Over de keuze van orgaandonatie

 photo hbhjb_zps8eb95f8b.png
(bron)

Al eerder gaf ik aan in mijn Week overzicht #22 dat ik een donor formulier had aangevraagd. Door de blogpost van Wendy over bloeddonatie bedacht ik me dat ik eigenlijk helemaal niets vast had gezet over donordonatie. Dit wilde ik wel graag doen, maarja welke keuze maak je?

Veel mensen hoor ik gelijk roepen: JA ik ben donor. Heel goed maar ik twijfel nog wat ik precies ga invullen. Ik vind het toch wel lastig welke keuzes je allemaal hebt. Zo kan je alleen JA invullen voor alles, je kan invullen wat je wel en niet wilt weggeven, het kan een NEE-ik-hou-alles zijn of je geeft je partner/familie het recht dit te beslissen.

Aan de ene kant denk ik vul gewoon JA in. Alles. Ik bedoel, je kan er iemand mee helpen en je bent er inprincipe toch zelf niet meer bij. Maar toch is het ergens van mij en vind ik het toch een eng idee dat er dingen ‘uit’ me gehaald worden. Wat geef je wel en niet weg? En wil ik überhaupt wel wat weggeven? Ook twijfel ik aangezien ik toch ergens het moraal heb van: iemand die 180 jaar gerookt heeft krijgt dan ‘zomaar’ mijn schone longen. Had hij maar beter voor zijn lichaam moeten zorgen. Misschien heel kortzichtig van me maar soms komt deze gedachte wel bij me op.

Of ik het formulier al heb ingevuld? Nee.
Ik heb hem hier nog liggen en denk er nog even over na. Ik twijfel tussen de JA-ik-geef-een-aantal-dingen-weg of ik laat het over aan M.
Ik vind het maar moeilijk maar vind het wel belangrijk geregistreerd te staan.

En zijn jullie donor en waardoor heb je deze keuze gemaakt?

37 Comments

  1. Nicole

    16/06/2014 at 13:03

    Weet je wat stom is, dat ik niet weet of ik het nu wel of niet heb ingevuld.
    Heb hem wel gehad en dacht dat ik t had ingevuld maar kan goed zijn van niet.
    Vind het ook lastig.. Niet omdat ik het mensen niet gun, ook de rokers mogen het van mij.
    Mijn ouders roken en ik zou toch erg blij zijn als zij gered konden worden bijvoorbeeld…
    Wie ben ik om daarover bij een ander dan te oordelen of het ze te misgunnen!

  2. Joyce

    15/06/2014 at 23:33

    Ja ik ben donor. Van mij mogen ze alles hebben, behalve mijn huid.

    Bij de vader van mijn aanplakvader hebben ze zijn ogen gedoneerd. Leek me ook een gek idee. Maarja de familie heeft het niet gezien, want hij lag toch met zijn ogen dicht. Ze doen het zo mooi en netjes. Maar toch, mijn huid is toch mijn omhulsel.

  3. Marcella

    15/06/2014 at 14:09

    Toen mijn vader overleed was hij de perfecte donor. Hij had zijn keuze jaren geleden gemaakt en wij konden alsnog voor doneren kiezen. Maar op zo’n moment wil je dat echt niet. Hij moet leven en compleet blijven, ons niet verlaten. Echt een keuze maken is voor je nabestaanden dus echt makkelijker. Wij bleven nu uit respect voor mijn vader bij zijn keuze om het niet te doen.

  4. Birte

    14/06/2014 at 17:43

    Ik ben geen van beiden, maar wil me dringend eens registreren als bloed- én orgaandonor. Uiteindelijk maakt het me niet zo uit wat er na mijn dood met m’n lijf gebeurt… Ik denk dat ik op dat vlak nogal nuchter ben, en als ik zo andere mensen kan verderhelpen…

  5. Shanti

    14/06/2014 at 14:38

    Ik heb toen ik 18 was meteen aangegeven dat ze mijn organen mogen hebben. Het enige wat ik niet wil is mijn huid of hoornvlies, dat vind ik gewoon echt een naar idee en ik heb ook het gevoel dat ik dan daarna minder “toonbaar” ben voor mijn familie. Als mijn nabestaanden er behoefte aan hebben wil ik wel graag toonbaar zijn, zodat ze nog afscheid kunnen nemen. Mijn vriend heeft ingevuld dat zijn nabestaanden het mogen beslissen. Ik heb dat heel lang een oneerlijke beslissing gevonden, zo van “je weet het zelf niet dus laat je ons maar beslissen”. Ik had namelijk altijd het gevoel dat je daar op zo’n moment als nabestaande ook niet nog eens over na wil denken. Echter, hebben we het er inmiddels zo vaak over gehad dat ik heel goed weet wat mijn vriend wil. En hij is van mening dat wij weten wat hij wil, maar daarna mogen besluiten wat wij prettig vinden. Ook wel weer een mooie gedachte.

  6. annouska

    14/06/2014 at 10:57

    Een moeilijke keuze. Zelf heb ik besloten dat ik bijna alles weggeef maar dat er een aantal dingen zijn die ik liever niet weggeef. Zoals het hoornvlies van mijn ogen; hiervoor heb ik gekozen omdat het mij heel gek lijkt als je begraven wordt en je hebt geen hoornvlies meer. Verder mijn nieren, want ik ben toch nierpatiënt dus het scheelt het ziekenhuis weer een onderzoek om te kijken of mijn nieren geschikt zijn.

    Ik vind het heel belangrijk om donor te zijn, ook al gaan mijn organen naar iemand die zo lang gerookt heeft. Zelf ben ik er niet meer en ik heb er geen zeggenschap over wie wat krijgt. Maar dat heeft een familielid ook niet qua bestemming van organen. Dus ja die kans dat het gaat naar iemand met rokersstijl of ongezonde voeding die kans is er; maar hoe groot is die kans nou? Ik denk niet zo heel groot.

  7. Yvon

    14/06/2014 at 04:38

    Toen ik op mijn 18e het formulier kreeg heb ik het meteen ingevuld en teruggestuurd. Ik wist al jaren daarvoor dat ik mijn organen zou willen doneren mocht ik overlijden.
    Om twee simpele redenen: ik kan er niks meer mee als ik dood ben en als het iemand zijn leven kan redden, waarom niet?
    Ten tweede: ik zou mezelf hypocriet vinden om te zeggen dat ik niet wil geven, maar wel zou willen ontvangen, mocht ik een orgaan nodig hebben.

    Hoornvliezen heb ik uitgesloten.

  8. Rianne

    13/06/2014 at 22:26

    Ik ben zowel bloeddonor als orgaandonor.
    Dat laatste ben ik al jaren. Gewoon omdat er te weinig organen zijn en er mensen dood gaan die helemaal niet dood hoeven gaan. Of ze wel of geen roker zijn, wel of geen drinker zijn, dat maakt mij niet zo gek veel uit. Tenslotte heb ik de organen niet meer nodig en wie weet, beteren zij hun leven daarna wel…

    Bloeddonor ben ik sinds het overlijden van de vrouw van een collega, een jaar of 8 geleden. Ik had mij nauwelijks gerealiseerd hoeveel en vaak er bloed wordt gegeven, aan wat voor patiënten. Beestachtig veel dus. Aangezien ik een vrij bijzondere bloedgroep met resusfactor heb (B-, B = 9 % van de bevolking en 15% van de bevolking heeft resusfactor -) en mijn moeder diezelfde bijzondere combinatie heeft heb ik sinds een paar jaar het idee dat zij met mijn bloed in haar lijf rondloopt. En dat is best een ‘bijzonder’ idee.

    Ik wilde ook stamceldonor worden, maar daarvoor ben ik te oud. Helaas.

  9. Mayara Esther

    13/06/2014 at 17:13

    Ja, ik ben donor! Voor mij was het makkelijk omdat ik voor mijn 18de al bezig was met beslissen en toen mijn beste vriend ziek werd was het voor mij een extra steun op mijn Ja. Daarnaast gaat mijn lichaam onder het grond alleen maar kapot + wordt opgegeten door dieren en ik denk dat van ja “wat voor nut heeft het als ik mijn organen verspil als het iemand zou kunnen helpen”. Ik hoop dat je snel je keuze kan maken.

  10. jackie

    13/06/2014 at 08:50

    ik had ooit al zo’n rood papiertje toen je nog niet moest registreren…
    voor mij is het helemaal JA..

  11. Nicky

    12/06/2014 at 23:20

    Yep, ik ben donor. En van mij mogen ze alles hebben. Om de doodsimpele (haha) reden dat ik er zelf toch niks meer aan heb dan. Dan maak ik er liever een ander blij mee.

  12. Veronica

    12/06/2014 at 22:49

    Toen ik 18 was kreeg ik een formulier thuisgestuurd dus die heb ik destijds meteen ingevuld. Ik zat met hetzelfde als jij, dat ik me er niet fijn bij voel en dat ik het iemand die niet goed voor zichzelf gezorgd heeft net wat minder gun, hoe stom dat ook mag klinken. Ik vind het idee dat ze in me gaan snijden ook onwijs eng, ik weet dat ik dan al dood ben maar toch… Ik heb destijds ingevuld dat ze niks mogen hebben van me, al twijfel ik wel al jaren om dat te veranderen, maar ik sta er nog steeds niet voor de volle 100% achter dus blijft het een nee.. Mijn keuze laait soms wel de discussie op want veel mensen vinden dat ik dan ook geen recht heb op orgaandonatie als ik het zelf nodig heb, en daar hebben ze misschien wel een punt…

  13. Regina

    12/06/2014 at 21:12

    De twijfels die jij hebt, heb ik ook. Ook vraag ik me af of het voor de nabestaanden wel zo prettig is dat het lichaam leeg wordt gehaald. En ik heb soms vreemde verhalen gehoord over de slordige manier waarop er met donorlichamen wordt omgegaan. Wil niet zeggen dat ik geen donor wil worden, maar wel dat ik het nog best een lastige keuze vind. Ik begrijp je aarzeling dus!

  14. Billy

    12/06/2014 at 20:06

    in België wordt iedereen als donor beschouwd, tenzij je bezwaar aantekent.
    En dit vind ik een goede zaag!

  15. Evelien

    12/06/2014 at 19:36

    Ik ben donor. Ze mogen alles hebben, behalve mijn huid (gewoon een vies, gek idee vind ik dat) en mijn ogen (hoornvlies), waar ik jaren door naar de wereld heb gekeken.

  16. Michelle

    12/06/2014 at 18:28

    Ik zou de keuze nooit aan een ander overlaten, die persoon heeft al genoeg op zijn bordje.. laat staan om erover na te denken wat ze van jouw of mij mogen afplukken. Ik heb de mijne ook nog niet ingevuld. Ik zei eerder altijd: nee ze mogen niks van mij weghalen, vind het idee toch te raar maar de laatste paar jaren maakt dit mij minder uit. En over het algemeen krijgen die mensen die op nieuwe lichaamsdelen of organen zitten te wachten wel een hele serieuze en strikte scanning of ze wel recht hebben op een nieuw orgaan. Dus zou daar niet zo bang voor zijn 😉

  17. blauwesokken

    12/06/2014 at 18:26

    Poeh ja inderdaad een lastige keuze.
    Ik heb, na lang wikken en wegen, uiteindelijk bij alles JA ingevuld.
    Net wat je zegt; ik ben er dan toch niet meer bij. Tja en ik vind het ook doodzonde dat iemand die zijn longen kapot heeft gerookt “nieuwe moet”, maar wat heb ik er nog aan als ik dood ben?? Ik vind het lichaam ook wat anders dan “de ziel” (ook zo ingewikkeld trouwens)
    Ik vind het ook moeilijk om mijn partner of familie de keuze te geven. Ik zou het ook heeeel moeilijk vinden als ik over de organen van een dierbare moet beslissen.

    Succes met het maken van een keuze! (en volgensmij kun je altijd nog veranderen….)

  18. Melissa

    12/06/2014 at 17:58

    Ik heb er ook aantal jaren over na gedacht hoor, maar ik wist het meteen al toen ik de brief kreeg. Ik heb mezelf een paar maanden geleden eindelijk volop “ja” gegeven om donor worden na al die jaren. Het betekend voor mij zo veel als ik een ander nog een leuk leven kan geven als ik er niet meer ben, dat idee vind ik erg mooi en fijn. Ik wou ook bloeddonor worden, maar de artsen hebben me toen al gezegt dat het met ROW niet handig is, dus ja, dat houd dan helaas op.

    Maar denk er sowieso goed over na, je moet doen waarbij je je goed voelt! 😉

    xxx

  19. Tineke

    12/06/2014 at 15:57

    Ik vind het fijn dat je hier zo eerlijk over bent! Ik was lange tijd geen donor, en eerlijk gezegd was de enige reden daarvoor dat ik niet door anderen gepushed wilde worden. In principe mag je alles van me hebben, maar omdat ik meerdere keren zulke vervelende en soms ook gemene opmerkingen kreeg op het feit dat ik nog niet geregistreerd donor was, vertikte ik het om me te registreren. Inmiddels heb ik geregeld dat mijn nabestaanden mogen beslissen. Zij weten wel dat ik er voor open sta en kunnend an zelf nog bepalen in hoeverre ze willen doneren!

