Over opvoeden en waarom iedereen een schouderklopje hoort te krijgen

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg

Aller eerst: Nee. Ik ben inderdaad geen moeder dus maak dit thuis niet mee. Echter werk ik met kinderen van 4-12 jaar dus zie wel dagelijks een aantal dingen gebeuren. Dit schrijf ik dus vanuit mijn standpunt als pedagogisch medewerker en soms als gewoon omstander. Niet om mensen te bekritiseren of aan te vallen. Ik wil het gewoon hebben over het stukje ‘opvoeden’ en hoe stel mensen hun mening klaar hebben.

Want dat hebben mensen. Er is schijnbaar een goede en slechte manier van opvoeden. Iets waar ik het totaal niet mee eens ben. Ik ben namelijk van mening dat elke ouder zijn best doet om het opvoeden zo goed mogelijk te doen in het belang van het kind.

Op mijn werk kom je uiteraard veel verschillende opvoedingen tegen. Opvoedingen wie wij als pedagogisch medewerker onder 1 dak moeten laten werken. Er zijn opvoedingen waarvan ik denk: ‘Zo zou ik dat als ouder totaal niet doen’ of ‘Zo ben ik ook opgevoed en zou ik het ook willen’ Echter vind ik dat er respect moet zijn voor elke ouder en zijn/haar kind. Soms is dit wel eens moeilijk. Als voorbeeld een kind die na 10 keer zeuren alles gedaan krijgt bij zijn ouders. 10 keer zeuren bij mij voor iets blijft nee. Je merkt dat kinderen dit snel genoeg leren, bij wie ze wel en niet kunnen zeuren voor iets.

Als pedagogisch medewerker leer je over de verschillende methodes van opvoeden en over de pedagogen die erachter zitten. Ieder met zijn eigen visie en eigen idee van opvoeden. Ik denk dat je elke ouder ook zo kan zien, elk met zijn eigen idee over opvoeden.

Ook zo’n mooi voorbeeld. Ik liep laatst in een winkelcentrum en vlak voor een bakker (waar mensen allemaal zaten te lunchen) ging een kind tekeer. Op de grond liggen, krijsen en schoppen. De ouder kreeg hem niet stil en nauwelijks mee. Je ziet alle mensen die zaten te lunchen kijken. Afkeurend. Naar elkaar met een afkeurende blik. Je hoort de mensen bijna denken: ‘Pff kan dat kind niet stil zijn’ ‘Ik kom hier voor mijn rust’ ‘Jeumig wat een opvoeding’ ‘Mijn kind zou dat nou NOOIT doen’

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg

Over het laatste gesproken, die heb ik er ook een hoop bij. Ouders die denken dat hun kinderen engeltjes zijn. Die doen nooit wat verkeerd en mogen alles. Ik glimlach dan altijd, leg uit wat er is gebeurd en laat het verder daarbij. Hoewel ik zelf niet zo zou denken (tenminste, dat denk ik dan he. Nogmaals ik ben nu geen moeder dus misschien als dit wel zo zou zijn dat ik het 180 graden anders doe) snap ik het ergens wel. Mensen zijn anders. Ouders zijn anders. Kinderen zijn anders. En zo zijn opvoedingen ook verschillend.

Dus dat hele gedoe over Jo Frost ga ik niet eens woorden aan vuil maken. Over de meningen die er ontstaan op social media over de ouders die bij haar tv serie aanbod komen nog maar te zwijgen.

Of iemand nou borstvoeding geeft of flesvoeding
Of iemand nou zijn baby wat langer laat huilen of bij elke kik eruit haalt
Of iemand nou zijn kind van alles toelaat of het juist niks mag
Of iemand het kind nou verwend of juist niet
Of iemand nou consequent is of juist helemaal niet
Of het zijn/haar kind op de grond laat krijsen of wegloopt en hoop dat het kind mee komt.

Moraal van dit verhaal?
Iedereen doet zijn/haar best (ook al heeft niet iedereen de ‘tools’ in huis om het te doen) en daar zouden we met z’n alle best een beetje meer respect voor kunnen hebben.

Hoe denk jij er zelf over?

2
Hersenspinsels, Lifestyle
Previous Story
Next Story

36 Comments

 photo bannerthing_zpsjw5m6818.png
  • Reply
    Nicky
    21/04/2015 at 22:27

    Ik ben het helemaal met je eens. Iedere ouder doet zijn best. En vaak geven ze door wat ze zelf meegekregen hebben. Soms helaas ook de slechte dingen. Ik was altijd heel consequent tegen mijn dochter. Niet eens bewust maar gewoon omdat ik nou eenmaal zo ben. We hebben dan ook weinig problemen gehad. Ze is leuk opgedroogd! 🙂

  • Reply
    Elisa van propvol
    20/04/2015 at 09:44

    Wat een mooi en goed stukje!

