10 dingen waarvoor ik mijn ouders altijd dankbaar zal zijn

Naarmate je ouder wordt ga je over steeds meer dingen nadenken. Zo ook over mijn ouders. Al die jaren hebben ze me opgevoed en waren er voor me. En zijn er nog steeds na 29 jaar voor me. Ik heb heel erg veel aan ze te danken, merk ik nu. Ook doordat ik van andere personen die niet het geluk hebben gehad in een warme, gezellige en een liefdevol gezin op te groeien verhalen hoor. In mijn werk zijn er zowel collega’s als kinderen, die situaties hebben waarbij ik extra dankbaar ben voor mijn eigen jeugd. Hier even 10 dingen (hoewel ik er waarschijnlijk meer kan verzinnen) waarvoor ik mijn ouders dankbaar ben. En ja, ik weet dat jullie mee lezen! Bedankt voor alles

 photo ouders2_zpseaqbcy1n.png
Ja je ziet het goed, (blonde) Saskia samen met Papa en Mama


1. De steun die ik altijd heb gekregen
Altijd onvoorwaardelijk steunde me ouders en stonden ze achter me. Ik wilde niet meer op school blijven: Ze luisterde naar me en ik mocht naar een andere school. Het ging niet met mijn dyscalculie en hebben me daarbij altijd geholpen en gesteund in het feit dat dit gewoon weg niet ging. Ze gingen naar school, praten met de leraren, regelde bijles en gaven me het gevoel niets gek te vinden daaraan. Het was hoe het was en ze stonden achter me.

2. De zelfstandigheid die ze me hebben meegegeven
Ondanks dat ik enig kind heb, heb ik heel wat normen en waarden meegekregen. Eentje vind ik tot de dag van vandaag nog erg belangrijk: mijn zelfstandigheid. Voor niets komt de zon op. Al jong werd me geleerd dat je voor jezelf moet kunnen zorgen, je niet afhankelijk bent van andere mensen. Er werd me bijgebracht de waarde van sparen en tot vandaag de dag heb ik daar nog steeds wat aan. Ja ik ben getrouwd, maar ik ben niet afhankelijk van hem.

3. De leuke kind-herinneringen van leuke dingen doen
Ik heb zoveel leuke herinneringen aan mijn jeugd. Niets was te gek. We gingen naar het park: bloemen drogen, vliegeren, eendjes voeren. We gingen op vakanties, gingen naar het bos (om kabouters te zoeken), ik speelde altijd in de tuin en had een eigen speelgoed kist. Ik heb téveel mooie herinneringen om deze allemaal hier te delen. Ik ben er dankbaar voor, aangezien ik veel kinderen op mijn werk een hele andere jeugd zie krijgen.

4. Het feit dat ik niets miste als enig kind zijnde
Ik was enig kind maar heb me nooit alleen gevoeld. Ik kon alles samen met mijn ouders doen, we hadden een kat (wat echt een kameraadje voor mij was) en er kwamen altijd vriendinnen over de vloer.

5. Dat ik ze dag & nacht kan bellen
Nog steeds, als er wat is of ik wil wat delen bel ik mijn ouders. Ik heb een hele goede band en kan met alles bij ze terecht. Ik zie dit als iets heel normaal, maar uit ervaring weet ik nu dat dit zeker niet vanzelf sprekend is. Ook al is het midden in de nacht, ik kan ze altijd bellen en ze zullen er altijd staan.

6. Dat ze me normen en waarden hebben meegegeven
Deze noemde ik al eerder maar ik ben erg blij met de regels die er thuis waren (mijn jongere ik lacht nu heel hard, want ik vond het soms zeker wel vervelend). Ik heb een heel pakket aan normen en waarden meegekregen. Altijd dankjewel zeggen, dankbaar zijn voor wat je hebt en ook de positieve insteek heb ik van beide ouders gekregen.

7. Lol hebben
Ik heb nog fotoboeken vol met leuke foto’s. Ook zoiets waar ik erg blij mee ben, zo kan je terug kijken naar de leuke dingen die ik heb gedaan. Niets was te gek: mijn vader make-uppen, prima. Het raam onder smeren met zeep en ermee spelen? Prima. In een attractie willen? Papa ging wel mee (mama maakte daar altijd de foto’s van veilig op de grond). Spelletje spelen? Ja hoor, met eigen verzonnen regels. Bellen met een banaan? Kan ook. (Fact: dit doe ik nu dus ook op mijn werk met de peuters he haha) Ik kan me een huis vol lachen en gezelligheid herinneren.

8. Me nooit pushen
Ik hoefde nooit beter mijn best te doen, want ze wisten dat ik mijn best deed. Ik hoefde nooit 10en te halen. Zolang ik zelf gelukkig was met wat ik deed, en mijn best bleef doen vonden ze dit prima. Ik wilde niet op zangles, nou prima dan doe je dit niet. En dat terwijl heel wat mensen vroeger aangaven dat ik een mooie stem had en dat echt moest gaan doen.

9. Ik kon alles worden zolang ik mijn best maar deed
Hier hoef ik verder geen uitleg aan te geven. ook al wilde ik zeemeermin worden… 😉 Mijn ouders gaven me altijd mee dat zolang je hard werkte en je best deed, je alles kon bereiken wat je maar wilde. Een doel hebben en hier gewoon voor gaan.

10. De positieve mindset
Ik ben een vrolijk en positief persoon, dit is in mijn tienerjaren niet altijd zo geweest. Mijn ouders waren altijd degene die me hieruit haalde. Ik hoor mijn moeder nog zo zeggen: ‘Hé, zet die donkere bril is af en je zonnige eens op.’ Ik ben dankbaar voor wat ik nu heb bereikt en ben hierdoor een tevreden persoon. Every cloud has a silver lining.. Precies dat.

