Zoals ik al schreef in onze update, bij ons is baby peanut niet zonder slag of stoot gekomen. Een verhaal wat ik zeker met jullie wil delen. Want wat als de weg naar een kindje helemaal niet zo makkelijk gaat?! Vanmiddag hebben wij alweer onze 4de echo. Ons wondertje zit nu eindelijk in mijn buik. In de jaren dat het niet lukte heb ik een dagboekje bij gehouden, aangezien ik het verder niet kon delen. Ik deel graag wat fragmenten en daarbij ons verhaal.
Dagboekfragment:
‘We doen het. Zijn het aan het doen.
Ik kan het nog steeds niet helemaal bevatten. Ik, Saskia die geen kinderen wilde is al een maand gestopt met de pil en we hadden gisteravond onze eerste zwangerschapstest. Negatief dat wel, maar door de teleurstelling hiervan weet ik dat het een goed besluit is geweest.
Niet dat ik daaraan twijfelde, wel aangezien ik al sinds mijn 10de zeg dat ik geen kinderen wil hoopte ik niet dat dit ineens om zou turnen. Waar andere vrouwen/meisjes weten ‘Ik wil ooit moeder worden’, was voor mij dat gevoel er nooit. Ook niet toen ik met kinderen ging werken. Ook niet toen mensen/vriendinnen in mijn omgeving kids kregen. Gewoon niet. Zeg nooit-nooit en dat is in dit geval zeker uitgekomen.
Voor sommige zal het uit de lucht komen vallen, maar dit is zeker geen beslissing geweest op de 1 of andere dag. We zijn al 2 jaar hierover in gesprek, misschien voor in de toekomst. Misschien… Die misschien werd werkelijkheid toen we toch besloten dat ik zou gaan stoppen met de pil. Het gevoel was er als een mokerslag, ik wil wel ouders worden samen. Ik. IK.
Het stoppen was nog wel een dingetje. Ik kreeg een opgeblazen buik, had last van bloedverlies en alles wat daarbij hoort. Maar het is voor een goed doel.
Hoewel de zwangerschapstest negatief was, vond ik het toch een ontzettend mooi (en spannend, ik zweette peentjes) moment. Nu werd het echt-echt. Ik hoop dus over een tijdje een positieve zwangerschapstest in mijn handen te hebben. En iedereen eens even de shock van hun leven te geven ???’
Dit schreef ik op 25-4-2017. 2017, terwijl wij pas een positieve zwangerschapstest in onze handen hadden eind 2018.
- Update: zwangerschapsfragment eruit gehaald door omstandigheden
‘Sometimes it’s easy to get caught up in life and not actually realize what you have.’
Wat de precieze oorzaak is van het zolang duren is eigenlijk niet bekend. Bij de verloskundige gaven ze aan dat de pil bij mij misschien langer dan normaal heeft doorgewerkt. En zo’n negatieve zwangerschapstest in je handen is toch wel een dingetje. Gelukkig maar 2 keer hoeven doen aangezien de natuur mij de andere keren vertelde dat het niet zo mocht zijn.
We besloten het een laatste keer te proberen en anders richting de huisarts/ziekenhuis te gaan om uit te zoeken wat er misschien aan de hand zou kunnen zijn. Ik deed de test dan ook 1 dag over tijd en meer met de verwachting dat hij negatief zou uitvallen, dan konden we door. Ik stond me al uit te kleden om te gaan douchen toen ik op de test keek. 2 steepjes. Ik las de gebruiksaanwijzing en zag dat dit zwanger betekende. WHAT?! Ik riep M. snel en die was blij verrast. Ik stond met mijn mond vol tanden en geloofde er geen bal van. Ik deed nog 3á4 testen en kocht die dag erna een digitale test.
Ongeloof, dat is denk ik het juiste woord om deze uitslag en dag te beschrijven. Ik was er eigenlijk al een beetje aan gewend geraakt dat dit misschien voor ons niet in de sterren zou staan. Maar toch, op het laatste moment…. We zijn dus niet de malle molen in gegaan en hebben op natuurlijke manier ons wondertje mogen ontvangen.
Inmiddels ben ik 18+1 dag zwanger en hebben we vandaag dus onze 4de echo. We gaan vanmiddag ons wondertje weer bekijken en ik hoop zo dat alles goed is. Ik voel namelijk (nog) niets en heb (vooral het eerste trimester) heel veel angst gehad het te verliezen. Juist omdat we er zolang op hadden gewacht en zo blij waren, het kon altijd mis gaan. Ik stond extra stil de eerste weken bij het bericht wat ik las van lieve Melle en huilde vanbinnen met haar mee. Ik stond er namelijk ook extra bij stil dat zo’n wonder je niet ‘zomaar’ gegeven is en het altijd mis kan gaan.
Maar zoals de titel al zegt: Alles heeft een reden. Alles komt op zijn eigen tijd, neemt zijn eigen weg. En hoewel het zwaar is geweest de afgelopen jaren, maar ook zeker het begin van mijn zwangerschap (en soms nog steeds) ben ik elke dag dankbaar dat het zo is gelopen.
