De soorten ouders die ik tegenkom op mijn werk

Een tijdje geleden deelde ik al Waarom het werken met kids zo leuk is en de Nadelen & vooroordelen over mijn werk. Ik beschreef al dat ik eens een post zou maken over de verschillende soorten ouders die ik tegenkom op werk. En ik kan je vertellen: dat zijn er nog al wat.

 photo work_zpsgm2xiu80.png

De ik-haal-mijn-kind-op-zonder-wat-te-zeggen-ouders
Van die ouders, die je ziet binnenkomen en die als je met je ogen knippert weer weg zijn. Met kinderen die geen gedag hoeven te zeggen en ouders die blijkbaar een overdracht niet belangrijk vinden. Ik roep, als ik in de centrale hal altijd maar naar iedereen hard: Fijne avond! voor nog een beetje contact.

De ik-kan-wel-een-half-uur-of-een-uur-met-je-praten-ouders
Je hebt er van die ouders bij die niet weg zijn te slaan. Die het super fijn vinden een praatje te maken. Over hun werk, over het weer of over hun kinderen. Hoewel sommige het misschien storend kunnen vinden vind ik het altijd wel gezellig dit contact. Het interesse in hun kinderen vind ik altijd ontroerend en de interesse in mij ook. Hoe mijn vakantie was en dat ze me hebben gemist met de overdracht.

De ik-heb-altijd-wat-te-zeuren-ouders
Zo’n ouders die binnen komt lopen en dat je denkt: ‘Wat zal er vandaag weer zijn?’ Ouders die altijd wat te zeuren hebben. Over de dag, over de kleding die vies is van kinderen, over het eten wat ze hebben gehad, over hun eigen werk… Ouders die ‘beren’ op de weg zien en dit graag uitgebreid met je bespreken. En ik dan maar vriendelijk knikken en begrijpend antwoorden.

De mijn-kind-komt-hier-voor-zijn-plezier-niet-voor-observatie-ouders
van die ouders die denken dat we alleen met kinderen horen te spelen. Huishoudelijke taken en observaties die we maken staat dit in de weg. ‘Mijn kind komt niet om zich te ontwikkelen maar om onbezorgd te spelen’ Uhhh juist want door spel en omgang met anderen ontwikkeld je kind natuurlijk niet..

De mijn-haren-gaan-op-mijn-rug-omhoog-staan-ouders
Die heb ik weinig. Het zijn er 2 van alle ouders. Van die ouders die dubbelzinnige opmerkingen maken of de manier waarop ze al binnenkomen. Brrrr. Aangezien ik bewust blog deel ik verder geen details.

De overvriendelijke-alles-toelatende-ouders
‘Pietje, ga je tas halen.’
‘Pietje, ik meen het’ (op een iets strengere toon)
‘Nou Pietje, voor deze éne keer haal ik hem’
En dan zie je dus Pietje naar je glimlachen. *Ik heb het weer voor elkaar

En dan heb je juf Sas. Die het aan Pietje vraagt, er steng bij kijkt en Pietje denkt laat ik m’n tas maar gaan halen.
Sommige ouders voeden hun kind vrij op. Geen probleem, ik bedoel iedereen zijn eigen ideeën en opvoeding, maar sommige kinderen hebben met 6/7 jaar de broek thuis al aan. Mogen alles en zeggen ook alles (en dan bedoel ik schelden en schoppen/slaan) En daar sta je dan bij te kijken met je goede gedrag.

De ik-wil-niet-dat-mijn-kind-vies-wordt-ouders
‘Is Bobby z’n broek alweer vies’
Wat ik dan denk: Ja mams, want hij SPEELT. Hij is kind. Kinderen mogen lekker vies worden en spelen. Moet je hem maar oude kleding aan doen wat vies mag worden.
Uiteraard mag ik dit niet hardop zeggen en leg altijd uit wat we hebben gedaan en dat Bobby het erg naar zijn zin heeft gehad. Zijn trouwens ook altijd dezelfde ouders. ‘Ohhh mijn kind is nat geworden’ Uhhh ja het was 30+ graden dussssss gingen we met water spelen. Oorzaak > gevolg.

