Jaren ’90 struggles | Muziek & internet

The struggle WAS real…

Het overslaan van je discman

Oh wat was dat vervelend! Reed je naar school, ging je over een hobbel heen en sloeg de muziek over. Daarna introduceerde ze de antischok discman en daarna ook nog de Mp3 speler en later de Ipod. Gelukkig in een kleiner formaatje want dat paste makkelijker in je jas 😉

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg
bron


Confession: ik luister nog dagelijks de muziek uit de jaren 90. Heerlijk! Ik heb zelfs op Youtube een speciale lijst ervoor gemaakt. Blijf het geweldige muziek vinden.

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg

Het kiezen van een CD…

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg
bron

Nog zoiets: wie had er ook zo’n grote map met alle CD’s die je wilde meenemen? Raise your hand. Nog zoiets wat onhandig is, maar wat volgens mij bijna iedereen wel had. Zo kon je wisselen van CD. En dan nog ouder: het cassette bandje. En dat je midden in een nummer hem moest omdraaien…

Het huren van een Videoband/Dvd

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg
bron

Niets Netflix of dvd’s downloaden: Halen. Halen en daarvoor wachten tot die ene toffe film uitkwam. Je kon een abonnement nemen en dan wekelijks videobanden en later DVD’s huren. Zo stond je soms uren te kiezen welke je zou meenemen, want je kon ze niet allemaal kijken in zo’n korte periode.

Hyves tijdperk

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg
bron

Wie kent Hyves nog? De voorloper van Facebook… Van die gekke Hyves groepen, krabbels achterlaten, gifjes en gepimpte pagina’s.. Leuk, maar erop komen was een ander verhaal. Sowieso al de struggle van de inbel verbinding die er tig jaar over deed (en dan soms je gewoon eraf gooide)..

Maar dan heb ik het nog niets eens gehad over MSN. Die goede oude tijd, hoeveel uren ik DAAROP heb gezeten. De struggle: welke naam moet ik kiezen?! En OH MIJN CRUSH IS ONLINE. Ik zet m’n status online. Dan weer offline dan weer online #aandacht2.0

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg

Wachten op de nieuwe CD van je favoriete artiest


bron

In de jaren ’90 moest je gewoon wachten tot er een CD uit kwam van je favoriete artiest. Of dat hij te downloaden was via Limewire (waarna je super happy was als hij erop stond en hij de download niet compleet maakte en je NOG geen nummer had haha). Het had wel wat: echt wachten op een originele CD of een CD single. Zo heb ik er ook zeker nog heel wat, sowieso van mijn favoriete artiesten.

In welk jaar ben jij opgegroeid en wat is een typische struggle voor dit jaar?

idee artikel

Terugblik
Previous Story
Next Story

21 Comments

 photo bannerthing_zpsjw5m6818.png

  • Reply
    Nicky
    12/11/2018 at 12:57

    Goh. Limewire! Daar heb ik heel lang niet meer aan gedacht.

    Ik ben geboren in 1969. Dus plaatjes draaien op mijn (oranje) pick up-je. En later liedjes opnemen op cassettebandjes tijdens de top 40. Mijn cassetterecorder stond standaard op rec-play-pauze, zodat ik alleen maar op ‘pauze’ hoefde te drukken als mijn favoriete liedje kwam. Maar als ik aan het eind van een liedje vergat om die pauze-knop weer in te drukken, ging het opnemen daarna mis. Dan nam ik juist de stukken tussen mijn favoriete liedjes op. Baal!

  • Reply
    Jenn
    10/11/2018 at 14:48

    Haha, stuk voor stuk herkenbaar! En ik luister ook nog regelmatig naar muziek uit de ’90’s 🙂

  • Reply
    Jantine
    09/11/2018 at 13:07

    Veel herkenbaars ja. Geboren in 1985, en in eerste instantie groeide ik vooral op met cassettebandjes ook. Pas halverwege de jaren ’90 ongeveer kwamen bij ons thuis in ieder geval de cd’s in beeld. Mijn moeder spaarde voor ons de videobanden van disney, die na een x aantal keer kijken steeds brakker werden natuurlijk. Toen de dvd’s kwamen, nou, dat was wat!
    En mijn opa en oma waren bij de eersten die internet hadden, omdat opa zijn eigen bedrijf had. Inderdaad met een inbelverbinding. Heel speciaal was dat toen nog (denk ongeveer 1997, ik was een jaar of 12). En mijn ouders hadden op een gegeven moment isdn, waardoor ik op internet kon en we nog wel gebeld konden worden, zo!

