Het los laten van je werk

Jullie weten dat ik super leuk werk heb en erg blij ben met mijn vaste contract. Ik ben 27 & heb mijn droombaan gevonden. Niet iets wat iedereen kan zeggen. Hoewel mijn baan super leuk is, is het soms ook erg zwaar. Collega’s die het moeilijk hebben, zeurende ouders (ouders met de zin: ‘Maar mijn kind doet nooooooooit wat’ RIGHT.) en kinderen die opstandig zijn. Ik vind het soms lastig mijn werk los te laten. Zowel ‘s avonds als ik thuis ben of als ik vakantie heb. Doordat ik te maken heb met kinderen die in verschillende situaties zitten (daarmee bedoel ik gescheiden ouders, rottigheid thuis, medicatie e.d.) is het van belang het werk op werk te laten en niet mee naar huis te nemen. Ik heb wat kleine tips om dit voor elkaar te krijgen.


 photo 20140111_1144352_zpsd700cbe7.jpg


Zet je telefoon uit/op stil

Ik heb mezelf aangeleerd mijn telefoon op stil of dempen te zetten zodra ik thuis ben. In vakanties kreeg ik nog wel eens belletjes of appjes in de groepsapp. Deze heb ik dus uitgezet zodat ik niet meer bezig ben ná werk met werk. Toch even dat ene appje beantwoorden of dat emailtje lezen. Mijn emailbox voor werk is een aparte inbox, waardoor ik deze gewoon laat staan en mijn ‘gewone’ mail toch binnenkomt.

Relativeer de dag

Blijf niet hangen in dingen. Het is namelijk maar gewoon werk. Er zijn belangrijkere dingen die meer je aandacht nodig hebben. Ik probeer het in hokjes te zien en het van me af te zetten.

Sluit de dag positief af

Soms gebeuren er negatieve dingen of ben je ergens zó verbaast over. Collega’s die gaan verkassen, collega’s die worden aangesproken door ouders met een toon van uhmmm say whut? Of dat je zelf een ouder hebt waar je een hele discussie mee hebt. Ik kom dan meestal met een beladen gevoel thuis. Ik probeer de dag door te nemen en van elke dag iets positiefs te zien.

Schrijf/praat het van je af

Dat praten is voor mij echt belangrijk. Met mijn partner bespreek ik dan ook onze werkdagen. Zodra ik het heb uitgesproken ben ik het ook al meer kwijt. Soms hoor ik ook van hem ‘laat het los’ voor mij een teken om dit inderdaad te doen. Het schrijven helpt soms zeker ook, zo deel ik steeds meer dingen (in context) op mijn blog over mijn werk. Het is fijn dit te kunnen delen en ook eens andere standpunten te horen.

Ga even wat anders doen. Ontspan

Misschien wel de beste oplossing: ga wat anders doen. Lees een boek, kijk een tv serie, plof lekker op de bank met een mok thee of ga lekker werken aan je blog. Ik merk dat ik dan heel snel mijn gedachten kan verzetten en compleet in het boek of de serie zit.

Ik vind het belangrijk dat ik werk & privé gescheiden hou. Thuis is thuis, werk is werk.

Hoe denk jij hierover? En neem jij snel je werk mee naar huis?

En nu ik het toch over werk heb: in het begin van deze week kwam er een emailtje langs in de inbox van werk, over een soort bijbaan als onderwijsassistente. Iets waar ik uiteraard een diploma voor heb en super enthousiast van werd. Echter, heeft het volgens mij ook wat nadelen en maak ik nóg langere werkdagen. Ik ben dus druk bezig veel informatie in te winnen en vragen te stellen zodat ik weloverwogen een keuze kan maken of ik dit wel of niet wil.

Edit: ik werk als pedagogisch medewerker niet in het onderwijs. Dit bovenstaande zou een andere functie in mijn werkveld zijn. echter is gebleken dat deze niet doorgaat voor mij.

40 Comments

  1. Nicky

    14/12/2015 at 22:30

    Ik neem eidenlijk nooit mijn werk mee naar huis, al vertel ik er natuurlijk wel eens over thuis. Tegenwoordig ben ik zolang onderweg naar huis dat ik in die tijd alles wel losgelaten heb. 😉

  2. Wanda

    13/12/2015 at 11:39

    Het is zeker heel belangrjik om thuis te kunnen relaxen en niet steeds nog met je werk bezig te zijn. Over het algemeen lukt me dat prima en weet ik bij wijze van spreken om 17.00 niet meer dat ik werkzaam ben bij RA. Alleen als het echt heel erg druk is of als er veel gezeur is, dan blijft het wel rondspoken.