De mijn-kind-is-altijd-een-engel ouders
‘MIJN kind?! Neeeeee die doet dat niet’ God. Sommige ouders zijn soms echt blind om dingen te zien. Ieder kind is wel eens stout. Lekker om uit te proberen en grenzen te verleggen. Sommige kinderen/ouders zijn echt in ontkenning en geven het ook niet toe. Ik heb persoonlijk meer respect voor ouders die het erkennen en hier wat mee doen. Net als kinderen die eerlijk toegeven: Ja ik heb hem inderdaad geknepen of lelijk gedaan.

De ik-breng-mijn-kind(eren)-gewoon-naar-de-opvang-terwijl-ik-vrij-ben-ouders
Die heb je dus echt veel. Te veel vind ik persoonlijk. Ik ben geen moeder maar snap best wel dat een dag voor jezelf ook erg fijn is. Maar sommige kids worden dus echt een aantal dagen weggebracht, wat ik dan weer niet vind kunnen.
Even wat toelichten aangezien sommige mensen die comments achter laten niet lezen: Natuurlijk (als ik kinderen had) zou ik ze ook wel eens naar de opvang brengen als ik vrij was, maar je hebt er ouders bij die hun kind bijna de gehele week van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat brengen en daarvoor neem je geen kinderen lijkt mij. Verder kan ik doordat ik bewust blog niet verdere details en voorbeelden geven.

Oh en zo kan ik dus nog wel even doorgaan. Op mijn werk komen zóveel verschillende opvoedingen en ouders tegen wat het juist heel uitdagend en leuk maakt. Ook heb uit uiteraard namen & concrete voorbeelden weggelaten i.v.m. privacy (en het artikel dus een beetje naderhand aangepast)

Oh en even een edit: nu lijkt het misschien net alsof er alleen maar hele erge ouders zijn. Ik heb voor dit artikel even de meest extreme eruit gepikt.
Het merendeel van de ouders is gewoon ontzettend leuk & lief! * De ouders die ik leuk vind zijn dus inderdaad die een kletspraatje maken. Die de naam van je man weten en wisten dat je op vakantie was. De ouders die grapjes maken en droge humor hebben. De ouders die geboeid luisteren en vragen wat hun kind die dag heeft gedaan… En zo kan ik eigenlijk ook nog wel even doorgaan. Wat elke ouder probeert het beste voor zijn/haar kind (ben ik van overtuigd)

47 Comments

  1. Anneleen

    16/08/2015 at 16:45

    Heel fijn artikel, Sas! Ik heb dit heel geboeid gelezen! 🙂 ik heb stage gelopen en doe nu studentenjob in een CKG. Dit is een centrum waar kinderen worden geplaatst door de jeugdrechtbank (omdat er sprake was van een problematische opvoedingssituatie: verwaarlozing, mishandeling, seksueel misbruik). Communiceren met deze ouders is dus allesbehalve makkelijk… Toch ben je als hulpverlener altijd vriendelijk, respectvol en probeer je niet te oordelen over een persoon. Ik geloof er ook in, dat iedere ouder zijn best doet op zijn manier en dat iedere ouder zijn kind graag ziet, op welke manier dan ook…

  2. Simovic-Vuceljic Natasa

    13/08/2015 at 22:38

    Heel leuk artikel om te lezen! En knap hoe je ermee omgaat, je moet daarvoor veel geduld hebben 🙂 Liefs! x

  3. Nicky

    12/08/2015 at 22:09

    Ouders van wie een kind ‘s middags niet meer mocht slapen, ook zo erg! Zo’n stakker maar knikkebollen maar een dutje mocht niet want dan kon Pietje niet meteen na het avondeten naar bed. Nee, zeg. Je zult toch tijd met je kind door moeten brengen ‘s avonds.

  4. Billy

    11/08/2015 at 19:26

    ik kan me best inbeelden dat er veel van dergelijke ouders zijn.
    Je hebt dus vaak moed nodig om je job te blijven uitoefenen. Gelukkig zijn er ook andere ouders… 😉

  5. Ilse

    10/08/2015 at 12:18

    Jap, herkenbaar! Ook van de ouders die precies weten wat je hebt gedaan en dat soort dingen. Dat zijn de mooiste dingen. =) Of zoals ik met m’n afscheid had van m’n stage: een medaille voor beste bso-juf. Maar dan wel met spinnenstickers erop, want ik had een keer intens hard gegild (oké, meerdere keren) toen er eens zo’n dikke renspin op de bso zat. En dat had dat ventje dan waarschijnlijk thuis verteld en toen hebben ze samen thuis die medaille gemaakt met spinnenstickers. Heerlijk vind ik dat. =)

  6. Vivian

    09/08/2015 at 16:17

    Haha, geweldig geschreven!

