dat lieve kind van mij. En dat bedoel ik zeker niet negatief. Hij is altijd aanwezig. In geluid, in mompelen, praten met zichzelf, tegen ons, zingen en zijn vragen houden niet op. Er is altijd geluid aanwezig. Hij is druk, op een gezellige manier, en we hebben in de 7 jaar dat hij er is, al echt ontzettend veel meegemaakt met hem. Hij is ongecontroleerd, een durfal, all over the place – als in niet gefocust en overal tegelijk mee bezig, zorgzaam en altijd en overal zichzelf. Dat laatste is een eigenschap waarvan ik hoop dat hij die behoudt door de jaren heen.
Zo praat hij met iedereen. Iedereen zonder uitzondering. Als ik een boodschap ga doen ‘even snel’, trek er dan maar een uurtje voor uit. Hij praat onderweg met de postbode, staat te ouwehoeren en zwaait naar de bejaarden van het verzorgingstehuis en maakt even een praatje met de vakkenvuller of kassière. Mijn wederhelft en ik zijn beide makkelijke praters. Ik zeg altijd gekscherend dat Noa een dubbele dosis heeft gekregen door onze genen. Ik zou hem omschrijven als extravert, aanwezig en ‘outgoing’
Op social media zag ik steeds meer vragen voorbijkomen omtrent introvert & extravert en dat heeft me aan het denken gezet. Ook het artikel dat Irene plaatste was iets wat wel herkenbaar was. Als mensen mij zouden omschrijven, zouden ze waarschijnlijk zeggen: eerlijk, betrouwbaar, assertief, energiek, positief, punctueel, ongeduldig en een tikkeltje eigenwijs. Maar ik was vooral benieuwd in welke categorie ze me zouden plaatsen met extravert en introvert. Ik vroeg het aan een aantal mensen en ik plaatste een poll op Instagram.
Een introvert persoon is iemand die naar binnen is gericht en energie haalt uit alleen zijn of in een rustige omgeving. In plaats van sociale situaties, gedijen ze beter in één-op-één gesprekken en kleine groepen. Ze zijn vaak bedachtzaam, creatief en uitstekende luisteraars. (bron Google)
Een extravert persoon haalt zijn energie uit de buitenwereld en contact met anderen. Ze zijn vaak spraakzaam, open en spontaan. Waar introverte mensen opladen in stilte, hebben extraverten juist sociale prikkels nodig om zich prettig te voelen. (bron Google)
Ik verbaasde me dus ontzettend over de uitslag. Het merendeel koos voor introvert. Als ik de bovenstaande uitleg voor introvert & extrovert lees, knik ik bij beide ja. Hoewel ik mezelf eerder als een extravert zou omschrijven dan introvert. Ik ben bedachtzaam, creatief, een luisteraar en ga ook ontzettend goed op alleen een weekend met mijn gezin. Ja met vriendinnen weg of dergelijke uitstapjes zijn leuk, maar ik ben altijd weer blij als ik thuis ben. Wel ben ik altijd erg spraakzaam, open en spontaan. Naar iedereen toe kan ik erg assertief overkomen. Ik heb mijn mondje bij me en ben totaal niet verlegen, ook niet in vreemde groepen. Sinds de coronaperiode vind ik mijn eigen ‘bubbel’ wel erg fijn.
Het is wel leuk te zien wie deze poll heeft ingevuld. Er zijn namelijk mensen bij uit mijn vroege jeugd (waarbij ik juist meer in terugetrokken was – een grijze muis om het zo te benoemen), een uitgaansmaatje dat me meer als extravert ziet en familieleden en vrienden die het dichtste bij staan, kiezen voor beide of juist extravert. Maar ook bloggers die me niet persoonlijk, maar alleen via mijn blog kennen. En bloggers die ik wél persoonlijk eens heb gezien. Die kiezen juist weer meer voor introvert.
Nou moet ik zeggen: mijn nieuwe levensfase is hierbij ook wel belangrijk. Noa is nu 7. Een leeftijd dat ik zelf ook wat meer ruimte voel. Het geeft meer vrijheid dat hij zelf dingen kan doen, regelen en bedenken. Ik hoef niet meer alles voor hem te doen & minimaal te regelen. Eerder had ik door de ‘mental load’ ook geen ruimte meer voor andere dingen. Dat is nu wel meer het geval, waardoor mijn batterij wat meer opgeladen is. Ook kies ik eerder voor tijd met mijn gezin dan eropuit gaan. Daarbij ben ik niet meer de persoon van 20 jaar geleden, toen ik rond de 20 was. Ik ben nu bijna het dubbele qua leeftijd met een bak aan ervaring erbij. Dat hoort denk ik ook bij volwassen zijn. En daarbij hoort misschien ook de ontwikkeling: het niet in 1 van de hokjes te plaatsen zijn.
