Achter een wachtwoord i.v.m. bewust bloggen en de privacy van mezelf en mijn werkgever. Toch even iets wat ik met jullie wil delen, aangezien het me de laatste 3 maanden steeds meer bezig houd en er nu ook actie op is ondernomen.

Ik ben aan het verder kijken naar een nieuwe baan, bij een andere organisatie.

Say what? Hoor ik je denken. Inmiddels werk ik 9 jaar (afgelopen Oktober) bij mijn huidige werkgever. Voor mijn vaste lezers weten jullie hoe veelzijdig mijn baan in de afgelopen jaren is geweest: VSO, TSO, BSO, ondersteunend praktijkopleider, VE peuterspeelzaal… Ik werkte 35 uur/5 dagen met 4 werksoorten. Toen kwam Noa en was daar de terugzet in uren. Ik werkte sinds Oktober 2019 alleen nog maar BSO om daarna deze omschakeling te maken naar mijn huidige baan: sinds Mei dit jaar werk ik op het kinderdagverblijf. En bevalt het? Ja en nee.

De vestiging waar ik nu werk is een overgenomen vestiging. Dit maakt dat het personeel wat mee is gekomen nog moet integreren (en niets wil) en dat we nog niet volgens alle regels van mijn werkgever werken. Ik werk samen super fijn met 1 collega op de groep, maar merk wel dat het meer energie vraagt aangezien ik nog niet ‘mag werken’ zoals ik al ruim 9 jaar werk. Daarbij nog het volgende….

Om even een beeld te schetsen…
Ik werk nu alle late diensten op mijn werk i.v.m. Noa. Ik heb best wat reistijd naar huis en per Januari 2023 gaan we over naar een 18:30 dienst die ik dan 2x ga draaien. Ik kom dan ontzettend laat thuis + de start tijd is straks niet handig met als hij naar school gaat, evenals mijn werkdagen oppas technisch. Het is nu niet meer ‘wat vind ik leuk’ maar wat past er ook bij mijn gezinsleven, helemaal als Noa naar school gaat volgend jaar.

Ondanks dat ik nog wel tevreden ben met mijn werkgever knaagt er wel iets. Eigenlijk al sinds het gedoe in 2019 met een waarnemend leidinggevende. Ook zijn sommige dingen verslechterd met de komst van corona en daarbij nog heel wat uitbereiding qua panden. We zijn groter en groter geworden. Inmiddels zijn we 5 verschillende organisaties in elkaar. Op zich hoeft dit niet negatief te zijn maar in een aantal gevallen merk ik dit wel. Ik voel me ongezien, vooral nu ik op een ‘buiten locatie’ ben gaan werken. Dingen zijn niet meer zo strak geregeld. Sommige regels die we toepassen ben ik het niet meer helemaal mee eens. Dus ondanks dat het op de groep leuk is werd het tijd om eens naar ander gras te kijken… En zoals jullie weten vind ik dat best lastig.

Ik weet nu wat ik heb. Heb een vast contract, wat misschien nu niet meer zo zwaar weegt maar voor mij wel met mijn verleden. Ik heb er hard voor gewerkt, bijna 6 jaar om uiteindelijk dat vaste contract te krijgen. En ik heb in die 9 jaar mijn sporen verdiend bij dit bedrijf. Bij een andere werkgever moet ik me weer opnieuw gaan ‘bewijzen’.

Ik deelde dit stukje al eerder in mijn maandverslag van September:

🌈 Het was een maand van wat veranderingen. Overdenkingen voor aankomende tijd en volgend jaar. Zowel privé als op werk moeten er keuzes worden gemaakt. Keuzes die niet altijd even makkelijk zijn of nu al toereikend. Ik probeer altijd een regenboog in alles te zien. Kleur. Een silver lining. De week dat ik extra vaak over dingen nadacht zag ik 3 keer een regenboog. Bij mijn werk. In de tuin thuis en toen ik op stap was met Noa bij een winkelcentrum. Een teken? Geen idee maar het geeft moed voor de toekomst.

Het is bijna te mooi om waar te zijn

Na van 1 sollicitatie geheel niets meer te hebben gehoord, gooide ik het over een andere boeg. Ik trok de stoute schoenen aan en mailde of er nog vacatures waren in de omgeving bij een ander bedrijf (was niet te zien op de site). Dit is bij het bedrijf waar Noa op de opvang zit, geheel onbekend ben ik er dus niet mee.

Ik heb gisteren mijn gesprek gehad waar mogelijkheden werden besproken. Over 2 weken heb ik op een locatie al een gesprek! Het was gesprek, bellen, gebeld worden en afspraak gemaakt om te gaan kijken. Binnen een uurtje was alles geregeld. Het is een locatie met VE, iets waar mijn hart toch wel ligt en wat ik ontzettend leuk vind om te doen. Het is minder uur dan nu, maar als Noa naar school gaat zijn er meer mogelijkheden. Het is 10 minuten rijden van mijn huis… Na de gesprekken, die ik echt als zeer fijn heb ervaren was ik direct enthousiast. Dit maakte ook dat ik weet dat ik voor mezelf de juiste keuze heb gemaakt om verder te kijken. Ik moet uiteraard nog zien wat het gesprek oplevert, maar mocht dit niets zijn waren er nog meer opties die we kunnen afwerken. En dat voelt zeker goed om deze spannende nieuwe stap te gaan zetten.

En zo zou het zo maar kunnen zijn dat ik begin dit jaar geheel ergens anders werk… Follow your rainbow