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Het blijft altijd een apart en bijzonder verhaal, soms duurt het gewoon even, en ook hier, als je er echt heel erg mee bezig bent, dan lukt het vaak niet, en zodra je het even loslaat, dan is het er ineens, misschien zelfs wel als het dan toch net niet uitkomt, dat is namelijk mijn verhaal. Al vroeg wisten ex man en ik dat wij kinderen wilden samen, ik twee, hij 40… ja echt, en dan van elk kind een tattoo… pffffff ik hoor het hem nog zeggen, ik was overigens 16, hij was 19… en ik zei nog, ‘ALS het ons gegeven is…’ zo heb ik het altijd gezegd ook, als het mij gegeven is, wil ik graag jong kinderen, rond de 20… dat is wel gelukt, maar ook niet zomaar… want wij zijn gestart op mijn 18de verjaardag, in ons eerste huisje al…
Nou ja, dat lukte dus niet, alle testen telkens negatief, ondanks het uitblijven van mijn menstruatie, kortom… op den duur dacht ik, denk even, dat de testen toen niet zo waren als nu…. en duur ook… dat ik bedacht had, dat ik vanzelf wel zou merken als het zover was… ik bedoel… dat voel je toch!
Echter, mijn menstruatie liep dus niet normaal… soms werd ik maanden niet ongesteld, maar dat kan… huisarts wist ervan… tot wij besloten, dat het niet zo goed meer uit kwam en ik weer aan de pil zou gaan… ik wachtte mijn eerste menstruatie af, die niet kwam… nee.. want zonder te merken… was ik al 24 weken zwanger….. En nu… ben ik oma…. 😉
X
Mooi om jou verhaal te lezen! Daarbij waren we er niet echt geheel mee bezig, lieten het los en toch kwam er niets. Wordt inderdaad vaak gezegd dat dit het dan is, maar heb echt te horen gekregen dat mijn pil dus langer heeft doorgewerkt dan normaal. Wel mooi dat ik nu dit zo typ met een schoppend frummeltje in mijn buik<3
Mooi dat het bij jullie ook is uitgekomen, en nu weer oma 😉
Ja, zo kan het ook. Ik had het precies andersom. Bam! 22 jaar en ineens zwanger. Tuurlijk was dat schrikken, zeker omdat ik er praktisch vanaf het begin alleen voor stond. Maar ondanks dat heb ik mezelf altijd een geluksvogel gevonden! Het lijkt me verschrikkelijk als het niet wil lukken.
<3
Ontroerende fragmenten, mooi dat je dit deelt ♥
Wat mooi dat je het voor jezelf hebt opgeschreven, maar natuurlijk had je liever gezien dat de weg ernaar toe korter was. Ik herken mijzelf zo in jouw woorden. In de uitgebleven wens om moeder te worden tot een super verlangen. Tot het afvragen waarom het telkens niet lukt. En dan in je omgeving zoveel zwangeren te zien en te horen is zooo slopend! Zeker die ‘ongelukjes’en succes verhalen ‘ na één of twee maanden raak’. Maar gelukkig mocht het wel zo zijn en hopelijk ga je een hele mooie en fijne zwangerschap nog tegemoet!
<3
Wat fijn dat je hier een stuk van je persoonlijke dagboek met ons deelt. Velen zullen zich hierin herkennen. Ik ben zo blij voor jullie! Geniet vooral van elkaar, jullie 3’tjes 😉
Wat heftig om te lezen dat het niet wilde lukken om kinderen te krijgen. Zeker als je de knop om hebt gezet en ervoor wilt gaan.
Ik ben dan ook heel blij voor jullie dat het toch gelukt is. Nu is het tijd om samen te gaan genieten van het wondertje dat gaat komen. ?
Nogmaals heel mooi verwoord Sas en bijzonder dat je het hebt bijgehouden. Ben heel blij voor je/jullie. Hoop je een keer te zien bij het clubje, haha!
Wat leuk dat het allemaal goed gekomen is. Ik duim voor een goeie zwangerschap. Bij mij was het eerder omgekeerd, ik wilde kinderen, tot ik zag hoeveel werk en tijd dat in beslag nam
Wat een mooi artikel. Wat ben je openhartig over een onderwerp waar veel vrouwen zich in herkennen.
Ik herken mezelf in het gedeelte dat ik mezelf nooit als moeder zag. Niet dat ik absoluut geen kinderen wilde. Maar meer… neutraal was. Ik was niet gevoelig voor baby verhalen en mijn eierstokken gingen absoluut niet rammelen als ik een baby zag. Pas op mijn 35e besloot ik dat ik klaar was. En toen besefte ik heus wel dat ik op een leeftijd zat dat het wel eens lastig kon worden.
En dan houdt de vergelijking op. Want beide keren werd ik, ondanks mijn leeftijd, wel om één keer zwanger. Wat een geluk. Maar ik heb het nooit als vanzelfsprekend beschouwd. Want een zwangerschap is dat allerminst. Net zoals een gezond kindje op de wereld zetten.
Ik ben daarom oprecht blij voor je en wens je een fijne en mooie zwangerschap toe!
