen. Je hebt zo’n grote verantwoordelijkheid bij jouw werk. Dus super goed gedaan. Zoals je weet heb ik ook een cursus Eerste Hulp bij Kinderen gevolgd. Vind ik zo belangrijk. Want ik kan wel fijn mijn zoontje afgeven op de opvang met goed opgeleide mensen. Als er thuis ook wat gebeurt, moet ik zelf ook weten wat ik moet doen in dergelijke situaties. Het is echt een must, vind ik.

  • Reply
    Villasappho
    19/06/2017 at 16:30

    Och jasses ik weet precies hoe je je voelt. Ik zat vorig jaar midden op de appelplaats met ene jochie in mijn armen te wachten op de ambu. Met zijn pols tussen de spaken van een rijdende fiets gekomen ik heb zijn ader dicht zitten houden. Heb helaas in 10 jaar vaker aan de gang gemoeten maar dat krijg je met grote mensen. Heimlich bij een kind dat zou ik eng vinden!

    • Reply
      SAS
      20/06/2017 at 11:22

      Och dat klinkt ernstig en heftig. Is het wel allemaal goed gekomen?

  • Reply
    Nesrin
    18/06/2017 at 23:03

    Poeh wat heftig Saskia! Wat ontzettend knap dat jij zo snel reageerde. Heel knap! Ik als moeder ben altijd bang dat er zoiets kan gebeuren en ben nog banger voor mijn eigen reactie eigenlijk. Ik zou ook zo een EHBO cursus moeten doen.

  • Reply
    Hilde
    18/06/2017 at 15:46

    Gelukkig heb je op de juiste manier en vooral heel nuchter gereageerd. Ik durf bijna te stellen dat je het leven van dat peutertje hebt gered. Dikke pluim voor jou, echt waar!! Een beroep dat zeker niet mag onderschat worden. Ik volg het van héél dichtbij: mijn dochter is zonet haar eerste jaar opleiding kleuterjuf begonnen en in dat lessenpakket ook EHBO voor kleuters. Het is wel héél wat meer dan knutselen en spelen met de kindjes (wat soms verkeerdelijk wordt gedacht). Vraagt een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Dag in, dag uit.

  • Reply
    Mariska
    17/06/2017 at 10:00

    Dat lijkt me heel naar zeg en dan moet je inderdaad heel snel handelen. Ik een kleine maand geleden. Naast ons woonde een jong stel (meisje 22 en jongen 24) en die waren pas getrouwd. Haar hoorde ik schreeuwen dat haar man zich van het leven had beroofd. De vrouw van de winkel waar wij boven woonden (zijn pas een week of 3 verhuisd) en ik rende daarheen, maar hij was overleden. Dat zal ik nooit meer vergeten en heeft echt een hele diepe indruk op me gemaakt.

    • Reply
      SAS
      17/06/2017 at 16:07

      Oh wow. Wat een vervelend iets zeg, hier zijn geen woorden voor. Kan me voorstellen dat dit je hele leven bij blijft. Heftig. *knuff*

  • Reply
    Simone
    17/06/2017 at 09:33

    Jeetje, dat is schrikken zeg. Maar je hebt super goed gehandeld! Gelukkig heb ik zoiets niet eerder meegemaakt.

  • Reply
    Cynthia
    17/06/2017 at 00:38

    Ik krijg het al benauwd bij jouw verhaal. Werken met kinderen is een enorme verantwoordelijkheid. Soms te, vind ik. Maar goed, je hebt geweldig gehandeld! En hartstikke goed om het hier te delen!!

  • Reply
    borduursaramsades
    16/06/2017 at 21:55

    ale 2 mijn honden. de ene kreeg zijn mond meer toe of open. zat een beentje tussen gehemelte en tanden vast.
    heb het er moeten uit trekken en de andere een stuk vlees ofzo ook vast, heb dan moeten kloppen en trekken om hem terug lucht te kunnen geven. al veel meegemaakt ivm iemand redden,…

  • Reply
    Romy
    16/06/2017 at 17:15

    Jeetje wat heftig zeg, maar wat heb je ontzettend goed gehandeld! De laatste tijd realiseer ik me ook steeds vaker dat een ehbo-cursus best handig kan zijn en dat ik er maar eens over na zou moeten denken.

  • Reply
    Rowan
    16/06/2017 at 10:54

    Dat is schrikken zeg! Ik snap heel goed dat je na afloop even moest bijkomen!Ik heb ook mijn EHBO/BHV en ik ben altijd bang dat ik bevries en niet juist kan handelen op zo’n moment. Dat is echt mijn grootste angst.

  • Reply
    joor
    16/06/2017 at 10:33

    Het lijkt mij wel erg schrikken als je zoiets meemaakt maar je handelt gelijk! Goed! Hoort ook zo! Ik heb nog nooit zulke dingen meegemaakt.

  • Reply
    Morgaine
    16/06/2017 at 10:14

    Absoluut schrikken, nee ik heb nooit zoiets bij de hand gehad, ja bij de katten misschien, maar daar kun je dan weinig mee als ze zitten te kokken om die haarbal eruit te krijgen, maar soms, het idee gaat dit wel goed, dus de schrik ken ik wel.

    Wel ooit, lang, lang, heel lang geleden, toen ik nog in Haven woonde, zag ik een Mw. onderuit gaan in het centrum, zelf kon ik niets, ik was nog niet eens moeder toen… maar het gebeurde naast de supermarkt, kortom ik ben naar binnen gegaan en meteen gevraagd of ze een hulpdienst konden bellen, anderen zaten daarna al om haar heen, ze bleek een epileptische aanval of zo te hebben, dus zakjes, ademen bla… ik ben zelf maar rustig verder gegaan, ze was al in goede handen toen.

    X

  • Reply
    Lies
    16/06/2017 at 09:49

    Ik heb zo’n bewondering voor mensen die met kleine kinderen werken, dat is echt een roeping volgens mij. Ik zou het niet kunnen. En zeker niet als je dan zo’n verhalen hoort. Knap van jou hoor!

  • Reply
    Michelle Weijers
    16/06/2017 at 09:40

    Dat is een van mijn nachtmerries; dat mijn zoontje stikt. Hij is namelijk ooit eens een keer bijna gestikt in een druif, vreselijk! Sindsdien snijd ik die krengen altijd in vieren. Daarnaast hoorde ik laatst dat er een jongetje van anderhalf is gestikt in een pannenkoek. Vre-se-lijk! Na de vakantie ga ik opnieuw mijn ehbo bij kinderen halen! Gelukkig heb je relatief weinig incidenten gehad in al die jaren, maar het blijft eng…

  • Reply
    Jenn
    16/06/2017 at 08:59

    Oh dat is zeker schrikken zeg! Ik heb gelukkig nog nooit zoiets meegemaakt.

  • Reply
    Sylvia
    16/06/2017 at 07:52

    Oh wat een spannende en nare ervaring. Knap dat je zo alert reageerde! Ik ben nu ook bezig met kinderehbo ik vind het toch wel heel belangrijk om te hebben vooral voor het zinnetje wat als… En had ik maar…

  • Leave a Reply

    Ik ben geen spammer dus maak de som hier beneden *

     photo bannerthing_zpsjw5m6818.png