J
En dat dit echt kon:
Waar geloofde jij vroeger in?
J
En dat dit echt kon:
Waar geloofde jij vroeger in?
Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Haha de tanden fee. Toen ze vroeger een tv programma hadden van Kinderen (geloof dat het heete: Geef nooit op) gingen ze altijd in een gat springen en dacht ik altijd dat ze er binnen 1 seconde waren waaaaaahhahahaa lach mezelf uit nu ^_^ en denk vast nog wel meer dingen maar moet even hard nadenken daarvoor.
Ik weet er alweer één. Ik dacht dat rotsen die in het water liggen: haaien / beesten waren. Was onwijs bang dat ben ik dus ook echt nooit meer vergeten. Ik bleef keurig op mijn luchtbed (5jr oud) en als ik enigsinds in het water zou komen zou ik zo hard gaan janken ghegheghe.
In Kroatie toen we op vakantie waren.
Haha geweldig!!
Hahaha de jouwe zijn ook geweldig grappig!
Lol, grappige blog!
Haha, jaa dat zijn echt van die grappige dingen he! Ik geloofde dat vlees aan een boom groeide.. Ik wou nooit vlees eten dus hadden me moeder en mijn zus dat verzonnen haha!
Haha heel herkenbaar!
Oooh ik was ook heilig ervan overtuigd dat kabouters bestonden. Helemaal toen ik bij opa en oma een paddestoel, rood met witte stippen, vond waar een klein kleedje voor lag. Dankje papa…
Wat een super leuk artikel!
In Sinterklaas! Leuk blogje!
Haha zo leuk! Ik dacht dat als je volwassen was je dan álles wist wat er te weten valt.
Haha, wat een leuk blogje 🙂
Ik heb altijd liggen wachten op de tandenfee…
Van kabouters geloofde ik ook…. en ik geloofde ook in elfjes…. Verder weet eigenlijk niet haha
Ik geloof nog steeds dat je van spinazie groot en sterk wordt 😉 En van pindakaas.
Ik geloofde volgens mij alles als mensen het maar overtuigend genoeg brachten! Weet nog dat we ooit van een kinderfeestje terug reden en die vader zogenaamd een knopje in de auto had om de stoplichten op groen te laten gaan. Maar als we dan riepen “doe dan doen dan” zei hij “nee even wachten, er komen nog teveel auto’s aan, zometeen zet ik hem op groen!”. En wij geloofden dat natuurlijk.
Hahaha dat plaatje!
Wel helemaal waar, haha
Ja, die kabouters natuurlijk. Mijn moeder probeert mij nog steeds wijs te maken dat ze bestaan!
Haha geweldig om te lezen! Ik had volgens mij niet écht iets waar ik in geloofde.
Dat van dat geld en de bank:… dat zou zo gemakkelijk zijn!
Dat van die spinazie geloofde ik ook! Ik kan niet direct iets bedenken waar ik nog in geloofde als kind, maar sowieso dat er nog een heleboel dingen zijn!
Oh dat plaatje, haha!
Ik geloofde vroeger altijd dat je geld op de bank had, dat je echt contant had tussen de kussens in. Heel gek eigenlijk hihi 😉
Whahaha geweldig. Ik weet niet echt waar ik vroeger in geloofde, zal het mijn moeder eens vragen. 😀
Herkenbaaar! Haha, geweldig.. ik geloofde dat ik beter ging zien als ik me worteltjes op at!
Leuke blog! Tja, waar geloofde ik in… pfff… was eigenlijk meer zo’n kind die alles wilde weten, waarom dit, waarom dat…
Hihi leuk!
Het eerste wat in mij opkomt is: Sinterklaas!
Ik geloofde altijd mijn vaders grapjes haha, die heeft hij heel erg veel uitgehaald toen ik een kind was!
Whaha super grappig. Volgens was ik vroeger al zo nuchter als wat en konden mensen me weinig wijs maken. Ik kan me verder ook niet herinneren waar ik dan wel in geloofde.
Heel leuk om te lezen!
Ik hoopte stiekem dat mijn Barbies konden praten, maar er gebeurde niks..
Oh, was puntje 2 maar zo makkelijk 😉
Dat laatste plaatje geloofde ik ook echt haha! Ik geloofde altijd dat de tandenfee kwam hihi
Voor mij was het vroeger altijd spannend als we naar panbos gingen, want daar was de kabouterboom! 😉
Haha klopt. Geweldig!
Hihi, dat prentje, cute 🙂 Ik heb als kind ooit de paasklokken gezien. Echt waar! Ik ZAG ze. Zo sterk is verbeelding dus 🙂
Haha dat van kaboutertjes geloofde ik ook wel..
De rest.. weet ik eigenlijk niet 😛
Die kaboutertjes zijn herkenbaar maar ze wonen, na een geslaagde kraakactie, in Madurodam.
Heerlijke kindherinneringen, zo onschuldig nog