Mooi hoe dit dan zo loopt he? <3
Ha Sas, fijn dat je dit deelt. Ik denk dat veel mensen er kracht, herkenning, en hoop uit kunnen halen. Ben echt ontzettend blij voor jullie dat het toch op de natuurlijke manier gelukt is!
Mooi dat je dit deelt, want het is inderdaad niet vanzelfsprekend allemaal. Ik ben vijf keer zwanger geweest en heb uiteindelijk 2 kinderen dus ik weet hoe het kan zijn. Hoe verdrietig en eenzaam je kunt zijn, hoe hoopvol en bang en blij tegelijk.
<3
Wat bijzonder zeg. En hoe lastig dat dan is, als je er eenmaal achter bent dat je het heel graag wil en het dan toch best nog lang duurt. Mooi, jouw openheid erover! Ik heb het zelf niet, maar het is heel herkenbaar van wat ik hoor van vriendinnen om me heen. En so far, so good 🙂 <3
Wat ontroerend om jouw dagboekfragmenten te kunnen lezen, mooi dat je je zo openstelt. Wat mooi dat het toch volgens de natuurlijke weg heeft kunnen gebeuren. Ik moet eerlijk zeggen dat ik eerst ook dacht ‘hee, ze schreef toch altijd dat ze het niet wilde?’ dus ik vind het juist heel bijzonder om te lezen wat je nu allemaal geschreven hebt. Ik wens jullie als gezinnetje zo ongelooflijk veel geluk en liefde toe!
Haha daar komt zeker nog een artikel over, aangezien ik het al die jaren heél hard heb geroepen (en ook 100% meende). Dankjewel voor je lieve reactie<3
Wat ontzettend mooi (en helaas herkenbaar) verwoord! En wat fijn dat het bij jullie uiteindelijk wel is gelukt <3
Heel herkenbaar het nooit willen en dan opeens wel. Vond dat zelf ook heel gek, maar het gebeurd.. Kijk ons nu 😉
Haha inderdaad. Zeg nooit nooit 😉
Wat mooi geschreven Sas. Ik denk ook inderdaad dat alles een reden heeft. Gelukkig groeit er nu een lief klein mensje in je <3
Wat fijn dat het is gelukt, gefeliciteerd!! Wij hadden ook mensen in onze omgeving bij wie het niet lukte (zonder duidelijke reden). Kortgeleden is – binnen anderhalf jaar na de eerste – de tweede geboren. Misschien als de ‘druk’ eraf gaat, dat dit scheelt? Weet niet in hoeverre je dat kunt sturen. Maar fijn dat het bij jullie goed is afgelopen. Geniet ervan!
Wij hebben er totaal geen druk op gelegd, speciaal niet. Iets wat super fijn was en dus ook niet voor spanningen zorgde. Misschien het idee dat dit de laatste keer was en ik in mijn hoofd had dat het toch niet voor weggelegd zou zijn?! Geen idee, maar ben in ieder geval erg blij<3
Heel mooi geschreven! Jullie hebben inderdaad wat geduld moeten hebben. Mijn dokter zei ook dat het wel meer dan een jaar kan duren voor je na het nemen van de pil zwanger wordt (wij gaan er nog niet voor maar het kwam wel ter sprake omdat ik stopte) dus het lijkt me niet abnormaal maar kan me wel inbeelden dat het heel moeilijk is als je de knoop hebt doorgehakt en iedereen baby’s krijgt behalve jij. Ik vind het heel goed van je dat je er over schrijft want je bent sowieso niet de enige die hier mee te maken krijgt. Echt bijzonder dat er nu een kleintje in je buik groeit! <3
Ik ben zeker niet de enige die dit meemaakt en er zijn genoeg stellen die een heel traject in moeten. Erg blij dat dit ons bespaard is gebleven. Kan inderdaad wat langer duren, maar vervelend is het zeker wel, vooral als er een babyboom ontstaat en iedereen *poef* zwanger is haha.
Ontzettend fijn dat het uiteindelijk toch op de natuurlijke manier is gelukt. Ik ben zo blij voor jullie!
<3
Mooi mooi.
Laat die verhaaltjes maar komen.
Wat heb je het ontzettend mooi verwoord! En wat is het prachtig dat jullie kindje uiteindelijk toch op de natuurlijke manier is gekomen <3 Wat moet het moeilijk zijn geweest voor die tijd als inderdaad opeens iedereen om je heen zwanger lijkt te zijn en het bij jou meer tijd kost. Heel mooi dat je hier zo open over bent, want ik weet zeker dat veel mensen zich hierin zullen herkennen. Dikke knuffel voor jou! <3
Dankjewel voor je uitgebreide en lieve reactie. Wij zijn er ook super blij mee en vind het fijn dit nu ook te kunnen delen via mijn blog. Er zijn genoeg mensen die hier last van hebben en vind het ook totaal geen taboe. Wel ultiem gelukkig dat het op deze manier toch gelukt is bij ons<3
Heel ontroerend om je dagboekfragmenten te lezen en met ons deelt. Ik ben heel blij voor jullie ?