  3. Nina

    10/12/2015 at 17:00

    Ja, ik herken het, je werk mee naar huis nemen. Wat bij mij helpt is mindfulness-oefeningen, ik heb daar zelfs een app voor. En als het weer het toelaat, een wandeling door het park, bos of over het strand.

  4. Lizzy

    10/12/2015 at 14:15

    Wat een goed artikel! Goed dat je hier aandacht aan besteed. Relativeren, sluit de dag positief af en doe iets anders vind ik goede tips! Ik weet gelukkig mijn werk goed van me af te zetten. Soms heb ik er nog wel moeite mee hoor!

  5. Ysanne

    10/12/2015 at 13:49

    Ik vind het heel belangrijk om dit goed te doen! Geldt dan niet voor werk maar voor studeren in mijn geval. Soms studeer ik echt uren achter elkaar en dan moet ik het écht even loslaten van mezelf.

  6. Morgaine

    10/12/2015 at 12:14

    Ik werk natuurlijk amper en dan ook nog als vrijjwilliger, wat betekent dat ik de dagelijkse rompslomp als overdracht of ouders of begeleiders niet eens zie of ken! hahaha Dat maakt het wel makkelijker, en jij weet dan wat ik bedoel, heb alleen mijn cliënten en mijn collega’s om rekening mee te houden en dat is elke week zover nog altijd leuk.

    Dus ik kan rustig mijn werk mee naar huis nemen, maar ja, iemand om tegenaan te kletsen behalve Picasso heb ik dan weer niet als er iets is, en met mijn familie bespreken doe ik dan ook niet echt, dat voelt dan toch als, dat is niet mijn partner en ik klap uit de school.

    Tot heden dus onnodig geweest, maar als ik naar vroeger kijk, heel lang geleden, inderdaad, dan zijn dit de tips, vooral het bespreken met je partner, moet die er wel open voor staan.

    X

  7. Jenn

    10/12/2015 at 12:01

    Goeie tips! Ik neem zelf mijn werk niet mee naar huis, heb ook geen emotioneel zwaar werk.

  8. Loes

    10/12/2015 at 11:20

    Goeie tips! Ik vind het ook altijd wel lastig hoor, om het te scheiden. Tegenwoordig ben je zo makkelijk bereikbaar overal dat het bijna ondenkbaar is dat je je ‘werk-jij’ uit zet om 17:00 uur.
    Rond de jaarwissel is het bij ons op kantoor het drukst, en wordt er regelmatig overgewerkt. Omdat ik dat niet altijd op kantoor kan (ivm kids), doe ik het vaak thuis. Dan kan ik soms bijna niet stoppen, dan is het zo 23:00 uur! En dan word ik de volgende ochtend wakker met nog allerlei werk-dingen in mijn hoofd. Dan begin je niet zo lekker aan je nieuwe dag, dus scheiden (en stoppen 🙂 ) is wel echt belangrijk!

  9. Tamarah

    10/12/2015 at 10:08

    Goeie tips zeg! Lijkt mij erg lastig als je ergens werkt waar je inderdaad relatief makkelijk werk mee naar huis neemt (bv als je met mensen of kinderen werkt). Ik heb hier zelf geen last van, ik neem het hoogstens een ‘mee’ als het een te drukke dag is geweest.

  10. Iloontje

    09/12/2015 at 23:32

    Wat leuk dat je een droombaan hebt! Dat is zeker niet vanzelfsprekend, ik doe namelijk maar gewoon productiewerk. Had ik nou maar doorgeleerd *zucht*. En dat van je afschrijven of over dingen praten helpt weet ik ook zeker. Ik heb ook het een en ander meegemaakt en merk dat dit voor mij erg goed werkt. Gelukkig heb ik ook een hele fijne vriend die altijd een luisterend oor voor me is. Gelukkig kan ik mijn werk meestal gewoon daar achterlaten als ik naar huis ga, maar het is dan ook niet een baan waar je dingen meemaakt, zoals bij jou.

  11. Anne-Sterre

    09/12/2015 at 21:38

    Ik weet hoe lastig dit is. Ik werk in een totaal andere branche, maar blijf ook vaak zitten met dingen waar ik ‘s avonds nog over nadenk of waar ik het mijn vriend nog over heb. Loslaten is niet altijd even simpel, al denk ik dat je met deze tips wel al een heel eind komt.