Soms heb ik zin in een dagje weg met vriendinnen. Soms zucht ik en zit ik liever thuis met een boek op de bank. Misschien is dat wel de balans waardoor ik zowel introvert als extravert ben. Dat schijnt dus een ambivert te heten. Flexibel, goede balans, wisselende energie en geen middelpunt, maar wel aanwezig. Ik denk dat dit mij prima omschrijft. Lees hier meer over een ambivert
Bij jij een introvert of een extravert? Of pas je net als ik niet bepaald in een hokje?
Hoe denk je dat andere jou zullen omschrijven?
Mijn website maakt gebruik van cookies, ik ben wettelijk verplicht je dit te laten weten. Niet die lekkere chocolade variant maar de cookies die persoonlijke gegevens opslaat.
Ik ben duidelijk een introvert. Hoewel ik niet op mijn mondje ben gevallen en best sociaal ben, denk ik toch, gedij ik beter in een rustige omgeving. Ik neem geen blad voor de mond en durf moeilijke gesprekken voeren of voor een groep praten, maar dit vraagt wel energie. Ik laad op van alleen-tijd, van lezen, knutselen, schrijven, thuis rommelen, … Mijn vriend en onze dochter zijn ook introverts. Mijn vriend duidelijker dan ik. Hij zal sommige sociale situaties zelfs liever mijden. Bij mijn dochter zie ik het introverte ook terug. Ze is nog maar 3 jaar dus ze zal nog flink groeien op sociaal vlak, maar ik zie nu al dat ze in groep eerder aan de zijkant zal staan, dan onmiddellijk mee te doen. Ze is eerder afwachtend, kijkt de kat uit de boom en weet soms oprecht niet wat er van haar verwacht wordt als een ander kindje met haar wilt spelen. Anderzijds durft ze wel van alles vertellen aan de medewerkers in de winkel waar we wekelijks onze boodschappen doen of bestelt ze zelf haar ijsje. Ik denk dat ze op dat vlak meer op mij lijkt.
Grappig he, hoe je dan een soort mix ziet in je kind. Mijn wederhelft en ikzelf zijn beide van het praten en makkelijk contact kunnen maken. Hij heeft echt een dubbele dosis. Overal. Op zwemles en op school; iedereen weet dat hij er is. Iedereen zit, meneer gaat gewoon staan en dansen. Zelfde met zijn diploma zwemmen…. Loopt voorop, helemaal enthousiast te dansen en zich uit te sloven… Het is mooi om te zien hoe lekker zichzelf hij is, hoewel ik zeker wel eens met handen voor mijn ogen zit van och, och… dat is die van mij 😉
Wat je schrijft over Noa is voor mij een feest van herkenning. Die van mij was ook zo. Supergezellig maar af en toe ook heel vermoeiend. Toch zou ik naar nu eerder introvert dan extravert noemen. Zelf ben ik een mix. Misschien ook omdat ik altijd introvert was. Maar door de komst van dochterlief ben ik enorm uit mijn schulp gekropen. Misschien moest dat ook wel. Ik ben er een stuk minder verlegen van geworden in elk geval en dat maakt dat je makkelijk contact legt en je minder ongemakkelijk voelt bij vreemden.
Heerlijk dat Noa zo outgoing is, maar ik kan me voorstellen dat het soms ook wel even pittig kan zijn.
Zelf ben ik net als jij ambivert. Ik heb tijd voor mezelf nodig om op te laden, maar ik haal ook energie uit sociaal contact en geniet bijvoorbeeld enorm van concerten. Denk ook dat mijn gezondheid er voor een deel voor zorgt dat ik soms meer introvert ben.
Introvert. Ik heb alleentijd nodig om op te laden. Al kan ik kletsen als brugman want sociaal ben ik ook. Als ik er zin in heb.
Ik denk dat niemand volledig in één vakje te passen is. Zelf ben ik bijvoorbeeld grotendeels introvert maar wanneer ik me op mijn gemak voel bij vriendinnen of familie zal ik soms eerder extravert (als in makkelijk met hen babbelen) overkomen. Wat voor mij de doorslag geeft is waar ik zeg maar energie uit haal en dat is een afspraakje met één persoon zodat je een diepgaand gesprek kan voeren en volledig op die ene persoon kan focussen. Grote groepen, ook wanneer het familiefeesten zijn, vragen dan weer net energie van me.
Wel herkenbaar wat je over Noa schrijft 😛 Ik heb er hier ook zo eentje rondlopen, alleen is hij wel meer verlegen naar andere mensen toe (maar dat vind ik dan zelf niet erg, ik ben niet zo extravert dat ik graag een praatje met de postbode maak, haha 😛 )
Ik ben dus ook wel ambivert. Het hangt allemaal heel erg af van hoe ik me voel en wat de situatie is. Soms heb ik meer nood aan alleentijd om mijn batterijen op te laden en soms net meer nood aan sociaal contact. Maar het is wel fijn dat beide kunnen.
Ik kan mezelf absoluut als ambivert omschrijven. Hoewel ik ‘vroeger’ extravert was. Maar regelmatig mijn neus gestoten op een vervelende manier en ook door corona meer introvert geworden. Ik vind het zo wel een fijne balans.