Dit artikel komt i.v.m. de privacy van Noa online onder een wachtwoord. Deze dingen heb ik eerder niet gedeeld omdat ik hier of nog niet klaar voor was of dit te persoonlijk vond om te delen met ‘iedereen’

2023 was niet ons jaar. Grotendeels was dit door de stress die ik van het moederschap heb ervaren. Ik denk dat dit ook wel het lastigste aspect is van het moederschap: de zorgen die je kan hebben om je kind. Afgelopen jaar waren we tientallen keren bij de eerste hulp en de huisarts; voor uitlopende zaken.
In een notendop en in willekeurige volgorde: een gescheurde lipbandje door een val van de trap. Spruw in zijn mond. Hoestaanvallen/pseudokroep. Onverklaarbare vlekken op zijn lichaam (ze dacht aan het syndroom van Henoch-Schönlein). Ontstekingen en schimmeltjes bij zijn piemeltje.. Het lijstje hield maar niet op. Het leek of we van het ene in het andere terecht kwamen.
Maar wat de grootste impact heeft is de val van Noa op zijn tanden. Lees er hier meer over. Ondanks dat alles nu goed is en alles prima gaat zonder zijn 3 tanden, heeft het wel ontzettend veel impact op mij gemaakt. Ik heb er slecht van geslapen, ben er toch wat voorzichtiger door geworden en 20 jaar voel ik me ouder. Ik heb het ergens nog niet geheel een plekje kunnen geven en er misschien wel een klein trauma aan overgehouden.

Nu zijn we in 2024 en het is er helaas nog niet beter op geworden. Iets wat ik wel had gewenst voor dit jaar en met heel mijn hart gehoopt. Noa had weer last van pseudokroep aanvallen, heftige dit keer. Zo heftig dat we een paardenmiddel gebruikte en hij een extra ontstekingsremmende puffer kreeg. Hij heeft het als baby al gehad en heeft heel erg snel wat op zijn luchtwegen. Heel wat slapeloze nachten door het hoesten, een overstuur kind en wat belletjes naar de HAP/huisarts om dingen te overleggen hoe nu verder. Ik merk dat het met mijn moedergevoel heel wat doet. Ik hou alles draaiende, regel van alles en ben er 100% voor hem ook na een nacht van 2 uurtjes slaap. Het breekt me op de zorgen. Wat zou de dag erna weer brengen? Ik probeer het positieve te zien en dat ‘alles erger kan’ en ‘alles wel weer overwaait’ maar op sommige dagen staat mijn hart gewoon even stil. Je wil gewoon dat alles oké is met je kind. Dus we gaan door. Vol goede moed. Laat het los. Dat het dit jaar maar beter gaat worden. Rustiger. En gezonder. Hopelijk is dit een valse start van het nieuwe jaar.

Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Oh wat rot dat ook dit jaar op die manier een valse start had. Hopelijk was dit het en heeft 2024 verder geen verrassingen van dit kaliber meer in petto voor jullie. Zorgen kan je niet wegtoveren hé en ze weg relativeren is ook geen goed idee. Dat doe ik zelf ook soms hoor. Bij alles denken dat het erger kan en dat andere mensen het moeilijker hebben dan ik. Maar op die manier kan je zorgen/gevoelens niet verwerken. Dan schuif je ze enkel opzij en duiken ze nadien ongetwijfeld terug op. Ik ben het dan ook helemaal eens met wat Irene al schreef en duim mee dat het snel wat zorgelozer voor je mag worden.
Dat is ook zwaar. Nooit leuk om je hummeltje ziek te zien. En tegen de tijd dat hij beter is, ben jij gesloopt. Een troost: het wordt vast beter. Ik had er zo eentje met altijd wat. Duurde even maar ze groeide er overheen. Maar ja, toen ging ze turnen. Zucht..
Wat ontzettend vervelend dat de val van Noa zo’n impact op jou heeft achtergelaten en dat hij regelmatig iets heeft waardoor het voor jullie geen moment rustig is. Hopelijk wordt dit voor jullie een beter jaar en kun je, eventueel met begeleiding, het een beter plekje geven.
Vervelend dat je mentaal nog zoveel last hebt van Noa zijn val. Hopelijk kan je het steeds wat beter verwerken. Take care! <3
Het kan altijd erger, dat is waar, maar dat verandert niets aan jullie huidige situatie en jouw gevoel hé. Je mag het zwaar vinden en even het licht niet meer zien aan het eind van de tunnel. Het zal wel weer beter gaan, maar nu is het kut.
Ik leef met je mee en hoop dat het snel weer wat lichter wordt allemaal.
Hoop dat dit het laatste erge was waar je je zorgen om moest maken bij Noa.. <3 Knuffel!