Jullie hebben me gemaakt tot de persoon die ik vandaag de dag ben!

Waar ben jij je ouders dankbaar voor?

18 Comments

  1. Morgaine

    15/09/2017 at 09:16

    Jouw lijstje is mijn lijstje ook als enig kind, vooral het zelf laten uitzoeken van de dingen was mijn moeder voor, zelfstandig zijn en blijven zelfs in een huwelijk of een relatie, absoluut!

    En ook het samen zijn met gezin en familie en leuke dingen doen. Speelgoed dito, boeken dito, dat werd alleen maar gestimuleerd dat laatste, hahaha elk jaar met kinderboekenweek mocht ik zelf een boek uitzoeken. Later met de platen 10 daagse, toen moest ik wel kiezen.

    En ja, de lijst is eindeloos lang. Wat Wanda zegt herken ik echter ook nu ik ouder wordt, dat ik het toch jammer vind dat er geen broer of zus is, naarmate ik ouder wordt en zij dus ook. Ik heb al mee gemaakt dat als er iets is, alles op mijn schouders neervalt, nu heb ik mijn familie wel, maar die kunnen niet alles doen, dus ooit… sta ik er praktisch alleen voor in welke situatie dan ook, en heb ik niemand om op terug te vallen.

    Toch weet ik ook dat het anders kan lopen in families, ook qua broers en zussen, kortom, ik ga het merken, en mijn dankbaarheid wordt met de dag groter zelfs. Ik zie ze straks weer 😀

    X

  2. Nicky

    14/09/2017 at 15:57

    Dat klinkt als een heerlijke jeugd! Ik ben mijn ouders dankbaar voor het feit dat ik altijd op ze kon rekenen. Altijd en overal. Ik probeer, op mijn beurt, dat gevoel door te geven aan mijn eigen dochter.

  3. zwartraafje

    11/09/2017 at 20:00

    Het is ook echt iets om af en toe bij stil te staan hé. We durven zo iets al makkelijk als vanzelfsprekend beschouwen en dat is het natuurlijk niet. Ik heb net als jij het geluk gehad om in een warm nest op te groeien en daar ben ik ontzettend dankbaar om.

  4. sammie

    11/09/2017 at 18:59

    Alles wat je benoemt is herkenbaar en voor al deze dingen ben ik mijn moeder ook dankbaar. Zij deed het alleen en heeft dat altijd perfect gedaan wat mij betreft 🙂

  5. Wanda

    11/09/2017 at 18:15

    Wat een lief eerbetoon aan je ouders! Ik wist trouwens niet dat je enig kind was, ben ik zelf namelijk ook dus ik herken wel veel van je dingen. Ook mijn ouders hebben mij geleerd dat ik voor mijzelf moest kunnen zorgen en mij nooit een bepaalde richting op geduwd en ja, als kind voelde het altijd als wij met zijn drietjes tegen de rest. Nu ik ouder word, vind ik het weleens jammer dat ik geen broers of zussen heb om straks herinneringen aan vroeger mee te kunnen delen.

  6. Milou

    11/09/2017 at 16:15

    Oh dit is echt heel mooi geschreven. Wat zullen je ouders trots zijn en uit wat een fijn gezin kom je!

  7. Jenn

    09/09/2017 at 20:39

    Wat mooi en lief!

  8. Sheila

    09/09/2017 at 17:34

    Schitterend! Heel mooi om te lezen en wat mooi dat je zo ook even opnoemt. Het klinkt als een hele sterke band die je met je ouders hebt. Dat heb ik helaas niet. Dus mij kost het echt moeite om 10 dingen op te noemen, helaas. Waar ik ze wel dankbaar voor ben is dat ze mede hebben gevormd tot een zelfstandige en sterke vrouw.

  9. Joor

    09/09/2017 at 12:11

    Wat een mooi blog heb je geschreven!!! Fijn om te weten dat je fijne ouders hebt!
    Ik ben heel dankbaar voor mijn ouders dat ze er altijd voor me zijn geweest in makkelijke en vooral moeilijke tijden..

  10. Madelon

    09/09/2017 at 11:44

    wat een prachtig en liefdevol artikel!

  11. Darina

    09/09/2017 at 09:39

    Prachtig verwoord en herkenbaar. Ik ben ook enigst kind en ik ben blij dat mijn ouders de zelfstandigheid goed bijgebracht hebben. Daar ben ik ze ook heel dankbaar voor.

  12. Anne-Wil

    09/09/2017 at 09:04

    Wat een liefdevol artikel. Heb je het ook aan je ouders laten lezen? 🙂 x

    1. SAS

      09/09/2017 at 21:45

      Mijn ouders lezen altijd mijn blog, ben dus benieuwd wanneer ik wat terug hoor erover 😉

  13. Romy

    09/09/2017 at 08:31

    Wat een ontzettend mooi artikel! Zo te horen heb je geweldige ouders die er zowel in je jeugd als nu altijd voor je zijn. Wat mooi om hier eens met zoveel dankbaarheid bij stil te staan, zeker omdat inderdaad niet iedereen zo’n fijne band heeft met zijn ouders. Ik ben mijn ouders ook heel dankbaar voor alles wat we samen delen. Maar nog het meest voor het feit dat zij me tijdens een lastige periode in mijn leven altijd oneindig veel steun en liefde hebben gegeven.

  14. Els

    09/09/2017 at 08:28

    Wat een lief artikel. Heel mooi! Mijn ouders zijn ook super. Vooral dat ik altijd op ze kan rekenen vind ik fijn.

  15. Helma

    09/09/2017 at 08:19

    Mooi! Prachtig verwoord!

Leave a Reply