  7. annouska

    08/08/2015 at 23:33

    Ook in dit stukje herken ik een heleboel. Wij hebben ook ouders die niet eens naar binnen komen, die droppen ze in de vakantie af voor de deur en bellen ons op dat we hun kind naar buiten mogen sturen. Ik vind dit soort ouders lastig, want ik vind het fijn om alle ouders eens in zoveel tijd eventjes te zien en spreken.

    Ook ouders die hun kinderen standaard meerdere dagen per week brengen en genieten van hun eigen vrije tijd snap ik niet zo goed. En natuurlijk zijn er uitzonderingen, zoals ouders die alleenstaand zijn en geen dagje voor zichzelf hebben. Maar dat is één dag per week en dan zitten ze er vaak niet van 7:00 tot 18:00. Nee ik snap dat wel, maar als het standaard meerdere dagen per week is dan ga ik mij wel afvragen waarom er geen moeite wordt genomen om de kinderen bij hun te houden!

    Wat ik ook lastig vind zijn de ouders die altijd denken dat er wel plek is op een andere dag voor hun kind. Ruilen kan in hun ogen altijd en een dagje extra ook. Of ze geven aan dat hun kind niet komt in de vakantie, of ruilen hun vaste dag met een ander. En ineens staat het kind voor je neus. Je plant je uitjes en aantal personeel toch op het aangegeven kinderen en daar lopen wij nu al meerdere keren deze vakantie tegenaan.

    1. SAS

      09/08/2015 at 12:36

      Oh ook zo herkenbaar, vooral nu in de vakantie dat laatste. Kinderen die zich soms ook hebben afgemeld staan ineens voor je neus, terwijl je inderdaad rekening moet houden met kindaantallen qua uitstapjes. Wij hebben inderdaad ook ouders die we echt nooit zien, die hun kind af droppen voor de deur en zo weglopen. We proberen wel altijd erachter aan te lopen (als we het zien) en er wat van te zeggen. In ons beleid staat dat we de ouders moeten kunnen aanspreken om dingen over hun kind/andere dingen te vertellen.

  8. Michelle

    08/08/2015 at 12:03

    Leuk om te lezen! Lijkt me een leuke uitdaging om dit soort ouders dan om te gaan.. Als ik kinderen zou krijgen dan zou ik ze zeker niet iedere dag naar de opvang brengen. Ik vind persoonlijk dat het mijn ( nouja de onze) taak is om onze kinderen op te voeden. Misschien voor het sociale stukje zou ik ze er wel naar toe brengen..

  9. Barbara

    08/08/2015 at 08:34

    Caitlyn gaat 2 dagen per week naar het dagverblijf en alle 2 die dagen is er 1 juf op beide dagen aanwezig en met haar hebben zowel ik als mijn lief een goede band. Net zoals de andere leidsters. Maar bovenal met haar. We kletsen over alles. Ik laat mijn kind bij hun dus ik vind dat ook belangrijk dat er een klik is. Dus ik zou mezelf (lekker objectief haha!) zo’n ouder noemen. En ik ben zeker geinteresseerd in wat ze heeft gedaan. Wat bizar dat er ouders “boos” worden op vieze/natte kleren. Hoe doen zij dat zelf thuis dan? Och, wat erg zeg…..

  10. Wendy

    07/08/2015 at 20:41

    Ow ow ow, wat herkenbaar! Hahaha. Ik heb bij elk soort die je noemt gelijk ouders van mijn werk in mijn hoofd. Pas toevallig nog met mijn collega’s over gehad. Als wij met de kinderen verven, doen we ze een shortje om. Maar ja, een schortje bedenkt niet alles, dus soms heb je dan alsnog verf op een broekje. Onze reactie daarop is heel erg afhankelijk van het soort ouder. Bij het ene kind is het gelijk ‘paniek’ en staan we met man en macht dat drupje ver uit de broek te poetsen onder de kraan en bij het andere kind denken we: “ach…” en doen we er eigenlijk weinig mee. Die ouders reageren toch altijd met: “ja, maar dat heb je toch als kinderen spelen?! Dat hoort er bij!”

