…zo na de vakantie. Na een hele fijne en vooral lánge vakantie. Het was weer even wennen, hoewel je er aan de ene kant weer snel in zit. In die rush, druk, snel-snel. En juist dát wil ik iets anders gaan doen. Ik was 1 week aan het werk. Er stonden in mijn hoofd weer 140 tabbladen open (van werk, regelen, sportactiviteiten, schooldingen van Noa, speeldates, eigen afspraken…) Tabbladen die ik het liefste afvink CHECK ✅ – door ze te doen, waardoor ze niet meer in mijn hoofd zitten.
Foto om nog even het vakantie gevoel vast te houden… ☀️ ©
Ik probeer het anders in te delen, zodat ik in mijn hoofd meer ruimte creëer. Meer dingen doen waar ik van oplaad. Ik merkte dat ik weer in mijn oude patroon en gewoontes viel. Weer aan iedereen denken, behalve mezelf. Ik heb hierdoor het sporten weer opgepakt. Sinds mijn voet is dit versloft en ik merk dit aan mijn lichamelijke en geestelijke gesteldheid. Ik lees weer wat meer, ik kijk series en probeer het ‘moetje’ te combineren met het aangename. Of gewoon een dag te verplaatsen. Of helemaal te skippen. Want ís het eigenlijk wel zo belangrijk? Noa heeft sinds dit schooljaar andere schooltijden. Één dag heb ik meer tijd beschikbaar voor het ophalen. En die tijd kan ik ook zeker goed gebruiken voor mijn eigen gesteldheid. Om dingen te doen om op te laden i.p.v. ‘productief bezig te zijn’ Ik kan heel erg lastig niksen. Eerst even ‘dat en dat fiksen’ en dan komt pas het moment om te gaan zitten met thee.
Deze week maak ik er ruimte voor. Het is een rustige week met relatief weinig extra afspraken of vinkjes om te zetten. Deze week ga ik dus bewust even wat meer niksen. Want daarvan laad je batterij ook op. Zorgen voor jezelf is ook kunnen zorgen voor een ander. Maar tussen alle ballen omhoog houden raak ik soms het overzicht kwijt. En dat overzicht vind ik zó fijn dat ik alles weer met tabbladen openzet in mijn hoofd… Minimaliseren heeft geen zin, maar deze week druk ik lekker een aantal keren op het kruisje rechts bovenin. Ik wil gaan wandelen, skaten, lezen, sporten, aan mijn blog werken achter de schermen, artikelen typen, de zolder eens afmaken boven, deze muffins maken en gewoon even lekker zitten met een serie en thee. Of misschien doe ik helemaal niets van dit rijtje en druk ik weer op het kruisje, want deze week is om te niksen. Ik doop hem om tot niks-moet-week.
Doe jij makkelijk niets?
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Gelijk heb je! Ik kan prima niksen. Soms heb ik ook gewoon helemaal nergens zin en dan doe ik ook gewoon niks. Of weinig. En soms mag dat van mezelf.
Dat niksen blijf ik zelf ook moeilijk vinden. Ik voel me dan altijd wat lastig omdat ik de zaken die nog “moeten” gebeuren in mijn hoofd blijven zitten. Maar ik probeer het wel. Als lezen niet lukt probeer ik te gamen (Wylde Flowers of Disney Dreamlight Valley), ik schrijf kaartjes om te ruilen, … Aan de andere zaken die ik ontspannend vind lijk ik minder toe te komen (puzzelen, kleuren, Lego) of enkel wanneer er een deadline bij komt kijken (verjaardags of jubileumkaarten knutselen) en niet puur voor de ontspanning (iets voor mezelf zoals bijvoorbeeld een collage of een scrapbooking-album). Nu met al het geregel bij het kopen van een nieuw en verkopen van ons huidig huis lijken die zaken wat meer naar de achtergrond te verdwijnen. Deze week heb ik echter wel nog eens iets gebakken. Volgens mijn lichaam is het al volop herfst dus vond ik dat ik dat ik iets herfstigs (cinnamon roll shortbread) mocht bakken.
Hier ook al de eerste week in het vijfde middelbaar mijn zoon. Hij zit blijkbaar in 3 verschillende klassen dat hij niet erg vind. Hij kijkt vooral naar uit om het gene te doen dat hij altijd al wou doen met computers werken en uit elkaar hallen. Hier ook al een weekje gewerkt. Was eerlijk gezegt een drukke weekje.
Of ik makkelijk niks?
Dat hangt helemaal van mijn stemming af.
Heb ik een boek, dan heb ik er geen moeite mee, maar is dat eigenlijk niksen?
Over het algemeen heb ik naderhand spijt dat ik genikst had, vooral als ik dan ook nog in tijdnood kom 😉 .