  • Reply
    Billy
    19/04/2015 at 22:12

    ieder kind is uniek, en een buitenstaander kan helemaal niet weten hoe zo’n kind qua karakter is.
    Iemand veroordelen om z’n slechte manier van opvoeden is dan ook absurd!

  • Reply
    Nicky
    17/04/2015 at 13:03

    Hier kan ik eigenlijk heel kort over zijn; ik heb zelf 5 kinderen en ik voed mijn kinderen op mijn eigen manier. Ik ben van mening dat ieder ouder zijn/haar best doet en elkaar bekritiseren helpt niet.

  • Reply
    annouska
    17/04/2015 at 10:25

    Ik vind het heel moeilijk om hier over te oordelen als pedagogisch medewerker en ook geen kinderen hebbend. Ik heb sinds ik op mijzelf woon in wijken gewoond waar veel kinderen naar buiten worden geschopt en zich de hele middag maar zelf moeten leren vermaken. Dat ze meer buiten zijn dan binnen voor een tv of game console vind ik heel goed, buiten spelen is belangrijk op heel veel gebieden. Maar wat ik dan niet snap is dat het vaak al hele jonge kinderen zijn waar totaal niet meer wordt op gelet en het valt mij daar vaak bij op dat hun taalgebruik heel grof is en dat er totaal geen respect is voor de natuur en andere mensen. En dan heb ik mijn oordeel wel snel klaar, maar vergeet wel dat het soms cultuur gewoonte is dat deze kinderen op straat zijn of dat de ouders geen andere optie zien.

    Het is moeilijk om vaak verder te denken dan wat je alleen ziet, zelf door mijn vele ervaring vind ik dat dagelijks nog steeds moeilijk.

  • Reply
    Isabel Cristina
    17/04/2015 at 01:16

    Wat een mooi artikel Saskia! Ik denk dat iedereen op zijn of haar manier een goede ouder is. Kinderen die op de grond liggen te krijsen weten dat ze er mee weg komen en op die manier hun zin krijgen. Misschien irritant voor de omgeving maar dat maakt je geen slechte ouder. 🙂

  • Reply
    Kimberley
    16/04/2015 at 19:50

    Nou ja, ik heb ze dan wel, die kinderen… Haha. Maar ik denk wel dat er ouders bestaan die BEWUST slecht opvoeden. Helaas ken ik er een paar. Maar dat terzijde, iedereen doet het op zijn eigen manier en ik dus ook. Ik ben een hup-klaar-moeder. Gevallen? Zielig, kus erop, hup, klaar. Zeuren? Ik luister, het antwoord is nee, hup, klaar. Betuttelen en niet consequent blijven is niks voor mij. En ja, een andere moeder doet dit misschien wel, maar dan zeg ik alvast dat ik het makkelijker heb. Echt.

  • Reply
    kaat
    16/04/2015 at 10:30

    Ik kan helemaal in je verhaal komen. Als ‘buitenstaander’ zie je de kinderen van anderen ook maar zeer beperkt, je weet zelden wat het grote verhaal is. Er kunnen vele redenen zijn waarom een ouder/een kind iets zus of zo doet. Oordelen lijkt mij altijd makkelijk als het over anderen gaat….

    Wij hebben twee kinderen en ik had ook sterke ideeën over opvoeding (nog altijd trouwens) maar gaandeweg heb ik ook geleerd dat je nog zo je ideeën kan hebben, kinderen zijn niet de out-put van wat je input. Onze kinderen krijgen dezelfde opvoeding en soms lijkt het alsof ze beide van een andere planeet komen. Zo verschillend zijn ze. En eigenlijk is dat maar best ook.

  • Reply
    sammie
    16/04/2015 at 10:04

    Ik denk zeker dat je altijd iedereen in zijn waarde moet laten maar ik zie vaak genoeg ouders om me heen met kinderen die ik het liefst achter het behang zou plakken, die niet luisteren, stront verwend zijn en alles mogen. Dat noemen ze dan vrije opvoeding.. Ik heb daar zeker wel een oordeel over, ik vind het belachelijk. Ik denk ook niet dat die kinderen gelukkiger zijn als kinderen met ouders die wel regels hebben, en normen en waarden. Ik denk juist dat de kinderen die alles mogen, alles krijgen bij een kik geven, brutaal mogen zijn tegen iedereen die ze voorbij loopt en hele dagen mogen doen wat ze willen niet gelukkiger zijn en zeker niet worden als ze in het echte leven terecht komen als ze ouder worden.