    1. SAS

      07/08/2015 at 21:25

      Haha ook zeker heel erg herkenbaar wat je zegt!

  11. Ilse

    07/08/2015 at 14:51

    Niets mis met je kind naar de creche brengen ookal ben je zelf vrij lijkt me?
    Ik werk zelf als kinderoppas voor particulieren en heb zowel kinderen die wel als die niet naar de creche gaan. Ik doe dit al jaren en merk echt verschil; over het algemeen zijn de creche kindjes toch socialer en minder verlegen.

    Als ik kids zou hebben zou ik ze ook naar de creche brengen, zelfs als ik zelf helemaal niet zou werken. Het lijkt me gewoon leuk voor ze en goed voor de ontwikkeling!

    1. SAS

      07/08/2015 at 20:47

      Ik heb even een stukje aangepast in de tekst, aangezien volgens mij niet geheel duidelijk is wat ik ermee bedoelde.
      Ik werk al ruim 7 jaar in de kinderopvang en natuurlijk is het voor de ontwikkeling goed is staat buiten kijf, maar ouders moeten niet 5 dagen per week van ‘ochtends tot ‘s avonds hun kind brengen, dat vind ik persoonlijk niet oke vooral niet als ze vrij zijn.

  12. Bibiane

    06/08/2015 at 23:06

    Oei, mijn kind zal ook enkele maanden naar de opvang gaan op mijn vrije dag. Maar ik sta er alleen voor en heb soms ook wat ademruimte nodig….
    Ik herken bepaalde ouders wel van toen ik nog les gaf. Zo maakte ik me ooit zorgen om een kind dat erg nasaal sprak. De ouders vonden dit niet erg, maar juist grappig…. Toen dacht ik echt van wtf….

  13. Amy

    06/08/2015 at 21:13

    Haha, ik kan me voorstellen dat je heel wat bijzondere vogels ziet langskomen. Maar eerlijk gezegd snap ik best dat je als ouders soms een dag je kind naar de opvang laat gaan als je zelf vrij bent. Je betaalt er immers toch voor en af en toe een dagje voor jezelf is best fijn dan, lijkt me (heb zelf geen kinderen, maar toch)

    1. SAS

      06/08/2015 at 21:23

      Wat ik ook al beschrijf: natuurlijk begrijp ik dat een dag je kind wegbrengen naar de opvang als je vrij bent, fijn is. Echter zijn er ouders die hun kinderen ruim 4 dagen wegbrengen als ze zelf vrij zijn. Of kinderen die 4 dagen van 7 tot 7 gebracht worden. (beetje lastig nog meer voorbeelden te geven zonder concreet te worden en dat doe ik liever niet op mijn blog)

  14. Lisa

    06/08/2015 at 19:36

    Hahahaha, zó herkenbaar! (mijn moeder was vroeger onthaalouder)

  15. Sandra

    06/08/2015 at 18:39

    Arrrgh, helaas herkenbaar! Ik heb een paar jaar geleden stage gelopen op een kinderdagverblijf. Ik herken elke type ouder die je hier hebt omgeschreven, helaas. Maar er zijn gelukkig ook hele leuke ouders, dat maakt het dan weer goed!

  16. Priscilla

    06/08/2015 at 18:28

    Heerlijk om te lezen. Volgens mij ben ik geen van bovenstaande!

  17. Natasja

    06/08/2015 at 17:50

    Als ik dit zo lees, werk jij op een kinderopvang? Ik werk zelf in het basisonderwijs en herken dit als geen ander. Ik heb al vaak bedacht hier een blogpost over te schrijven, maar doe het niet omdat ik ook niet wil dat ouders mij zien als de juf die alles op het internet gooit hahaha. Maar heel herkenbaar!

    1. SAS

      06/08/2015 at 21:18

      Klopt, ik werk in de kinderopvang. De reden dat ik deze ‘vorm’ heb geschreven is dat ik het globaal kan houden, waardoor concrete dingen niet op internet komen. Tevens schrijf ik niet vaak over mijn werk, alleen heel kleinschalig als deze blog post. Ik blog voor mezelf al bewust (qua namen en foto’s) dus voor mijn werk al helemaal 🙂

  18. Renate

    06/08/2015 at 17:02

    Wat leuk om te lezen! Ik moest om sommige dingen wel lachen, ik zou me vooral ergeren aan ouders die veel te zeuren zouden hebben of die juist doen alsof hun kind een engel is, echt walgelijk is dat! Leuk dat je het gedeeld hebt!

  19. Sophie

    06/08/2015 at 16:00

    Grappige post! Was al meteen aan het denken welk soort ouder ik zou zijn… als ik kinderen had tenminste, haha. Ik denk dat ik de halfuurtje uurtje staan kletsen ouder zou zijn. Blijf altijd te lang babbelen overal!

  20. Jenn

    06/08/2015 at 14:35

    Haha, erg leuk om te lezen

  21. Inge

    06/08/2015 at 14:20

    Ik ben zo iemand die wel nog een half uurtje kan staan kletsen, waarom niet hé, uiteindelijk zijn het die mensen die 4 dagen (bij ons toch) voor je kindje zorgen, dus wat interesse mag wel.
    Tja, en kleertjes worden nu eenmaal vuil, thuis is dat ook zo. Nat is sowieso al geen probleem vind ik, ik vond het zonde toen ze lieten weten dat die van ons eigenlijk nog wat te klein was om het water bij hen in te mogen, maar ze hebben het uiteindelijk toch gedaan 🙂
    Zelf thuis zijn, en kindje de opvang in, dat vind ik ook niet zo kunnen, bij ons zijn er ook veel hoor, of die zo iedere dag hun kindje last minute gaan ophalen, zonde toch!

  22. Linda

    06/08/2015 at 13:57

    Oh wat leuk om zo eens te lezen! Kan het me helemaal voorstellen, ook dat je je daar dan wel eens dood aan kan ergeren. En wat je zegt, het lijkt me ook dat dat zorgt voor afwisseling. En voor jezelf handig, want dan weet je wat je zelf wel en niet wilt doen als je zelf kinderen hebt

  23. sanne

    06/08/2015 at 13:33

    Veel verschillende ouders inderdaad!
    Wat ik wel jammer vind is dat er bij ieder type ouders dat je beschrijft een negatieve ondertoon zit (ja, ik heb de edit gelezen)
    Ik zou het wel leuk vinden om te lezen welk type ouder je leuk of het leukst vindt en waarom 🙂

    1. SAS

      06/08/2015 at 21:15

      Ik dacht ik pak de extreme eruit want dit is natuurlijk veel uitgebreider om te beschrijven. De ouders die ik leuk vind zijn dus inderdaad die een kletspraatje maken. Die de naam van je man weten en wisten dat je op vakantie was. De ouders die grapjes maken en droge humor hebben. De ouders die geboeid luisteren en vragen wat hun kind die dag heeft gedaan… En zo kan ik eigenlijk ook nog wel even doorgaan. Moeilijk om een apart blogje van te maken zónder echt concrete voorbeelden te noemen (en dit doe ik niet op mijn blog omdat ik bewust blog). vandaar dus ook de keuze voor de wat ‘negatievere’ ouders, aangezien ik dit globaal kan beschrijven. 🙂

  24. sammie

    06/08/2015 at 13:22

    pfff sommige ouders! vooral de alles toelatende ouder snap ik niet zo goed, wat leert zo’n kind dan voor later?

  25. Puck

    06/08/2015 at 12:50

    Hmmmm volgens mij hoor ik bij de kletsende ouders. Manlief bij de snel-weer-weg, maar dat komt meer omdat hij zelf gewoon niet zo praatgraag is en een beetje verlegen. Hij weet gewoon niet wat hij moet zeggen.
    Ik zal wel eens proberen om wat meer interesse in de leiding te gaan hebben, aangezien dat op prijs wordt gesteld. 😉

  26. Lonneke

    06/08/2015 at 11:44

    Mmm ik denk dat toch dat ik bij de kletsende ouders hoor. Grappig hoe ouders compleet verschillend met iets om kunnen gaan. We moeten er maar vanuit gaan dat ze allemaal het beste willen voor hun kind, zelfs degenen die hun kind naar de opvang brengen als ze vrij zijn.

  27. Chantal Huijbregts

    06/08/2015 at 11:29

    veel herkenbare typetjes vandaag

  28. Anita

    06/08/2015 at 11:19

    Je hebt er idd van die ouders bij en het is iedere keer weer een uitdaging hoe aan te pakken. Ook op mijn werk heb je er van die ouders, broers of zussen bij die altijd wat te klagen hebben. Maar diep van binnen hebben ze altijd het beste met hun kind voor en komen voor hun rechten op omdat ze dat zelf niet kunnen

  29. Morgaine

    06/08/2015 at 10:57

    Die laatste ouders, really? OMG…

    En herken ik mijzelf ergens in, hahaha jawel, zo’n ouder die graag een praatje maakt, even zal vragen of er nog bijzonderheden zijn of waren zo niet, fijne avond… kind is vrij opgevoed maar wel met normen en waarden, ‘als je een vreemde mr of mw aanspreekt onderweg, zeg je altijd u…. bij de bus altijd in de rij gaan staan en wachten op je beurt….’ zo’n ouder… verder, ga lekker spelen schat je mag vies worden….

    hahahaha

    Leuk om te lezen, en sommige ouders kan ik ook wel wurgen als ik ze onderweg zie.

    X

  30. Ysanne

    06/08/2015 at 10:52

    Origineel artikel! Jij weet het natuurlijk als een van de beste met zo’n baan, grappig om te lezen. Knap dat je zoveel geduld hebt bij sommige ouders haha.

  31. Chantal

    06/08/2015 at 10:39

    Leuk om over verschillende ouders te lezen. Ik ben heel vrij opgevoed, maar ik luisterde wel in de meeste gevallen, want ik heb geleerd dat veel mag en kan, maar als er regels zijn dan handel je er ook naar 😉

  32. Rianne

    06/08/2015 at 10:33

    Oh wat grappig om dit zo te lezen! Pfoe, je hebt er inderdaad ook minder leuke ouders bij, probeer dan maar eens je geduld te houden haha.

  33. Bente

    06/08/2015 at 10:28

    Vooral die laatste vind ik erg frappant.. Waarom kinderen krijgen om ze vervolgens, terwijl jij aan het winkelen bent, ze bij de opvang dumpen? Af en toe.. natuurlijk, maar meerdere keren per week?

  34. Kim

    06/08/2015 at 10:23

    Knap dat je (meestal) rustig kunt blijven bij sommige van deze ouders, haha…

  35. Nathalie

    06/08/2015 at 10:20

    hahahaha heel herkenbaar hoor! Ik ben zelf leerkracht. Je hebt 100 verschillende soorten ouders maar diegenen dat jij beschrijft zijn de ergste. Hopelijk word ik er zelf ook niet zo één.

  36. Me, Myself and We

    06/08/2015 at 09:57

    Ik vraag me af in welke categorie je mij zou plaatsen…

  37. Saar

    06/08/2015 at 09:48

    Tijdens mijn korte periode in het onderwijs heb ik dit soort ouders ook wel regelmatig tegen gekomen. Met de ene kan je het dan al wat beter vinden dan met de andere. Zo gaat dat dan in de wereld. 🙂

  38. Tineke

    06/08/2015 at 09:44

    Een vat vol herkenning. Dit soort ouders vind je ook binnen het onderwijs. Al spreek ik de ouders niet zo vaak, aangezien ik op een middelbare school werk, maar als je ze spreekt kun je ze ook zo in dit soort ‘hokjes’ plaatsen. Thx voor je stukje vol ‘oh ja’ momenten 🙂

  39. Saskia

    06/08/2015 at 09:04

    Dat lijkt me niet altijd makkelijk om met de ouders om te gaan.. een hele uitdaging!

  40. Jennifer

    06/08/2015 at 08:52

    Leuk om te lezen en knap dat je hiermee om kunt gaan! Ik zou stappelgek worden haha x’D

  41. Joyce

    06/08/2015 at 08:05

    Hahaha, ik herken het niet helemaal met de gastouderopvang. Dat gaat natuurlijk ook om jongere kinderen en dan horen ouders juist zo graag over de ontwikkeling etc.
    Maar die laatste slaat echt alles. Verschrikkelijk!

    Luuk gaat niet naar de opvang, maar hopelijk volgend jaar wel naar de peuterspeelzaal en ik ben heel erg benieuwd wat voor ouder ze mij gaan vinden dan 😉 Dat hoor ik natuurlijk nooit! Haha.

Leave a Reply