Op de dag dat Yara 1 werd (03-06-2010) hebben wij de knoop moeten doorhakken van een moeilijke beslissing die al maanden door ons hoofd spookte.
Mojo woont niet meer bij ons.
De laatste maanden werd hij te aanvallend naar ons toe maar vooral ook naar Yara.
We hebben dus besloten hem weg te doen naar een goed huisje.
Gelukkig bood mijn lieve schoonzus aan hem in huis te nemen bij haar 2 andere katten en hond.
Gisteren hebben we hem dus met pijn in ons hart weggebracht. Een traantje is er zeker wel gevallen van mijn kant.
Het was een hardstikke lieve kater verder, maar het was gewoon niet leuk meer om hem zo met ons & Yara om te zien gaan.
Volgens de laatste berichten heeft hij het goed naar zijn zin in z’n nieuwe huisje.
Het zal hem ook wel bekend voorkomen aangezien hij er logé was toen we naar Kreta op vakantie gingen.
Yara voelt zich er ook een stuk beter onder merk ik sinds hij weg is. Ze speelt meer, eet meer en is gezelliger.
Ik mis hem..
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Jeetje 🙁 dat zal wel moeilijk zijn geweest! Even slikken en doorbijten. Ik geloof het best dat je hem mist!
Ooh dat is ook niet gemakkelijk maar gelukkig heeft hij een goed nieuw thuis gevonden waar je hem toch nog kunt opzoeken.
Groetjes, Renske
Ah gossie 🙁 wat balen zeg… wel fijn dat hij nu op een goed plekje zit 🙂
Inderdaad een nare beslissing om te maken. Hopelijk blijft hij het daar naar zijn zin hebben en blijft het goed gaan met Yara.
Nooit leuk natuurlijk maar uiteindelijk wel beter! Sterkte!
Sterkte meid, zoiets is nooit leuk!!
Liefs
Altijd rot zulke beslissingen maar het is waarschijnlijk wel het beste. Sterkte ermee!
*knuffel*!
zulke dingen zijn nooit leuk.maar als hij het goed heeft; komt het wel goed. (love)
Haha ik snap het. Maar daar hadden we wel over nagedacht. En aangezien hij de katten al kent en hij het in de week dat we op vakantie gingen (naar Kreta) ook geweldig vond en stoeide, leek het ons een goed idee. Gelukkig is dat ook het geval en maakt het dat ik me wat prettiger erbij voel: we zien hem nog en hij heeft het meer naar zijn zin (en Yara ook)
Dat komt omdat Yara nogal klein van postuur is en ze het niet fijn vind met hem te stoeien. Hij ‘overheerst’ haar zeg maar. Mijn schoonzus heeft ook een kater van zijn grote/leeftijd en vind het ook leuk te stoeien, dus nu gaat dat beter. Tot nu toe gaat het iniedergeval goed.. De andere poes van m’n schoonzus moet niets van hem hebben dus kijken hoe dat gaat de aankomende tijd.
Oh oke op die manier. Dan snap ik het, want ik denk al van… als hij niet goed samen gaat bijv. met andere katten dan ga je ‘m ook niet bij andere katten zetten. 😐
Wel fijn trouwens dat hij bij je schoonzusje kan zijn, dan kan je hem toch nog eens opzoeken.
Aww *geeft knuffel* balen zeg zo’n beslissing, maar het is wel beter voor Yara. Hoe komt het dan dat het bij jullie niet goed ging met hem en in zijn nieuwe huisje wel?
Jeetje, dat is niet gemakkelijk. Maar ik vind het wel dapper dat je de stap hebt gezet, zowel voor jezelf als voor Yara.
Sterkte meis!
Zo’n beslissing is altijd moeilijk 🙁
Veel sterkte!
liefs x
aaww *knuffel*
het is zeker een moeilijke beslissing maar een goeie beslissing helemaal nu Yara erop vooruit gaat!