Vroegere rages

Rage
Een rage is een tijdelijke populariteit van een bepaald spel of artikel. Kenmerk van een rage is dat het van tijdelijke aard is, toch kan een rage ook met een zekere regelmaat terugkomen bij een bepaalde leeftijdsgroep (bijvoorbeeld knikkeren). Rages vinden meestal in de zomer plaats.

Bron: Wikipedia.nl



De meeste van jullie kennen de rages van vroeger wel: tamagotchi’s, pokemon, furby’s, flippo’s, knikkers, diddle Gogo’s, stickerboeken, e.d. Wat ook echt een soort ‘rage’ was, was het hebben van een poeziealbum. Mensen konden dat een klein verhaaltje of versje voor je erin schrijven.

Laatst kwam ik ze tegen en blaaderde ik erdoorheen om hem met een glimlach dicht te slaan. Sommige mensen die erin hebben geschreven zetten bij het einde ‘je beste vriendin’ terwijl ze dat niet waren, bij sommige heb ik leuke herrineringen, sommige niet, sommige namen komen me niet eens bekend voor? en de meeste versjes zijn van m’n familie. Zo ook van mijn overleden oma wat ik wel mooi vond om te lezen. (love)




Ook had ik vroeger een tandendoosje. Daarin kon ik mijn wisseltanden doen, nadat ze natuurlijk onder mijn kussen hadden gelegen voor de tandenfee. Mijn oude buurvrouw had zelfs een tand aan een ketting laten maken voor me. Mijn doosje was al gauw vol, aangezien ik vaak met vallen mijn tanden verloor. Gelukkig waren het m’n melktanden 😉



Welke rages volgde jullie? En had je vroeger ook een poeziealbum?

0

About the Author

SAS

Uit de jaren '80 ★ theeliefhebber ★ thriller fanaat ★ voorliefde voor: Londen, eekhoorntjes & bloggen ★ crazy cat / squirrel lady ★ vrouw van ★ Mama van Noa ★ kinderleidster ★ fulltime levensgenieter: 'Because when you stop and look around, this life is pretty amazing...'

6 Comments

Priscilla

Wat een leuk artikel! Ik vond laatst ook m’n poeziealbums terug tijdens het verhuizen. Wij deden trouwens ook aan flippo’s, pokemonkaarten en tamagothi’s

Reply
Jeske

Ja ik had ook een poeziealbum. en dr staan ook echt van die gare gedichtjes in die bij iedereen hetzelfde zijn enzo, en vage versjes. Best leuk om terug te lezen. Bij vriendenboekjes heb ik dat trouwens erger, dat ik mensen niet meer herken.

Reply
Sandra

Jaaaaa, ik had ook een poeziealbum! Pas toen mijn opa overleden was, kon ik lezen wat hij nou geschreven had. Eerder kon ik het niet, omdat hij een zo goed als onleesbaar hadschrift had.
En…. ik had zo’n stickerboek van Beverly Hills 90201.

Reply
Anita

Ik heb ook een poeziealbum gehad. En inderdaad dat van je beste vriendinnetje komt mij ook aardig bekent voor. Heel vaak van die standaard bekende versjes die in ieder poeziealbum weer terug komen. Maar wel leuk om zo af en toe eens terug te lezen.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *