Over het (te) attent zijn…

Attent zijn. Ik ben dat. Menig keren krijg ik van collega’s, vrienden, familie en kennissen dit te horen. ‘Och wat lief’ & ‘Dat je dat onthouden hebt!’ Ik ben namelijk zo iemand die:

– Denkt aan de trouwdag van mijn vriendin
– Een kaartje stuurt naar 2 vriendinnen op Moederdag. Want ze zijn ook moeders.
– Een bloemetje haalt voor die collega die het even moeilijk heeft
– Gewoon even zomaar een kaartje stuurt, dat ik aan je denk en blij ben met je.
En zo kan ik eigenlijk een hele lijst maken (maar dat doe ik niet, you get the point..)

Ik onthou wanneer ik en M. voor het eerst hebben gezoend, wanneer vriendinnen een relatie kregen, wanneer mensen jarig zijn, wanneer ze iets speciaals hebben. En dat met mijn dyscalculie 😉

Zo onthou ik altijd dat kinderen moet afzwemmen (en vraag hier naderhand naar), ik weet hoe de hond van die&die heet, hoe het met die ene vader gaat en wat het lievelingsvak is van een ander kind. Ik onthou dat soort dingen. Omdat ik het belangrijk vind.

 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg


Dit is eigenlijk iets wat ik van huis uit heb meegekregen. Zorgen en denken aan een ander. Niet ten kosten van mezelf, maar gewoon een stukje interesse. Niet omdat ik iets terug verwacht van een ander. Onlangs kreeg ik weer contact met een ‘oude vriendin’ waarmee het jaren terug was stukgelopen. Waarom wist ik niet want we hadden geen ruzie gehad. Het was meer dat het telkens van mijn kant moest komen en ze de boot af liet weten. Ik heb het toen zo gelaten omdat het me energie kostte. Nou kwam ik haar weer tegen, bood ze haar excuses aan en kreeg ik contact met haar via FB.

Daar kwamen we aan de praat over de afgelopen jaren en kreeg ik te horen dat ik zo attent was en dat het haar benauwde. Ik was altijd zo lief en attent en dacht aan alles en zei niet. Alsof ik er wat voor terug verwacht. Ik verwacht zeker niet dat mensen altijd kaartjes sturen, afspreken of elke week op de thee komen. Dat hóeft namelijk helemaal niet. Dit heb ik dan ook uitgelegd.

Toen bedacht ik me dat dit deels ook de maatschappij is van tegenwoordig. Voor wat hoort wat. Die mentaliteit. En die heb ik godzijdank niet. Als ik iemand voorlaat voor boodschappen, iemand helpt met de weg of dergelijke hoef ik er niets voor terug. Het geeft me gewoon een goed gevoel voor een ander iets te doen of zijn/haar dag ietsje mooier te maken.

Wie goed doet, die goed ontmoet
Met andere woorden: Wie goede dingen doet voor andere mensen kan soms ook goede dingen terug verwachten.
En hoewel ik het, zoals ik hierboven vertel ook niet voor die reden doe, geloof ik er toch best wel in. Mensen die niets voor een ander over hebben komen vroeg of laat in contact met karma.

Ben jij een attent persoon en geloof jij in Wie goed doet, die goed ontmoet?

24 Comments

  1. Nicky

    12/07/2017 at 00:13

    Oh ja, vorige week werd het laminaat voor ons nieuwe huis geleverd. De bezorger reed (met een elektrische steekwagen) een pallet de lift in, riep ‘Doei!’ en verdween (ja, bezorgkosten betaald). Daar stond ik dan, de lift bezet te houden. Vriendje lief is nog niet in staat te helpen. Er liep een timmerman in ons huis rond (gestuurd door de verhuurder om wat dingen te repareren) die spontaan zei ‘ik help wel even’. Hij heeft de 85m2 laminaat ons huis in gesleept. Toen ik hem fooi wilde geven, weigerde hij het aan te pakken. ‘Het is toch normaal dat je elkaar een beetje helpt?’ zei hij. Dus toch… Wie goed doet…

  2. Nicky

    12/07/2017 at 00:08

    Mooi stukje. Ik probeer ook zo attent en vriendelijk mogelijk te zijn. En ja, je krijgt inderdaad bitter weinig terug. Maar daar gaat het niet om. Ik vind het leuk om mensen blij te maken. Met een vriendelijk woord, een simpele glimlach of een attent gebaar. En ik blijf stug volhouden. De wereld wordt er mooier door!