  12. Bibiane

    09/12/2015 at 20:19

    Ik heb respect voor mensen die (nog) in het onderwijs staan. Ik ben eruit gestapt, deels om de zorgen altijd maar weer en deels om het onderwijssysteem waar ik het niet mee eens ben. Ik wou thuiskomen zonder verbeterwerk of voorbereidingen of wat dan ook. Maar zo goed kon/kan ik niet plannen…. Heb mijn droomjob nog niet, maar het is inderdaad niet altijd simpel om het gescheiden te houden.

    1. SAS

      16/12/2015 at 09:32

      Zelf werk ik niet in het onderwijs maar ben Pedagogisch medewerkster op een Naschoolse opvang.

  13. Saskia

    09/12/2015 at 20:06

    Het kan soms flink lastig zijn om het werk los te laten. Maar het is wel heel belangrijk om goed te kunnen ontspannen. Bij mij helpt bewegen vaak ook goed. Dus even een stukje wandelen of een uurtje sporten doet vaak wonderen.

  14. Billy

    09/12/2015 at 19:19

    ik ben een stuk ouder dan jij, Saskia. En dan kan je veel beter relativeren en loslaten.
    Er zijn echt wel belangrijker dingen dan je werk!

  15. Nina Simplynspecial

    09/12/2015 at 17:29

    Ik neem mijn werk wel vaak mee naar huis (helaas). In de zin van piekeren/nadenken over mijn werk. Ook hebben we een groepsapp die bijna elke dag wel actief is. (Kan er iemand vandaag werken? Waarom is dit of dat niet goed gedaan? Etc etc..) Dus het is niet zo dat als ik vrij ben helemaal niet aan mijn werk hoef te denken. Soms baal ik hier wel van..

  16. Tessa | 52druppels.nl

    09/12/2015 at 15:53

    Ik ben het helemaal met je eens, maar merk dat dat ook wel een echte valkuil is voor mij. Ik kan echt wakker liggen van werk. Vreselijk!

  17. Joycerdt

    09/12/2015 at 15:27

    Herkenbaar, eerst nam ik mijn werk weleens mee naar huis en ontving ik ook mailtjes wanneer ik thuis was. Mijn werkmailbox heb ik ondertussen van mijn telefoon verwijdert en mijn apps staan tegenwoordig ook altijd op stil, geeft zoveel rust!

    Lfs.x

  18. jackie

    09/12/2015 at 15:22

    ik kan dat niet..
    ik woon naast mijn werk, en het is eigen…
    dus in mijn hoofd ben ik toch vaak bezig met de dag erna al…

  19. Vivian

    09/12/2015 at 13:54

    Heel herkenbaar: ook ik merk dat ik het soms erg lastig vind om de dingen die met en rond mijn leerlingen gebeuren los te laten. Ook als lessen niet gaan zoals gepland of als het niet lukt om ze iets te leren, als ze inderdaad in nare situaties zitten… dat is zeker niet makkelijk. Mooie tips!

  20. Evelyne

    09/12/2015 at 13:22

    Ik heb soms wel eens last met ‘t loslaten van m’n job. ‘k Moet dan wel geen mailtjes of telefoontjes meer beantwoorden, maar ‘t psychische is soms wel eens lastig. ‘k Werk nl in de zorg & dat kan al eens zwaar zijn in ‘t hoofd. Ooit kwam ‘k thuis & was er iemand overleden. ‘k Nam de schuld op mij omdat die bewoner zich verslikt had net op ‘t moment dat ik haar aan ‘t eten geven was. ‘k Was serieus aangedaan, ook door de reactie van de familie er van. Die hadden nl nogal vreemd gereageerd. Ze stond in de deuropening, keek de zaal in waar ik stond & riep: ‘waar ligt dat lijk?’ ‘k Schrok als geen ander & bibberde haast op m’n benen. Gelukkig zat m’n shift er bijna op, dus hoopte ‘k thuis rustig te kunnen worden. Helaas.. toen ‘k m’n verhaal deed kreeg ‘k te horen ‘tjah, je werkt in een rusthuis, hé’ Boem, daar gingen m’n bibberbenen weer 🙁
    Ik bedoel maar, ‘t gaat niet altijd even gemakkelijk om je werk los te laten, maar dat leer je wel door de jaren heen. Plus ieder werk is natuurlijk anders 😉

  21. Astrid

    09/12/2015 at 12:56

    Hey Sas,

    Dit zijn hele goede tips! Soms dan denk ik wel eens aan oplossingen voor een probleem na mijn werk, eigenlijk moet ik dat ook gewoon niet doen.
    Maar ik kijk gelukkig niet naar mijn mail of krijg telefoontjes na mijn werk. Dus daar ben ik dan ook niet mee bezig. Na mijn werk praat ik met mijn man over onze dag en daarna gaan we heerlijk ontspannen, zodat we beide niet meer daar mee bezig zijn.