  • Reply
    Simone
    09/11/2018 at 11:50

    Oh wat een geweldig leuk en ook heel erg herkenbaar artikel haha! Het is fijn dat de techniek vooruit is gegaan, maar soms mis ik die ‘goeie ouwe tijd’ nog wel eens hoor.

  • Reply
    Mrs. T.
    08/11/2018 at 21:25

    Hahaha, herkenbaar dit. Ik ben van 1970, dus ben nog meer van de walkman zeg maar.

    • Reply
      SAS
      08/11/2018 at 21:45

      Oh die heb ik ook gehad hoor! Ik heb hem zelfs nog boven liggen op zolder inclusief alle cassettebandjes haha.

  • Reply
    Sofie
    08/11/2018 at 20:17

    Heel herkenbaar allemaal 😀 Eigenlijk een fijne periode op naar terug te kijken 😀

  • Reply
    Rianne
    08/11/2018 at 18:41

    Ikben van 1962. Je wilt nietweten wat ik mij allemaal herinner…

    • Reply
      SAS
      08/11/2018 at 21:42

      Misschien juist wel 😉

  • Reply
    Sammie
    08/11/2018 at 18:30

    Ja allemaal heel herkenbaar, die cd mapjes ook! Had altijd een volle in de auto ook 😀 Hyves had ik ook uiteraard, was best leuk toen.

  • Reply
    Anneke van Dijken
    08/11/2018 at 12:06

    Ik ben van 1974 en kan me nog herinneren dat we maar 2 Nederlandstalige tv-zenders op TV hadden. Het was of de ene omroep of de andere. Nu heb je zoveel keus. De punten die jij noemt herinner ik me nog heel erg goed.

  • Reply
    Evelyne
    08/11/2018 at 11:04

    Yep, hier ook een 90’s girl! Alles wat je hier vermeld herken ik heel goed. Alsof het gisteren nog zo was, haha. Een discman mocht ik enkel op mijn kamer en nergens mee naartoe nemen.. Ik spendeerde enorm veel tijd op MSN, waar is de tijd in godsnaam? I want back 😀

  • Reply
    Louise
    08/11/2018 at 10:13

    Ik zit beslist in jouw jaar! Wat een feest van herkenning dit! Och wat zou ik graag nog een keer lekker in de videotheek neuzen 😁

  • Reply
    Saar
    08/11/2018 at 10:07

    *hands up* Opgegroeid in de jaren ’90 en heel bekend met de struggles. Overigens schrijf je veel dingen die begin 2000 ( in de nullies dus) ook nog struggles waren 😉

    • Reply
      SAS
      08/11/2018 at 21:24

      Klopt zeker 😉

  • Reply
    villasappho
    08/11/2018 at 09:36

    Heel herkenbaar MSN mis ik nog steeds. Ik weet nog dat een cd rustig 25 euro kostte. Ik heb er ook nog een hele stapel maar luister ze niet meer. De mensen die nu opgroeien hebben het makkelijk nooit wachten tot je op de computer kon.

  • Reply
    Morgaine
    08/11/2018 at 09:03

    LOL.. ga ik nog even een 10 jaar terug…. nog geen cd’s maar lp’s en dvd’s wat was dat? Dus viedao’s halen bij de videotheek, reserveren want iedereen wilde die nieuwste film. Daar zat de CDI nog tussen die wij kregen, cd’s met beeld dus… de walkman, alleen met tapes en internet? Wat was dat? 😉

    X

  • Reply
    Darina
    08/11/2018 at 08:45

    Leuk en herkenbaar artikel. Ik was een tiener in de jaren 90 en de discman perikelen zijn mijn niet vreemd 🙂

  • Reply
    Saralien
    08/11/2018 at 08:45

    Ha, ik ben uit 68 en had te handelen met cassettebandjes die voortdurend stuk gingen. Lintje er uit, en dan hopen dat het weer terug te draaien was…. Heb ook nog een discman gehad trouwens. Maar gelukkig hebben we nu usb stickjes voor in de auto 🙂

    • Reply
      SAS
      08/11/2018 at 21:23

      Haha ja die tijd ken ik ook zeker nog van de frustratie van cassettebandjes, die je dan met een potlood of pen weer moest aandraaien :’)

  • Reply
    Romy
    08/11/2018 at 07:35

    Wat een grappig artikel! Ik ben geboren in 1993 en herken best wel wat punten. Voor discmans was ik toen nog net te jong, maar ik herinner me wel nog Hyves, het huren van videobanden en het kiezen uit de enorme cd-collectie van mijn vader 😉

  • Leave a Reply

    Ik ben geen spammer dus maak de som hier beneden *

     photo bannerthing_zpsjw5m6818.png