  3. Sheila

    11/07/2017 at 09:26

    Mooi om te lezen. Zo was ik eens een tas kwijt geraakt, maar die kwam bij me terug. Gemeld door een eerlijke vinder. Zelf vond ik (meerdere keren) eens een tas met mobiel en een portemonnee met geld. De vriendin met wie ik was zei, die moet je houden! Ik vond dat echt idioot. Dat komt niet eens in me op. Natuurlijk wil ik niet iets houden wat niet van mij is. Dus ik keek in de mobiel (dit is nog van de tijd dat ze niet gelockt werden) en vond ‘papa’ er in. Ik belde en vertelde dat ik de tas van zijn dochter had gevonden. In de avond kwam een 16 jarig meisje achterop bij haar vriend op de scooter. Ze was zo blij dat ik haar gebeld had en gaf me zelfs een doos Merci. Dát vond ik juist weer erg attent. Ik zei dat ik het graag had gedaan en dat ik hoop dat ze hetzelfde doet als zelf eens iets zou vinden.

    Terug naar die vriendin van mij. Ik vertelde haar dat ik ook vaak iets terug kreeg wat ik had verloren. Zij zei dat ze nog nooit iets terug had gekregen. En dat komt dus hierdoor; karma! Ik verwacht niets, maar het komt vanzelf als je ook goed bent naar anderen toe.

    1. SAS

      14/07/2017 at 13:40

      Prachtig toch! Ik zou zoiets ook bij de eigenaar/eigenaresse terug willen brengen. Zou het namelijk zelf ook erg waarderen als ik spullen kwijt ben. Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden...

  4. Laurine

    09/07/2017 at 17:54

    Heel mooi artikeltje! Echt waar. Ik heb zelf ook het gevoel dat iedereen de laatste tijd voortdurend wat van een ander verwacht en dat spontane uitingen van vriendelijkheid zeldzaam worden. Terwijl het je niks kost om een ander te helpen. Daar probeer ik altijd aan te denken. Heel mooi dat jij wel attent bent. Het is fijn om te weten dat zo’n mensen er ook nog zijn. 🙂 Blijf zo voort doen.

  5. Vivian

    09/07/2017 at 14:06

    Herkenbaar: ik heb ook van huis meegekregen dat het goed is om aardig te zijn, belangstelling te tonen, dingen te onthouden enzovoorts. Hoewel ik het in de praktijk vaak lastig vind, is het voor mij ook echt belangrijk om mensen te laten weten dat ik aan ze denk en er voor ze ben. Mijn moeder zegt wel altijd dat ik een tandje terug mag nemen als mensen mij bijvoorbeeld ook nooit feliciteren of iets geven voor mijn verjaardag, maar dat vind ik dan wel lastig. Het heeft misschien ook te maken met dat we soms té lief zijn en dat dat misschien niet altijd hoeft of op zijn plaats is.

  6. Zo simpel is dan geluk

    08/07/2017 at 18:42

    Mooie instelling heb je! Zelf probeer ik ook altijd attent te zijn. Ik moet wel zeggen dat dat me wat minder makkelijk afgaat sinds ik ziek ben, dat vind ik wel jammer. Maar alsnog ben ik wel attent hoor.

  7. Evelyne

    07/07/2017 at 15:14

    Ik ben net zoals jij. Ik onthou als geen ander verjaardagen. Ik stuur zonder gelegenheid af en toe een kaartje naar mijn vriendin die aan de andere kant van het land woont. Ik verwacht hier uiteraard ook niets voor terug, maar het is altijd fijn om zelf ook eens een attentie te krijgen (een kaartje is al voldoende voor mij!). Ook van een complimentje word ik al gelukkig. Toch vind ik dat dit veel te weinig gedaan word en daar word ik dan wel triest van. Het kost geen geld om eens een vriendelijk woordje te zeggen? Om eens iemand te bedanken voor die kleine geste, ..