    Liefs!

  22. Simone

    09/12/2015 at 12:35

    Het zijn goede tips denk ik. Heb het zelf gelukkig niet gehad. Maar nu werk ik ook vanuit huis, dus ik kom er niet echt meer omheen. Ik probeer wel op tijd rust te pakken, dat is heel belangrijk. Anders hou je het gewoon niet vol.

  23. Renske

    09/12/2015 at 11:38

    Mooie tips die je deelt. Zelf heb ik op dit moment eigenlijk geen moeite met het loslaten van mijn werk. Wel dat ik nog tig mailtjes moet doorspitten, maar niet op casusniveau. Hoewel die mailtjes ook niet gezond zijn om over na te denken, hihi.

  24. Inge

    09/12/2015 at 11:36

    Goede tips. Ik ben ook zo iemand die dingen maar moeilijk los kan laten (omdat ik op het moment zelf vaak niet kan reageren zoals ik zou willen. Achteraf als het een beetje is ingewerkt, dan wel..) Loslaten is zeker belangrijk, iets wat ik ook meer probeer 🙂

  25. Veerlez

    09/12/2015 at 10:58

    Dit zijn echt hele goede tips! Ik heb er zelf ook heel veel moeite mee gehad af en toe om mijn werk los te laten! Gelukkig werk ik nu niet en heb daar nu totaal geen problemen mee 😉 Maar ik ga je post wel even opslaan voor als ik weer aan het werk ben 🙂

  26. Daenelia

    09/12/2015 at 10:53

    Het hangt natuurlijk ook erg af van wat je doet. Mijn gozer heeft zijn telefoon in principe altijd aanstaan, maar hij werkt dan ook heel flexibel en heeft door zijn flexibele instelling ook de mogelijkheid om op tijden dat we écht even niet gestoord willen worden, de telefoon uit te zetten. En niet voor telefoontjes, overigens. Hij leest dan werk-emails.
    Ik kan de deur achter me dichtrekken en ik hoef me niet meer over mijn werk zorgen te maken. Toch krijg ik de beste ideeën voor mijn werk vaak thuis.
    In de kinderopvang werken betekent inderdaad dat je ook veel nare dingen tegenkomt. Of in ieder geval, dingen die je dan als naar ervaart. Nare situatie voor een kind, of ouders die inderdaad zeuren. Je moet dan een knop kunnen omzetten als je de deur dicht doet, of als je je huis binnenstapt.
    Kun je dat niet, dan wordt het werk steeds zwaarder. Dus heel goed dat je probeert het van je af te zetten. Dat kan best. Je hoeft bij je werk niet meteen van alles op de hoogte te zijn, of buiten werktijden in te springen. Je bent er, als je op je werk bent. En dat is het.
    Maar … ik begrijp wel hoe lastig dat is. Soms gaat het in je hoofd gewoon in kringetjes door.

  27. Linda

    09/12/2015 at 10:42

    Als je met mensen werkt is het vaak wel lastig om je werk los te laten inderdaad. Ik vind het knap hoe je hier mee omgaat! Goed ook dat je er met je man over kunt praten.
    Ik loop momenteel stage en doe een lerarenopleiding en dan is het ook zó belangrijk om je werk daar te laten – hoewel ik thuis natuurlijk wel lessen voorbereid en via email contact heb met mijn stagebegeleiders – omdat je iedere dag wel weer iets anders meemaakt. Geen dag is gelijk en dat maakt het heel leuk, maar soms ook zwaar. Werken met kinderen/jongeren (en dus ook met ouders) is niet altijd gemakkelijk inderdaad 😉

  28. Nesrin

    09/12/2015 at 10:36

    Fijne tips geef je. Het lijkt mij heel moeilijk het werk, (als je met mensen werkt onderwijs, de zorg etc.) los te laten.

  29. Darina

    09/12/2015 at 10:21

    Goede tips! Ik neem mijn werk niet mee naar huis. Ben het met je eens werk is werk, privé is privé. Mocht er toch iets blijven hangen, dan ga ik afleiding zoeken, sporten, schrijven…

  30. Kirsten

    09/12/2015 at 10:12

    Ik vind het heel belangrijk om werk en privé gescheiden te houden.
    Wat wel moet kunnen is om over je dag en de bijhorende problemen te vertellen thuis, maar na een tijdje moet je er ook gewoon kunnen over ophouden en aan iets anders denken. Zelf heb ik daar geen problemen mee, ik relativeer heel makkelijk.

  31. Olga

    09/12/2015 at 09:56

    Ik heb een jaar lesgegeven en dan neem je je werk welk altijd mee naar huis. Was ik eindelijk thuis, moest ik ‘s avonds toch nog lessen voorbereiden, toetsen nakijken of andere zaken regelen. Ik had daar nooit zo over nagedacht, maar vind het wel pittig. Nu is dat iets dat ik me niet zo snel zie doen, mijn werk mee naar huis nemen en in die spaarzame vrije uurtjes alles voorbereiden. Daar zou ik geheid aan onderdoor gaan. X

  32. Cindy

    09/12/2015 at 09:34

    Ik blijf het soms lastig vinden, alhoewel ik mijn werk zelf niet mee naar huis neem, maar de dingen die om mijn werkzaamheden heen gebeuren. Ook wij hebben zo’n vreselijke groepsapp en die staat standaard op dempen, al wil ik er zelfs uit stappen (uit die groep)

  33. Vlijtig Liesje

    09/12/2015 at 09:29

    Ik werk thuis, dus prive en werk lopen door elkaar. Wat fijn dat je je werk als het ware in je hoofd in een hokje kunt doen. Ik probeer dat ook wel als ik pieker, maar het komt er altijd weer uit!

  34. Lies

    09/12/2015 at 09:26

    Ik heb ook wel eens een baan gehad waar ik het werk mee naar huis nam af en toe, en merkte dat dit niet goed voor mij was. Inderdaad lekker over praten als het nodig is, en je werk zoveel mogelijk op je werk houden. Wel fijn dat je je droombaan hebt gevonden, ik moet hem nog vinden, maar goed, ik ben ‘pas’ 23 wat dat betreft 🙂

  35. Sanne

    09/12/2015 at 09:12

    Het los laten lijkt mij niet altijd gemakkelijk. Ik denk dat je als mens dat niet altijd kan. Maar soms moet je gewoon ontspannen. Mooie en handige tips. Dit ga ik zeker eens proberen. 🙂

  36. Saskia

    09/12/2015 at 08:48

    Loslaten van werk is zo moeilijk. Ik blijf soms langer op t werk om nog event de dienst door te nemen met collega’s. Dat helpt vaak wel.

    Waar ik ook naar uit kijk is mijn nieuwe baan. Niet alleen het feit dat ik ergens anders ga werken maar ook het feit dat ik weer 20 minuten naar mijn werk heen en weer moet fietsen. Van vroeger weet ik dat het heel erg hielp om echt even je gedachten van je af te fietsen. Nu kan dat niet want ik ben binnen vijf minuten thuis.

    Ik hoop dat die onderwijsassistente wat voor je is en misschien je tussen uurtjes wat op kan vullen! Succes ermee.

  37. Amy

    09/12/2015 at 08:39

    Wat een goede tips, want loslaten van werk is een van mijn grootste problemen. Zelfs op zaterdagavond kan ik nog denken aan dat ene werkdingetje. Erg irritant, maar we werken eraan 😉

  38. Kim | Kimsbloglife

    09/12/2015 at 08:38

    Inderdaad heel lastig als je je werk meeneemt naar huis denk ik, ik zie dat bij mijn ouders thuis ook wel… Zelf heb ik daar tot nu toe nog geen last van gehad. Ik kan echt goed die scheiding maken: werk is werk en thuis is thuis. Mijn werk nu als wetenschappelijk medewerker is nu ook niet zo intensief, maar op mijn stage werkte ik in de geestelijke gezondheidszorg en ook daar nam ik mijn werk eigenlijk niet echt mee naar huis. Misschien heeft het er wel mee te maken dat ik me toen als stagiaire niet helemaal zelf verantwoordelijk voelde… Ik ga binnenkort misschien ook nog als zelfstandig psychologe beginnen en ben benieuwd hoe het dan gaat zijn. Hopelijk kan ik het dan ook zo goed loslaten.

Leave a Reply