  • Reply
    angelique
    16/04/2015 at 09:48

    Zo waar! En de dingen waar je als moeder zijnde op aan gekeken word als je kind je niet zo gedraagt als ‘het hoort te gedragen’. Ja mijn zoontje heeft wel eens keihard gekrijst in de winkel, Ja hij heeft mij in het openbaar wel eens proberen te slaan. Maar het is de manier hoe je als ouder zijnde daarmee om gaat. Ik heb wel eens ouders gezien die keihard gaan lopen schreeuwen tegen hun kind of nog erger de kinderen uitscholden. Elk kind is anders dus ook elke opvoeding is anders. Ik heb een kind met een enorme bagage nu al en daar moet ik anders mee om gaan dan met elk ander vier jarig jongetje.

  • Reply
    Tamarah
    16/04/2015 at 08:11

    Ik heb zelf geen kinderen, dus ik vind het lastig om er iets over te zeggen. Ik geloof wel dat alle oudersop de best mogelijke manier opvoeden met de opties en mogelijkheden die zij hebben. Dat dit wellicht anders is dan ik nu beweer dat ik ooit zou doen, maakt het niet meteen “goed” of “slecht”.

  • Reply
    Miranda
    15/04/2015 at 21:05

    Ik vind het leuk dat als jij als niet moeder zijnde hier over schrijft, je mening eerlijk en zonder te oordelen verteld. Zouden meer mensen moeten doen. Ik ben mama van 2 kinderen…en zelfs ik heb weleens in de bus of de winkel van pfff. Kan je niet stil zijn of ouders doe er wat aan. Maar dan kijk ik naar mijn eigen kids en dan denk ik..tja de oudste heeft zo haar problemen waardoor zij door anderen vaak raar aangekeken word. Of ik… maar ik doe mijn best en kijk naar consequent zijn, opvoeden en duidelijkheid wat voor haar werkt. En dit betekent niet dat het voor haar broertje werkt bv. Die heeft een hele andere aanpak nodig. Maar mijn oudste is dus zo’n kindje waar de vooroordelen juist bij zijn qua aanpakken etc. Je ziet dat andere mensen vaak denken en dat is soms lastig. Overal waar je kijkt..online en in het echte leven zie je dat bepaalde keuzes afgekraakt worden en dat is zo jammer.

  • Reply
    Xaviera
    15/04/2015 at 18:12

    Ik deel je mening volledig Sas, mooi stuk heb je erover geschreven. Ik ben ook geen moeder dus misschien is het inderdaad anders als ik zelf een kind zou hebben. Lief dat plaatje van die moederpoes erbij!

  • Reply
    Vivian
    15/04/2015 at 17:59

    Goed dat je dit beschrijft, maar ik ben het er niet helemaal mee eens. Ik vind zeker wel dat iedereen zijn eigen manier van opvoeden heeft en dat het niet aan een ander is om daar kritiek op te leveren, maar ik vind ook dat er goede en minder goede manieren van opvoeden zijn. De bedoelingen kunnen nog zo goed zijn, maar ik vind wel dat die goede bedoelingen ook gepaard moeten gaan met weloverwogen methodes en dat geldt lang niet voor alle ouders.

  • Reply
    Tessa | 52druppels.nl
    15/04/2015 at 17:47

    Mja, diep van binnen denk ik er wel hetzelfde over… Maar moet eerlijk bekennen dat ik ook wel eens denk: ‘Jezus!!!’ Haha, je begrijpt wat ik bedoel…
    Of ik krijg jeuk als er iemand zegt: ‘Ja, jij weet niet hoe dat werkt, want jij hebt geen kinderen’.
    Nee, maar jij hebt het even allemaal lekker begrepen!! Whaha! Ik moet stoppen, raak opgefokt… 😉

  • Reply
    Nina Simplynspecial
    15/04/2015 at 17:15

    Het is inderdaad een lastig onderwerp. Als ik ergens ben en er is een krijsend kind denk ik eerlijk gezegd ook weleens “oh, laat dat ding even ophouden zeg”. Terwijl ik waarschijnlijk later ook (mocht ik moeder worden) ook in zo’n situatie terecht kom. Dus dan heb je waarschijnlijk meer begrip? Geen idee of het zo werkt. Maar ik ben het eens met het feit dat iedereen het lekker op zijn eigen manier moet doen!

  • Reply
    maroussia
    15/04/2015 at 17:00

    Ik denk ook wel dat elke ouder zijn best doet, al hoeft dat natuurlijk niet altijd zo te zijn. Eén van mijn vriendinnen heeft een ouder die nooit naar haar om kijkt. Lastige discussie. Ik snap je mening helemaal! x

  • Reply
    Anna
    15/04/2015 at 15:21

    Daar ben ik het helemaal mee eens 😉

  • Reply
    jackie
    15/04/2015 at 15:14

    leuk om te lezen hoe een niet moeder er tegen aan kijkt…
    Ik vind het echt een lastig iets, er zijn dingen die ik anders wilde dan mijn ouders, dingen waar ik misschien wel te laat achter kwam (of komt het door de pubertijd dat hij ze vergeten is)

  • Reply
    Simone
    15/04/2015 at 14:19

    Lastig onderwerp/discussie. Ik kan me ook ontzettend irriteren aan krijsende en jankende kinderen. Ik ben het wel met je eens dat ieder zijn best doet. Maar ik vind wel dat als je merkt dat je je kind op wat voor manier te kort schiet (te makkelijk of juist te streng) dat je je daar wel op aan moet passen als ouder.
    Misschien makkelijk gedacht want ik heb zelf geen kinderen.

  • Reply
    Sofie
    15/04/2015 at 13:30

    Moeilijk onderwerp, ik denk dat het als buitenstaander altijd makkelijk zeggen is van mijn kind zou dat niet doen of niet mogen doen. En ik zou veel kordater zijn etc. Maar sommige kinderen zijn nu éénmaal lastiger en drukker dan andere kinderen. Ieder kind is anders en ieder kind heeft misschien wel zijn eigen opvoedingsmethode nodig. Je kan nooit constant de regeltjes volgen.

    Hetzelfde geldt bij het opvoeden van honden, je moet consequent zijn en duidelijk maar ik geef mijn hondjes ook wel eens een snoepje terwijl ze aan tafel staan te kijken wat we weten. Of ik geef ze eens een snoepje zomaar zonder dat ze iets moeten doen.

  • Reply
    Jenn
    15/04/2015 at 12:28

    Lastig inderdaad. Ik ben het wel met je eens en heb in principe respect voor ieders opvoeding. Maar als kinderen zich op míjn terrein misdragen (en dan bedoel ik natuurlijk niet een huilpartijtje) vind ik wel dat ik het ‘recht’ heb om daar iets van te zeggen. Maar dat geldt trouwens ook als ouders zich misdragen haha.

  • Reply
    Daantje
    15/04/2015 at 11:35

    Een goede opvoeding bereid je kinderen voor op het leven in de maatschappij. Dit betekent voor mij dus dat ik het belangrijk vind dat ons zoontje nu al ontdekt dat niet de hele wereld om hem draait. Dat hij ook wel eens geduld moet hebben en niet altijd direct de aandacht krijgt. Daarnaast vind ik het erg belangrijk dat hij eerst probeert dingen zelf op te lossen. En dat stimuleren we al vanaf heel vroeg.

    Of we hem goed opvoeden? Dat kan ik nu nog niet zeggen. 😉 Als hij een evenwichtige, nette jongeman wordt dan pas zal ik opgelucht ademhalen 😀

  • Reply
    saskia
    15/04/2015 at 11:34

    Lastige en prachtige discussie. Ben zelf ook geen moeder, dus kan slecht oordelen.
    Maaaaaar, wat mij opvalt is hoe men tegenwoordig alles zo betuttelt. Wij mochten vroeger niet in een restaurant rondrennen en moesten op onze plaats blijven zitten (al dan niet met iets te kleuren of zo).
    Een tik op onze kont hebben we allemaal wel eens gehad, zijn we daar zo slecht van geworden?
    Het schijnt zelfs dat men tijdens sportwedstrijden geen ploeg de verliezer laat zijn. Hoe kan men als men ouder is dan verliezen verwerken? Kom op he, we zullen ook een beetje weerbaar moeten zijn…

  • Reply
    Eline
    15/04/2015 at 11:06

    Ik denk dat het heel knap is dat je zo in het leven staat. Dat er geen goede en slechte opvoeding is, ik heb namelijk wel al snel de neiging om er verschil in aan te merken.

  • Reply
    sanne
    15/04/2015 at 10:50

    Ik ben zelf geen moeder, maar ik ben van mening dat er wel “goede” en “slechte” opvoedingen zijn. Dit vormt je kind naar mijn idee ook. Als je accepteert dat ze altijd hun zin krijgen, zullen ze hier ook gebruik en in sommige gevallen misbruik van maken.

    Zoals ik al zei, ik ben zelf geen moeder en kan dus ook niet zeggen hoe ik het zelf zou doen, want dat weet je pas op het moment zelf. Toch respect voor alle moeders, want naar mijn idee is het een behoorlijke taak die je op je neemt!

  • Reply
    Evelien
    15/04/2015 at 10:34

    Iedereen heeft zijn eigen manier van opvoeden en dat is ook goed. Iedereen is anders en ieder kind is anders. Toch merk ik in mijn werk dat we tegenwoordig op school ook veel bezig zijn met opvoeden, iets wat deels ook logisch is, kinderen brengen namelijk veel tijd door op school. Echter moeten we sommige dingen bijbrengen waarvan ik vind dat dat toch echt de taak van ouders is.

  • Reply
    Amy
    15/04/2015 at 10:31

    Het is een lastige discussie en over het algemeen denk ik dat je gelijk hebt. Maar af en toe denk ik: jemig, denk je nu echt als ouder dat je hier goed aan doet? Bijvoorbeeld als kinderen andere mensen gaan ‘lastig vallen’ en de ouders daar niets van zeggen. Hoewel ik zelf geen kinderen heb, zie ik bij vrienden wel totaal verschillende manieren van opvoeden terug en dan krijg je wel ideeën over hoe je het zelf wel of niet zou willen doen..

  • Reply
    Kim
    15/04/2015 at 10:26

    Heel mooi en treffend geschreven. Ben het helemaal met je eens!

  • Reply
    Morgaine
    15/04/2015 at 10:08

    Precies zo is het maar net Sas! Elk kind is een mens, en elk mens is anders, ook je eigen kind. Ik heb altijd mijzelf los gemaakt van mijn kind en haar gezien met haar eigen ogen en daar alles op aangepast. Uitgeprobeerd en ga zo maar door. Het komt wel goed, als de basis maar stabiel is, liefde en respect voor je kind, wat jij als ouder ook verwacht van je kind, moet je natuurlijk ook geven.

    Het is zo waar, dat een ouder hun kind als engel ziet maar ondertussen. Ik had het vorige week nog in de bus, moeder stapt in met 2 kinderen, denk een tweeling zelfs, kon het niet zien, beiden helemaal overstuur, hoor ik vanaf een andere bank schuin achter mij, een jong volwassene hardop zeggen: ‘Hier heb ik zo’n hekel aan, kan het niet stil zijn?’ Ik besloot dit keer mijn mond te houden, maar vooral naar hen, die zelf nog geen kinderen hebben en dit soort dingen zeggen? Kan ik reageren: ‘Ooit was je zelf ook zo!’

    Als ik een moeder met haar handen in het haar zie staan omdat haar kind plat op de vloer ligt of gewoon huilt om wat dan ook, dan schat ik de situatie in en maak contact met het kind. Negen van de tien x werkt dat ook, het kind is afgeleid omdat een wild vreemde ineens een gesprekje met hem of haar aangaat. Als ze daarna dan ook stil blijven, dan heb ik die moeder of vader weer even geholpen en zie ik vaak een heel dankbaar gezicht.

    Als meer mensen dat nu eens zouden doen ipv afkeurend te kijken. Vroeger had men een heel dorp nodig om 1 kind op te voeden, nu is het echt, het is jouw kind, doe jij er maar aan. Hieraan kun je heel goed merken dat het ieder voor zich is geworden in deze maatschappij. Mijn kind is niet alleen door mij opgevoed, maar ook door de 2 oudere buurvrouwen die hiernaast woonden, 3 paar ogen waren op haar gericht als ze buiten speelde en ik zag het even niet, zag ik het zelf, nam ik het ook op, maar ze hielpen mij ook vaak. Door gesprekjes met haar aan te gaan, af te leiden en ga zo maar door. Zo lief en zo dankbaar ben ik hen nog altijd, en zeg ik ook!

    En het allerleukste? als ze dan even komt, zijn ze net zo trots op haar omdat ze haar op hebben zien groeien, in hoe zij nu is en vooral geworden is wie zij is. Een lieverd met een open mind en blik.

  • Reply
    Bente
    15/04/2015 at 09:52

    Over het algemeen denk ik dat je helemaal gelijk hebt: het gros doet echt zijn best en heeft het beste met zijn/haar kinderen voort. Maar er zitten een paar rotte appels tussen (al zijn dit niet de mensen waar jij het nu over hebt). Mijn schoonouders doen aan crisis opvang voor pleegkinderen en van de kinderen die daar binnen komen heb ik vaak het idee dat die juist helemaal niet het beste met de kinderen voort hebben (al spelen verslavingen daar heel vaak een rol).

    Maar nogmaals, over het algemeen denk ik dat je helemaal gelijk hebt! 🙂

  • Reply
    Bibiane
    15/04/2015 at 09:44

    Dit heeft me wel tot nadenken aangezet. Ik ben zelf juf van opleiding en ik probeer elk kind positief te benaderen. Sinds ik zelf moeder ben, heb ik ontdekt hoe beschermend en bezorgd ik ben en hoe erg ik het vind als iemand anders mijn kind te lang vast heeft. Ik krijg een halve paniekaanval als ik denk aan mijn kind dat straks naar de kinderopvang moet en wat er daar allemaal gebeurt zonder dat ik het weet.
    Maar om terug te komen op je blogje en vraag, ik denk dat veel mensen er van uit gaan: mijn kind, schoon/goed kind. Ik schaam mij soms ook dood als mijn dochter begint te krijsen in de supermarkt, maar ik begin dan niet als een malle tegen haar te gillen (wat ik veel ouders wel hoor doen). Hoewel het niet altijd makkelijk is 🙂

  • Reply
    Chantal Huijbregts
    15/04/2015 at 09:20

    Veel ouders doen hun best, de meesten denk ik, toch hebben ze tijd om in op te voeden ook niet mee. En dat zie je terug in opvoeding en kids. Maar ja, ik heb makkelijk praat, ik heb alleen twee poezen

  • Reply
    Saar
    15/04/2015 at 08:54

    Ik snap die hele discussie onder ouders ook vaak niet: goede en slechte opvoeding, uiteindelijk willen we kinderen op de wereld zetten die gelukkig zijn. Ik denk dat ouders inderdaad vaak het beste met hun kinderen voor hebben.
    En soms is dat voor een ouder een kind veel dingen toegeven net veel liefde geven is.

  • Reply
    Deisy
    15/04/2015 at 08:49

    Wauw, wat een prachtig artikel heb je er van gemaakt zeg. En ik deel jouw mening volledig (maarja ik ben ook geen moeder haha, dus is altijd makkelijk praten). Ik heb vriendinnen die moeder zijn en stuk voor stuk pakken ze de opvoeding allemaal anders aan. Betekent het dat de ene beter is dan de andere? Geen idee: het enige wat ik zie is dat de kinderen met liefde worden opgevoed en gelukkig zijn. Verder zou ik dan toch niet mogen oordelen (naar mijn eigen idee). Maar nogmaals: misschien heel simpel gedacht als je nog geen moeder bent hihi 😉 X

  • Reply
    Joyce
    15/04/2015 at 08:10

    Lastige discussie inderdaad. Vooral omdat je geen moeder bent. No offense trouwens 😉
    Ik dacht voordat ik moeder werd ook dat ik bepaalde dingen helemaal zou doen zoals ik op dat moment in mijn hoofd had. Maar zo werkt het in de realiteit gewoon niet. Als je baby groter wordt is het nu eenmaal lastig om hem/haar los te laten of als een groter kind te zien. En ik had er echt een mening over, ik wist het wel, ik werkte immers met kinderen.

    Luuk komt nu in een fase dat we echt consequent moeten gaan worden. En dat gaat de ene keer beter dan de andere keer. En ja inderdaad, iedereen doet zijn best.
    Ik ga er maar vanuit dat niemand iets doet om zijn kind express te verwennen, verdriet te doen of wat dan ook.

    En nu ik als gastouder werk loop ik ook tegen zaken aan en nog denk ik regelmatig dat ik het zelf heel anders zou doen. Weet je wat het mooie is? Hier thuis gaat het ook anders. Hier gelden mijn regels. Ik probeer er hier voor te knokken om kinderen iets ook op een andere manier te leren. En daar wordt niemand slechter van. Zo is dat ook met jouw werk natuurlijk 🙂 En het is alleen maar fijn dat je dan toch een beetje fatsoen aan een kind kunt meegeven 😉

  • Leave a Reply

     photo bannerthing_zpsjw5m6818.png