  8. Esmee

    06/07/2017 at 23:16

    Dat is juist een hele mooie eigenschap! Het enige gevaar is dat je jezelf nog wel eens kan wegcijferen in het geheel… en dat is dan natuurlijk weer niet goed. De balans zoeken is even lastig, maar wel heel goed en belangrijk! Ik geloof niet in karma, maar kan me niet voorstellen dat mensen die niet eens wat voor een ander over hebben helemaal gelukkig met zichzelf kunnen (/mogen 😉 ) zijn.

  9. Luna

    06/07/2017 at 19:58

    Ik herken en ik kan erg genieten van blije mensen. Zomaar een cadeau sturen, verjaardagen onthouden, maar ook andere info. Daar hoef en wil ik ook niks voor terug hebben. Wat me wel pijn doet, is dat bij attent zijn ook jaloezie schuilt blijkbaar… Zo kreeg ik via via te horen dat iemand had gezegd dat ik alleen maar een cadeau gaf voor aandacht en zodat ze mijn aanwezigheid niet konden weigeren… Dat doet nog steeds pijn, maar ik besloot me niet te laten weerhouden door zo’n valse en jaloerse opmerking. Maar het is wel bizar… ben je attent, is het bij sommige mensen reden tot jaloezie.

  10. Michelle Weijers

    06/07/2017 at 19:02

    Wat een leuk artikel! En attent zijn is een prachtige eigenschap waar je dus heel trots op mag zijn. Persoonlijk ben ik niet echt attent in de zin van kaartjes versturen en dergelijke en ‘vergeet’ ook dingen als trouwdata’s. Een vriendin van mij is ook zo attent; kwam aardbeien brengen toen ik net was bevallen, kwam chocola brengen toen ik was aangenomen.. Dat soort dingen. Ik doe dat niet. Ik denk er gewoon niet aan.. Trouwens, dit brengt mij op een idee voor een blogje! 😉 Maar verder ben ik wel heel zorgzaam hoor. Ik sta klaar voor iedereen die het nodig heeft! Ben geen anti-sociaal mens ofzo 😉

  11. Saar

    06/07/2017 at 17:28

    Ik probeer wel aan zo’n dingen te denken maar ik vergeet toch iets te makkelijk dit soort zaken. Ik weet niet hoe het komt… Het interesseert me namelijk wel, maar ik lijk er geen geheugen voor te hebben…

  12. Sylvia

    06/07/2017 at 16:58

    Ik ben ook te lief.. onthoud ook de meeste dingen zoals verjaardagen etc.. complimenteer mensen regelmatig. Het hoeft allemaal niet maar ik vind het leuk.. Iets als met de paplepel ingegoten. Net zoals dat er altijd iets lekkers in huis moet zijn voor als er evt visite komt. Anders kan je niks aanbieden.. soms zou ik het leuk vinden als ik zomaar een complimentje terugkrijg maar zo zijn helaas de meeste mensen niet meer ..En ja ik geloof ook heilig in karma haha

  13. Yvonne

    06/07/2017 at 13:28

    Dit haf ik zelf kunnen schrijven. Ik ben net zo. Had alleen niet gedacht dat het voor een ander benauwd over zou kunnen komen juist omdat ik niks terug verwacht. Het zet mij wel even aan het denken…

  14. zwartraafje

    06/07/2017 at 12:46

    Ik ben ook iemand die graag mensen een hart onder de riem steekt. In de vorm van een lief kaartje om hen proficiat te wensen of op te monteren, reacties op blogposts, berichtjes via social media of gsm, iets cadeau doen waarvan je weet dat iemand er al lang naar op zoek is, iemand laten weten dat er iets in de winkel komt dat hen aanspreekt, …
    Allemaal kleine dingen waar ik niets voor terugverwacht. Al merk ik wel dat het heel veel deugd doet wanneer iemand hetzelfde voor je doet. Zo kreeg ik onlangs een stuk chocolade toegestuurd voor mijn verjaardag, en een tijdje daarvoor tweemaal een kaartje om me wat op te monteren. Gisteren nog kreeg ik dan weer een grote envelop vol theezakjes, stickers en een leuk brillenkuisdoekje toegestuurd.

    Dat hoeven ze niet voor me te doen maar net het feit dat ze het uit zichzelf wel doen én dan vooral het feit dat ze eraan denken en de moeite doen om iets te versturen maakt me ontzettend gelukkig.