  20. Eva

    12/06/2014 at 14:36

    Ik vond het eerlijk gezegd ook best lastig, best nog even met mijn moeder over gehad ook maar uiteindelijk toch voor JA, alles gekozen. Als ik iemand ermee kan helpen doe ik dat graag, en mensen om mij heen zien dat hopelijk ook zo tegen die tijd.

  21. Marion

    12/06/2014 at 14:03

    Ik heb het onlangs ook geregeld voor mijn man en mij. Ik heb de twijfel nooit gehad, maar als je twijfelt zou ik nee invullen (of niets doen). Je kan het heel gemakkelijk in de toekomst veranderen als je het wel zeker weet. Het moet goed voelen voor jezelf. Het is tenslotte wel jouw lichaam.

  22. Ann

    12/06/2014 at 13:20

    Om die redenen wat jij verteld, heb ik dus op mijn 18e besloten om geen donor te zijn! Nu 11 jaar later sta ik nog steeds achter mijn beslissing. Een crimineel of iemand die slecht voor zich zelf zorgt verdient mijn orgaan niet. Mocht ik in de toekomst alleen kunnen overleven doormiddel van een donor, nee bedankt het is mijn tijd om te gaan. Tevens zou het ook heel egoïstisch zijn als ik het wel zou aannemen haha daarom mogen ze van mij ook wettelijk vast leggen iemand die geen donor is mag ook geen donor.

  23. Amarins

    12/06/2014 at 13:06

    Ook ik ben donor. Van mij mogen ze alles hebben, ik heb er toch niets meer aan en als ze mijn uiteindelijk ook nog eens cremeren is ook alles weg. Als ik dan toch weg ben, heb ik liever dat iemand nog wat heeft aan mijn overlijden. Dat klinkt heel direct, cru en misschien kort door de bocht, maar zo zie ik het. In het begin heb ik ook getwijfeld, je weet idd niet waar je organen terecht kunnen komen. Maar weet wel dat er maar een klein deel van de mensen die organen nodig hebben slecht voor zichzelf hebben gezorgd hebben. Niet bij iedereen die longkanker heeft gekregen is het te wijten aan het roken en dat geldt bij vele ziekten. Tegenwoordig kunnen we van zoveel dingen en oorzaken levensbedreigend ziek van worden. En als het gaat om zo’n klein percentage vind ik het zonde om het doneren te laten. Als het tijd is voor mij om te gaan, gun ik het een ander om nog langer te mogen genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft.

  24. Claudia

    12/06/2014 at 12:58

    Ik ben (nog) geen donor. Ik had heel lang het idee om de keuze aan mijn nabestaanden over te laten. Zij moeten zich er prettig bij voelen, aangezien zij verder leven en ik niet. Dat veranderde toen iemand me wees op het feit dat nabestaanden daar op dat moment waarschijnlijk helemaal geen zin in hebben, iets waar ik niet echt over nagedacht had… Gevolg is dat ik nu niet meer weet wat ik wil vastleggen… Het blijft lastig.

  25. Claudia

    12/06/2014 at 12:12

    Ik kan me voorstellen dat het best een moeilijke keuze is. Ik heb hem gelijk ingevuld toen ik 18 was. Een dikke ja. Ik heb er ook moeite mee dat mensen die zichzelf helemaal kapot maken een kans krijgen. Aan de andere kant, iedereen verdient een kans.

  26. Chantal

    12/06/2014 at 11:58

    Ik ben al donor vanaf mijn 16e jaar en nooit meer afgeweken.

  27. Marlot

    12/06/2014 at 11:08

    Zelf vond ik dit inderdaad ook een lastige keuze. Ik heb er lang over getwijfeld, maar toen mijn zusje Diabetes kreeg, was de keuze snel gemaakt. Zij en ieder ander met een ziekte verdient een lang en gelukkig leven. En het heeft ook wel iets moois, dat je met jouw dood een ander kan redden.

  28. Ysanne

    12/06/2014 at 10:11

    Goed dat je een keuze gaat maken, dat is iig beter dan niks invullen 🙂 Ik ben zelf ook donor, met dezelfde reden als jij. Je bent er toch niet meer en als ik nu iets nodig zou moeten hebben, zou ik dat ook graag willen ”ontvangen”.

