I’m thankful to be breathing, on this side of the grass. Whatever comes, comes.

Zondag. Het begin van een nieuwe maand. ’s Middags tijdens het skaten:

Het moment waarop de tijd even stil staat. Je gedachten bij het hier en nu. Genieten van het moment. Van de zon die op je gezicht staat en van de skates die steeds sneller gaan onder je voeten. Vogels hoor je op de achtergrond fluiten en even, heel even ben je één met je gedachten. Alleen dat moment telt. Niet de aankomende werk week, niet de stress die je hebt gehad, niet de dingen die je misschien nog anders had moeten doen of af had moeten maken.

In het hier en nu. En dankbaar zijn. Dankbaar voor het feit dat je gewoon kunt gaan en staan waar je wilt. Dankbaar voor het feit dat je de weekenden en avonden lekker voor jezelf (en je man) hebt. Dankbaar omdat je lekker in je vel zit. Dankbaar. Voor gewoon alles.

En dat soort momenten maken dat er een glimlach van puur geluk op mijn gezicht verschijnt. Iets wat ik koester en zeker steef om elke dag te doen.

PS. En mijn lieve mama is nog eens jarig vandaag, hierdepiep.

21 reacties op “I’m thankful to be breathing, on this side of the grass. Whatever comes, comes.”

  1. over dit had ik gisteren (weer) een discussie met puber…
    geluk zit hem in kleine dingen (en niet in nog meer spullen jongen)

    Nog van harte met je moeder…

  2. Gefeliciteerd met je moeder! En morgen heb ik een dagje vrij, de weersverwachting is top, dus ik trek ’s ochtends even lekker de skeelers aan. Genieten!

  3. Fijn moment 🙂 Dit is iets wat ik ook vaker zou moeten doen, maar wat wel erg lastig is soms in de waan van de dag.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren