Ik heb even getwijfeld of ik deze blogpost wel moest schrijven, vandaar dat het aan het einde is van borstvoedingsweek. Echter, was het iets wat me de afgelopen dagen toch bleef bezig houden en wat ik dan graag op een respectvolle manier deel. Ik veroordeel niemand om zijn keuze en dat was juist wat ik wel voelde vanuit andere moeders.
Wereld borstvoedingsweek. Ergens vind ik het wel een dingetje. Begrijp me niet verkeerd: het staat voorop dat ik het goed vind dat het er is. Iedereen mag zelf de keuze maken voor fles of borstvoeding te kiezen. Iedereen mag zelf bepalen op welke manier je de voeding kiest voor je kindje. En toch door sommige posten kreeg ik een nasmaakje, juist omdat ik een ‘kunstvoedings-moeder’ ben.
Op Facebook kwamen de berichten voorbij over borstvoedingsweek, maar ook bij Saar op haar Instagram (en later een uitgebreider artikel op haar blog *prachtig verwoord stukje). In een PB liet ik toch een reactie achter en aangezien er sommige andere posten voorbij kwamen (niet die van Saar, die had het erg mooi verwoord en liet ook een super lieve reactie achter) wilde ik het hier op mijn blog ook even uitgebreider over hebben. Omdat het me bezig hield. En omdat het me ergens kwetste. Heel stom maar het was wel zo.
De bewuste keuze voor flesvoeding
Uitleggen waarom ik voor flesvoeding heb gekozen vind ik niet nodig. Juist omdat het een eigen persoonlijke keuze is geweest. Een bewuste keuze. Ik heb geen borstvoeding geprobeerd, kreeg fijne reacties in mijn omgeving en werd ook zeker niet gepushed door onze verloskundige of in het ziekenhuis ‘om het toch maar te proberen’ – iets waar ik in het begin nogal bang voor was. Ik voel me goed bij het feit dat ik Noa de fles kan geven. Dat ik dit samen kan afwisselen met mijn partner en dan toch dat moeder-zoon momentje heb op mijn schoot tijdens het voeden.
Een aantal maanden geleden: Een tijdje geleden was er iemand in mijn omgeving die met borstvoeding moest stoppen. Heel naar, aangezien ze dit graag langer had volgehouden. Echter, was ze hierover met mij aan het praten (vol afkeer) dat ze nu de fles moest gaan geven. Dit was toch niet het beste voor haar kind? Al die rommel die erin zit en het feit dat ze haar kind zelf niet kon voeden. Ze kon het zich niet voorstellen dat iemand dit bewust zou kiezen. Om vervolgens na te denken en te weten tegen wie ze het had. Iemand die bewust hiervoor had gekozen. Ze keek me schuldbewust aan en we gingen ieder onze eigen weg. Het is niet iemand die dichtbij me staat maar dat was al wat kwetsend. Want wat maakt het uit wat elke moeder nou kiest?
Ik snap niet zo goed waarom mensen elkaar moeten afbranden om hun keuzes. Laat iedereen lekker in zijn waarde en zijn eigen gevoel volgen met het opvoeden van een kind. De ene laat zijn kind krijsen in de supermarkt, de andere pakt een kind direct op. Weer een ander negeert het geluid en gaat verder met boodschappen doen of loopt de winkel uit zonder kind om het iets bij te brengen. Iedereen doet het op zijn/haar manier en een ieder wil uiteindelijk het beste voor zijn/haar kind. Ik kwam dit artikel tegen en vond het prachtig om te lezen: Borst of fles: we zijn allemaal vrouwen en we zijn allemaal moeders. ♡
Het kwetsende berichtje op Facebook was zo’n standaard berichtje over de borstvoedingsweek. Met als highlights:
‘Breastfeeding provides every child with the best possible start in life’
‘It delivers health, nutritional and emotional benifits’
Ergens deed mijn moederhart een beetje pijn . Alsof omdat ik Noa kunstvoeding geef niet de beste start zou kunnen geven. Alsof ik mijn zoontje geen goede gezondheid en emotionele voordelen geef. Ik denk zelf dat de plank een beetje wordt misgeslagen. Het borstvoeding is meer een taboe over voeden in het openbaar, en daardoor heb ik het idee dat er meer aandacht aan wordt besteed. Ook het zoeken van informatie toen ik koos voor flesvoeding was even een dingetje. Over borstvoeding is een hoop te vinden, wat bij flesvoeding niet het geval was. Gelukkig kon ik bij het consultatiebureau, de kraamzorg en verloskundige terecht.
Ik heb het inmiddels naast me neergelegd maar vind zulke berichten nog steeds confronterend. Ieder doet wat het beste is en laat elkaar daarin in waarde. Het maakt mij geen mindere moeder dat ik flesvoeding aanbied aan Noa. Net als dat het niet minder is als je voor borstvoeding kiest. Of dat het borstvoeding niet lukt en je toch over gaat op flesvoeding. Het maakt gewoonweg niet uit. ‘Elke mama zonder schuldgevoel haar eigen keuzes moeten kunnen maken’
En ook net nu ik dit artikel online laat komen is meneer geheel van zijn voedingen af… Een tijdperk met flessen geven is afgesloten en ik mis deze dierbare momentjes samen zeker wel.
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Sorry, maar wie veroordeelt nou wie in jou bericht? We moeten allemaal stoppen elkaar te verwijten. Je maakt zelf de beste keuze voor jou kind, daar geloof ik heilig in. Maar stop met anderen te veroordelen, zowel borstvoedende als kunstvoedende mama’s.
Reactie op Morgaine antwoord. Zeker niet op jouw post Sas! Zoals ik al eerder heb gezegd heb jij de beste keuze gemaakt voor jou en je kind en dat toont alleen maar kracht.
Ik vind het spijtig te lezen dat er door mijn artikel een discussie komt; juist die er vanuit beide kanten niet zo bedoeld wordt zo te lezen.
Volgens mij kunnen we alle 3 zeggen dat we ieder in zijn eigen keuze/waarde laten en dat is het belangrijkste 🙂
huh? snap ik dit? Ik zeg toch juist dat mensen moeten stoppen met oordelen en ik vertel hoe het ook mogelijk is dat het niet anders kan juist dan met flesvoeding verder te gaan. Dus deze reactie snap ik totaal niet!
Goed lezen is misschien ook een optie.
Het is januari 1952, de baby is geboren! Het is gezond en wel een meisje! Baby nummer 2 in het gezin, natuurlijk krijgt ze gezien de tijdgeest borstvoeding. Ook toen werd een baby al onder controle gehouden. De baby dronk en dronk uit de borst bij de mama, niets mis mee, maar ze huilde telkens om meer en meer. De baby viel af, bleef afvallen. Er klopte iets niet, want ze dronk toch erg goed! En veel?
Men ging eens kijken zonder baby wat er nu uit de borst van de mama kwam, dat kon destijds al worden getest schijnbaar. WAt bleek? er zat amper voeding in de moedermelk wat er wel in hoort te zitten, en dus moest men acuut over op flesvoeding, want de moedermelk zat haast niets in wat de baby deed stillen qua honger. Laat staan groeien. De fles kwam, het moest gewoon, en de baby was ineens een dubbel en dwars tevreden kindje, het kreeg de voeding die het nodig had, het meisje groeide op tot een sterkte vrouw, een hele sterke vrouw, die later ook een dochter zou krijgen. 6 weken borst heeft gegeven en toen toch echt over stapte ook op de fles, omdat ze moest werken en zo… en die baby? Kreeg later ook weer een baby, een dochter! Ze wilde niets liever dan borstvoeding geven, maar ze woonde in, er was veel stress in huis, heel veel stress. Haar borsten droogden op als vanzelf, ondanks alle tips en trucs in de boeken die je kon vinden of van de ouderwetse vroedvrouwen, goed voor het zog, 1 donker bruin biertje per dag zelfs… het kindje kreeg niet genoeg binnen… en dus moest ze bij gevoed worden, de baby kreeg dus borst, om te proberen het op gang te houden, en de fles om te zorgen dat het genoeg binnen kreeg… de moeder gaf het op, nog voor de 6 weken… want haar klieren begonnen gewoon te klieren en stopten ermee.
Kortom, mensen moeten eens stoppen met elkaar te veroordelen, ik ben het met jou eens Sas, ik word er zo moe van, al dat bemoeien hoe iets zou moeten, je weet wat ik jou altijd zeg! volg je hart, jij bent jij, uniek! En jouw kindje… is ook al uniek, iets wat men ook nog niet zeggen wil, tot het een tiener is of iets ouder… het kind is al uniek als het in jou groeit, en je weet nooit hoe het loopt. en ja ik ken ook de verhalen van de mama’s die oneindig melk leken te hebben en hun 4 jarige nog aan de tiet hadden, wij hadden er zo eentje in de zwangerschapsgroep… na kindje twee nog altijd de eerste ook af en toe aan de borst… dat wil je toch niet?
het ziet er niet uit kan ik je vertellen, maar goed… dat is inderdaad hun keuze geweest.
en die baby uit 1952? Misschien raad je het al… is mijn moeder geweest… ze had gewoonweg honger en was een langzame dood aan het sterven zelfs.
X
Vorige reactie/bericht van mij was op jouw bericht bedoeld Morgaine . Zeker niet op Sas haar post, want ik zelf vind dat ieder haar keuze moet kunnen maken.
Mooi om dit verhaal te lezen Suus. Mooi dat je dit hier deelt. Zo heeft ieder zijn eigen verhaal. En ach dat kindje van 4 aan de borst; dat is voor iedereen denk ik ook weer een eigen keuze. Zo doet iedereen wat hij/zij denkt dat het beste is.
Wij gaan ook flesjes geven en ik heb dat in het begin ook bewust tegen weinig mensen gezegd, net omdat ik niet wou dat mensen me probeerden te overhalen. Kreeg toen het wat ‘bekend’ werd allemaal gewoon normale, fijne reacties maar nu mijn bevalling dichterbij komt hoor ik toch ook vaak “je kan altijd proberen”. Nee, ik wil het niet proberen. Heb gelukkig ook een fijne vroedvrouw die daar niet in pusht. Blijkbaar durven ze er bij ons in het ziekenhuis nog wel wat ‘moeilijk’ om doen maar ik ga het héél duidelijk in mijn bevallingsplan vermelden en mijn vriend weet ook dat hij het moet afblokken als ik er bvb zelf niet meer echt toe in staat zou zijn door vermoeidheid ofzo.
Hartje voor jou!<3
Wat mooi dat dit een bewuste keuze voor jullie is. Gelukkig heb ik weinig te maken gehad met ‘even proberen’ en is mijn keuze direct geaccepteerd. Inderdaad duidelijk als je partner er van weet en het in je bevallingsplan staat.
Als iemand borstvoeding op moet geven, is dat vergelijkbaar als dat je kind de kunstvoeding niet wilt. Daarnaast laat jouw eigen lichaam je in de steek als moeder zijnde. Dat jij je aangevallen voelt is naar, maar het is denk ik zeker niet zo bedoeld. Daarnaast staat nergens dat je een slechte moeder bent als je voor kumstvoeding kiest, wel dat kumstvoeding beter is. Maar zo neem je ook wel is een patatje terwijl je weet dat bloemkool gezonder is ;). Ik zou het niet te nauw nemen, borstvoeding geven is intensiever en ik denk dat er daarom meer over te vinden is. Maar dat wil niet zeggen dat kunstvoeding slecht is en je een slechte moeder bent door voor kumstvoeding te kiezen. Je doet als moeder altijd wat jij vind dat het beste is, je mag juist trots zijn dan je zelf de keuze hebt kunnen en durven maken!
Het is bizar hoe fel er op gereageerd wordt, valt me op. Dat is bijna eng. Iedereen moet dat toch zelf weten? Mijn dochter kreeg flesvoeding. Ik vond het heel handig dat iemand anders haar af en toe een fles kon geven 🙂
En wow! Geen flessen meer voor Noa. Wat gaat dat hard!
Ik ben het helemaal met je eens Sas. Gelukkig kúnnen we kiezen voor wat we als moeder willen. En mocht dat niet zo zijn, dan is dat natuurlijk enorm vervelend, maar daarvoor hoef je niet een ander (onbewust?) te kwetsen natuurlijk.
Mochten er bij ons ooit kinderen komen, zou ik ook voor flesvoeding kiezen. Mijn reden laat ik ook hier achterwegen, dat doet er eigenlijk niet toe toch?
Jullie kleine (kuch, grote!!) man groeit als kool, dus nee ik geloof echt niet dat flessenvoeding slecht(er) is.
Precies! <3
Ik luisterde laatst nog een podcast (volgens mij van Podnataal) waarin een deskundige vertelde dat er echt heel weinig verschil is, en dat doen wat jij fijn is inderdaad altijd het allerbeste is.