  29. Petra

    12/06/2014 at 09:58

    Ja ik ben donor. Ze mogen alles van me hebben. Want wat heb ik er aan als ik er niet meer ben? Dan kan ik er toch net zo goed iemand mee helpen? En ik snap wel dat je denkt dat iemand die rookt maar beter voor zijn lichaam had moeten zorgen, maar ik benader het liever positief. Ik vind het een fijn idee dat ik nog iets kan betekenen voor iemand na mijn dood. Succes met de keuze. Goed dat je er wel zo goed over nadenkt.

  30. Simone

    12/06/2014 at 09:54

    Oh ik heb het ook zo lang ontweken. Ik wilde er gewoon niet over nadenken. Inmiddels heb ik hem nu al een jaar geleden (gok ik) ingevuld. Ik ben wel blij dat ik het gedaan heb. Nu hoef ik er eigenlijk nooit meer over na te denken. Het is niet verkeerd om het dus even naast je neer te leggen en nog eens goed na te denken. Tis wel een belangrijke keuze.

    Ik heb: Ja-ik-geef-een-aantal-dingen-weg 🙂

  31. Linda

    12/06/2014 at 09:33

    Ik snap je dilemma. Ik heb er zelf wel voor gekozen om donor te worden en alles weg te geven. Ik wil het niet laten beslissen door iemand anders, die kan er dan misschien ook wel niet meer zijn en wie beslist het dan? Bovendien vind ik het iets wat ik zelf wil beslissen, het is MIJN lichaam en niet dat van een ander. Daarom heb ik ervoor gekozen om alles weg te geven; en ook omdat ik er zelf toch niets meer mee heb. Het moraal-verhaaltje wat je vertelt klinkt wel logisch ja, haha, ik heb daar eigenlijk nooit zo over nagedacht, maar aan de andere kant hoop ik dat diegene er dan wel van leert als hij schone longen krijgt! Ik ben misschien ook wel te positief ingesteld 😉

  32. Amy

    12/06/2014 at 09:32

    Goed dat je hier over nadenkt en het formulier gaat invullen! Ik heb bijna 7 jaar geleden het formulier ingevuld en steeds meer ga ik twijfelen aan mijn keuze van destijds. Binnenkort ga ik het opnieuw invullen, want heb er nu lang genoeg over nagedacht 🙂

    1. SAS

      12/06/2014 at 22:02

      En welke keuze had je destijds en nu gemaakt? 🙂

      1. Amy

        12/06/2014 at 22:18

        Ik heb destijds nee ingevuld, om de redenen die jij in je verhaal ook noemt. Ook vond ik dat ik de keuze niet aan mijn familie moest overlaten en dus koos ik voor nee. Nu neig ik steeds meer naar ja, maar dan met enkele uitsluitingen (als huid en hoornvlies).

  33. Mandy

    12/06/2014 at 09:03

    Wat goed van je dat je het hebt aangevraagd. Ik heb het formulier gekregen toen ik 18 werd. Ik gruwelde van het idee dat mensen dingen uit mijn lichaam gingen halen. Stel je voor dat ik toch nog wakker zou worden en dat gaat dan niet want alles is er uit. Ik heb toen de keuze gemaakt op nee of familie beslist. Voorlopig laat ik dat ook zo. Maar misschien veranderd dat nog. Ik bedoel ik zou zelf ook graag organen krijgen als ik in zo’n situatie zou zitten. Blijft lastig.

  34. Anke

    12/06/2014 at 08:59

    Ik ben wel donor, maar volgens mij niet van mijn huid en hoornvlies. Lang geleden ingevuld, dus weet dat niet eens meer zeker. En waarom dat niet, tja, geen idee eigenlijk… Maar ik heb over het algemeen wel zoiets van ik kan er niks meer mee, dus als het op een andere manier nog nuttig kan zijn, doe maar. Vind het trouwens best een heftige beslissing om aan nabestaanden over te laten, wat dan ook altijd op een rotmoment komt waar ze al genoeg aan hun hoofd hebben, dus dat zou ik persoonlijk denk ik niet zo snel overwegen.

  35. Monique

    12/06/2014 at 08:03

    Ik heb de keuze gemaakt en ben donor. Het enige wat ik weglaat is mijn huid, dat vind ik toch een gek idee.

Leave a Reply