Wat ik (niet) mis aan zwanger zijn

De tijd vliegt, het was 2018/2019 dat ik zwanger was. Ruim 6 jaar geleden zat Noa in mijn buik. Als ik nu naar hem kijk denk ik ‘Hoe dan, jij zat erin…’ En ik merk dat ik steeds meer terugblik naar de zwangerschap en bevalling de afgelopen tijd. Om me heen krijgen mensen kinderen en gaan de gesprekken vanzelf over hoe het bij mij was. Ik kan je vertellen; ik ben misschien 1 van de weinig mensen op de aardbol die zwanger zijn niet leuk vond. Gewoon niks. Noppes. Nada. Ja je krijgt er iets moois voor terug Gerda, ik weet het. Maar 9 maanden duren lang als je echt iets niet leuk vind kan ik je vertellen. Ik zag dit artikel bij Audrey en besloot hem over te nemen. Mijn dingen die ik écht niet mis aan zwanger zijn.

Met stipt op 1 vermoeidheid. Ik mis dit totaal niet. God vanaf dat ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen had was ik moe. Écht moe. Traplopen en ik was kapot. Vaatwasser in en uitruimen. KAPOT. Alleen opstaan al kostte zoveel moeite. Ik snap ook niet hoe ik tot week 35 van mijn zwangerschap heb gewerkt… Mijn energie level kwam pas weer terug toen hij geboren was.

En dan de drukte in mij buik. Holy Moly (zoals Freek Vonk zou zeggen) Ik snap het nu he, want ik heb na 6.5 jaar nog steeds een druk kind. Altijd dus al geweest want meneer maakte er altijd elke minuut een feestje van. Ook ’s nachts. Hierdoor heb ik dus erg weinig nachtrust gehad. Mijn placenta lag achter waardoor Noa erg ver voor lag, tegen mijn buikwand. Feestje te houden, schoppen, omdraaien. Ik voelde álles. Manman. Zelfs als hij de hik had voelde ik dit super erg en het schoppen tegen mijn navelbreuk, au. Ondanks dat het super bijzonder is zo’n wezentje te voelen in de buik vond ik het maar 3x niks..

En dan dat slapen hé. Slapen hoe je wil. Gaat niet als je zwanger bent. NIKS ligt lekker. En als je dan een soort van redelijk ligt maakte meneer er weer een feestje van. 300 keer wakker, draaien. Ik was voorheen een buikslaper, wat dus helemaal niet meer kon. Fun fact: sinds mijn zwangerschap ben ik een zijslaper geworden, op de kant waar ik het meeste heb gelegen om misselijkheid e.d. tegen te gaan. Ik moet zeggen, met een baby slapen werkt ook niet met 80x wakker moeten worden en daarna alle hoestgebeuren met hem erbij. Maar dat je dan zélf wel lekker kan liggen neemt een hoop irritatie weg.

Foto: Hoe wij het bekend maakte eind 2018… Het was super spannend dit lievelingsvooruitzicht te delen met jullie.
Echt online te gooien dat ik zwanger was. 20 Januari 2019, a lifetime ago…

Het eerste kwartaal had ik super last van misselijkheid. Gelukkig toen ik richting het tweede kwartaal ging werd dit minder. Ik heb zo’n hekel aan misselijkheid en spugen. Blij dat het alleen in de eerste periode was. Bij andere hoor je toch andere verhalen en ik zou er niet aan moeten denken dit 9 maanden te hebben.

Ik heb me toch wel continu zorgen gemaakt. De hele zwangerschap eindelijk. De weg erheen was hobbelig en hierdoor hoopte ik maar dat alles goed kwam. Dit heeft het genieten ervan echt wel op een laag pitje gezet. Daarbij zat ik het einde van de zwangerschap een keer in het ziekenhuis aan monitoren, aangezien ik meneer ineens niet meer voelde. gelukkig alles oké en ging het feestje toen we in het ziekenhuis waren gewoon weer van start. Hij had blijkbaar even een ‘rustdagje’.

Och en dan dat zwangerschapsbrein van me he? Duurt dat 6.5 jaar erna nog? #vraag ik voor een vriend. Ik was nooit vergeet achtig tot ik zwanger ben geweest. Ik zet overal alarmen voor en ik vergat de eerste periode van zijn geboorte gewoon woorden voor dingen. ‘Dat theezet-ding. Waar warm water uitkomt en je een kopje onder zet’. Ja, een waterkoker dus. Zo stom om een sponzig brei te hebben die ineens de meest basis dingen kan vergeten. Tot nu toe gelukkig nooit vergeten hem uit school op te halen, dus er zit verbetering in blijkbaar 😉

Foto met alle echo’s

Het enige waar ik spijt van heb is dat ik niet meer heb genoten. Ondanks dat ik het helemaal niet leuk vond is het de enige en laatste keer dat er een wondertje in mijn buik zat. Ik heb me deze periode ontzettend zorgen gemaakt of alles wel goed was/ging. Uiteindelijk helemaal niet nodig, maar het was voor mij vooral ook wel een stressvolle periode. Als ik dingen moet noemen die wel leuk waren? Luisteren naar het hartje van Noa & de echo’s waren erg bijzonder. En toen hij eenmaal geboren was. Meer kan ik er echt niet van maken 😉

Ons gezin is compleet met 1 kind. En iedereen mag daar lekker van vinden wat hij wil. Ik krijg toch vaak opmerkingen over ‘maar 1 kind‘ en voordat ik kinderen had kreeg ik juist opmerkingen over het ‘Waarom geen?’ Als je er 7 hebt is het ‘Wat veel’ Lekker doen dus wat je zelf wilt en hoe compleet jou gezin voelt. Met alleen je partner, met 1 kind, 2 of 8.

Meer terugblik artikelen die ik schreef tijdens mijn zwangerschap:
Mijn bevallingsverhaal (beveiligd)
Elke week een buikfoto
Het nieuws creatief delen met anderen
Wij hielden geheim dat Noa een jongetje was tot de geboorte
Bijzondere mijlpalen in mijn zwangerschap