Ik ben er nog niet klaar voor. Kleine jongetjes worden groot. Laten mijn hand los en gaan hun eigen weg in de wereld.
Ik ben er nog niet klaar voor. Groep 3. Net aan een kus en je zit alweer op je plek in de klas. Je doet álles zelf en hebt mama vaak niet meer nodig.
Ik ben er nog niet klaar voor. Gisteren. Echt gisteren lag je nog in mijn armen. Net geboren. In het ziekenhuis. Gelijk zoveel liefde en ook tegelijkertijd zoveel emoties.
Ik ben er nog niet klaar voor. Dat je mij voorleest voordat je naar bed gaat. Je leest al gewoon en een boekje, voorlezen is schaars. Ik doe dat altijd zo graag. Jij ook.
Ik ben er niet klaar voor. Dat je al wegfiets zonder zijwieltjes en helm. De wijde wereld in. Hard, harder. Zonder enige vorm van angst.
Ik ben er niet klaar voor. Je meetlat strepen op de muur gaan steeds hoger en hoger. Je kleding en schoenmaat groeien met je mee.
Ik ben er niet klaar voor. Al je wijze woorden, fratsen en bedachtzame uitspraken. Waar is de tijd gebleven van je eerste woordje?
Ik ben er niet klaar voor. Maar jij wel 💚 en ik laat los met trots
Idee artikel ★ foto ★ gedicht © Lentezoet
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Mooi geschreven.
Loslaten is lastig, maar zoals je zegt, je kan met trots steeds een beetje meer loslaten!
Soms kijk ik naar mijn kinderen en dan denk ik “Hoe dan? Hoe kan het dat jullie alweer zo groot en wijs zijn?” Bijvoorbeeld wanneer Demi Milan voorleest in plaats van dat ik een boekje voorlees. Hoe soepel dat ook al gaat, dat voorlezen. Of wanneer Milan met zijn Duplo en treinbaandelen weer een creatie heeft gemaakt dat ik denk: wat heb je dit toch weer slim bedacht. Gelukkig willen ze allebei nog steeds een kus en een kroel als ik ze naar school breng. ❤