  15. joor

    06/07/2017 at 12:28

    Daar ben ik het helemaal met je eens!! Ik had toevallig een leuk dingetje gisteren meegemaakt. Ik werk in de zorg en kreeg gisteren morgen spontaan van een oude mevrouw een doos bonbons. Ze zegt ‘ Ik geef je dit omdat ik je zo lief vind en je zorgt zo goed voor me ‘.

    1. SAS

      07/07/2017 at 16:13

      Dat zijn de mooie dingen/gebaren!<3

  16. Madelon

    06/07/2017 at 10:49

    Wat een mooi en eerlijk artikel! Ik denk dat je helemaal gelijk hebt ook. Ik herken mijzelf hier ook grotendeels in, als is mijn valkuil ook dat ik heel zorgzaam ben richting anderen en mijzelf vergeet. Daarin leer ik steeds meer.

  17. Lies

    06/07/2017 at 10:41

    Wat knap van jou, ik probeer ook wel wat attent en begaan te zijn, maar ik vergeet ook best wel dingen.
    Dat ‘goed doet, goed ontmoet’ geloof ik wel helemaal. Of dat hoop ik toch. Als er wat veel misloopt durf ik me wel eens zielig af te vragen wat ik toch mis doe.

  18. Linda

    06/07/2017 at 10:28

    Dit vind ik een mooi artikel zeg! Wat ken je jezelf goed, zonder dat het arrogant wordt zo van ‘zie mij attent zijn’, dat vind ik mooi. Attent zijn is zo’n mooie eigenschap, die moet je koesteren!
    Ik weet niet zo goed of ik heel attent ben; ik laat wel eens iemand voor bij de kassa, ik help wel eens even iemand met een kinderwagen van een trap dragen als de lift kapot is, dat soort dingen.. Maar kaartjes sturen zomaar dat wil ik dan wel doen, maar vergeet ik steeds haha, daar ben ik dan weer niet zo goed in :’) Ik werk zelf in het onderwijs en probeer dus wel attent te zijn naar mijn leerlingen toe, als ze bijvoorbeeld ziek zijn geweest even laten weten dat ik blij ben dat ze er weer zijn, dat soort dingen. Ik vind het wel heel belangrijk 🙂

  19. Bente

    06/07/2017 at 10:03

    Ik ben ook redelijk attent. Ik kan niet zeggen dat ik elke verjaardag of trouwdatum onthoud, maar ik sla wel dingen op als mensen wat vertellen, omdat ik over het algemeen oprecht geinteresseerd ben in anderen dus dan hele weten wat het favoriete vak van het kind van x is etc. komt me erg bekend voor 🙂

  20. Morgaine

    06/07/2017 at 09:50

    Ben het helemaal met je eens, en gelukkig dankzij app bijv. of FB is het toch makkelijk voor mij om ook nog meer attent te zijn, gezien een kaartje sturen erg leuk is, en dat doe ik zeer zeker naar mijn beste vriendin bijv. zo uit het niets, of een pakketje voor de kinderen heb ik ook weleens gedaan omdat ze we dicht op elkaar zitten met onze verjaardagen dat we elkaar dan juist niet zien, hahahaha maar ervoor terug krijgen, nee niet perse van die persoon, ik heb ondertussen gemerkt, dat het dan ook uit hele andere hoeken kan komen…

    En die mentaliteit, ja helaas… maar we zijn er om mekaar, om mekaar, te helpen nietwaar…Annie M.G. Schmidt

    X

  21. Nancy

    06/07/2017 at 08:04

    Ik geloof niet dat ik erg attent ben. Alhoewel ik altijd naar t werk enz. van anderen vraag. En dan valt me op dat anderen nooit wat terug vragen. Alleen maar over zichzelf praten.

  22. Romy

    06/07/2017 at 07:25

    Wat mooi om te horen dat jij zo attent bent! Ik vind dat altijd een mooie eigenschap aan mensen. Zelf vind ik mezelf ook wel attent. Ik verstuur regelmatig zelfgemaakte kaartjes, ook als iemand niet jarig is, en vind het belangrijk om waar ik kan iets voor andere mensen te betekenen. En inderdaad, daar hoef ik niet per se iets voor terug te krijgen.

Leave a Reply